ของอร่อยคืออร่อย

ถ้าใครกำลังหา “แจ่วบองสมุนไพร” ที่รสจัดจ้านแบบแซ่บนัว แต่ยังได้กลิ่นสมุนไพรชัดๆ บอกเลยว่าของแบบนี้พอได้ลองแล้วหยุดยากจริง ๆ ของที่ฉันได้มาจะเป็นสไตล์น้ำพริกปลาร้าสับ เนื้อจะค่อนข้างข้น ไม่เหลวมาก กลิ่นสมุนไพรขึ้นทันทีตั้งแต่เปิดฝา (หอมแบบไทยบ้านๆ แต่ชวนหิว) รสชาติที่ชอบคือความ “นัวนัว” ไม่ได้เผ็ดโดดอย่างเดียว จะมีความเค็มนิดๆ หอมปลาร้าแบบพอดี แล้วตามด้วยกลิ่นสมุนไพรแน่นๆ เหมือนใส่ตะไคร้/ใบมะกรูด/หอมแดงอะไรประมาณนี้ (แล้วแต่แบรนด์) ทำให้กินแล้วไม่เลี่ยน ยิ่งถ้าใครเป็นสายผักลวก ผักสด หรือชอบกินแนมนี่คือเข้าทางมาก วิธีกินที่อยากบอกต่อ (ทำตามแล้วอร่อยจริง) 1) คลุกข้าวร้อนๆ + ไข่ต้ม: อันนี้คือที่สุด ข้าวร้อนช่วยดึงความหอมของสมุนไพรออกมา แล้วไข่ต้มช่วยตัดความจัดจ้าน กินเพลินมาก 2) จิ้มผักลวก/ผักสด: แตงกวา กะหล่ำปลี ถั่วฝักยาว หรือผักลวกอย่างผักบุ้ง/กะหล่ำลวก เข้ากันมาก เพราะแจ่วบองมีรสเข้มอยู่แล้ว 3) กินกับข้าวเหนียว: ใครเป็นสายอีสานจะเข้าใจ ความหนึบของข้าวเหนียวกับแจ่วบองสมุนไพรคือคู่แท้ ยิ่งมีปลาย่างหรือหมูย่างเพิ่มอีกนิดคือครบเซ็ต 4) แตะนิดเดียวในเมนูผัด/ยำ: เคยลองใส่ปลายช้อนลงในผัดผักหรือคลุกกับเส้นขนมจีนแบบเบาๆ ช่วยเพิ่มความนัวและกลิ่นสมุนไพรได้ดีมาก (แต่อย่าใส่เยอะ เดี๋ยวเค็ม) ทริคเล็กๆ ตอนเลือกซื้อ: ฉันจะดูที่เนื้อสัมผัสว่ามีสมุนไพรสับให้เห็นจริง ไม่ใช่มีแต่ความเค็มอย่างเดียว และเลือกแบบที่ระบุชัดว่าเป็น “แจ่วบองสมุนไพร” เพราะบางเจ้าจะเน้นปลาร้าหนักจนกลิ่นสมุนไพรหายไป การเก็บรักษา: ถ้าเปิดแล้วแนะนำแช่ตู้เย็นและใช้ช้อนแห้งตักทุกครั้ง จะช่วยให้กลิ่นสมุนไพรยังหอมอยู่และอยู่ได้นานขึ้น สรุปคือ ถ้าอยากได้น้ำพริกที่กินง่าย กินได้หลายแบบ และหอมสมุนไพรแน่นๆ แจ่วบองสมุนไพรเป็นตัวเลือกที่หยิบมากินได้บ่อยจริง ๆ