บางครั้งในชีวิตประจำวัน เราก็รู้สึกเหนื่อยจนหมดแรง เหมือนกับคำว่า "เหนื่อยจนเรื่อยเปื่อย" ที่ บางทีไม่มีแรงจะทำอะไรต่อ แต่ในช่วงเวลานั้นเองเราต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับความรู้สึกนี้และให้เวลากับตัวเองได้พักผ่อนบ้าง การเปิดใจรับความเหนื่อยนี้ ไม่ได้หมายความว่าเราอ่อนแอ แต่เป็นการให้ความสำคัญกับสุขภาพจิตและร่างกายของตนเอง บางครั้งการได้หยุดคิดหรือเปลี่ยนบรรยากาศ เช่น การออกไปเดินเล่นธรรมชาติ เล่านิทาน หรือทำกิจกรรมที่ชอบ ก็ช่วยให้ฟื้นฟูพลังใจได้มากขึ้น นอกจากนี้ การแบ่งปันความรู้สึกกับคนที่ไว้ใจได้ เช่น เพื่อนหรือครอบครัว ก็ช่วยให้เรารู้สึกไม่โดดเดี่ยว ในส่วนของการจัดการความเหนื่อยเรื่อยเปื่อย เราอาจตั้งเป้าหมายเล็กๆ ที่ง่ายต่อการทำสำเร็จ เพื่อสร้างความรู้สึกดีและความสำเร็จเล็กๆ ในชีวิต สุดท้าย อย่าลืมว่าทุกคนย่อมมีวันที่เหนื่อยและต้องการพัก ผมเองก็เจอช่วงเวลาที่เหนื่อยเรื่อยเปื่อยเช่นกัน การให้เวลาตัวเองได้พักและยอมรับความรู้สึกนี้เป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เราเข้มแข็งขึ้นในวันข้างหน้า #liveoutlandish