จากประสบการณ์ของคุณแม่หลายท่านที่อยู่ในกลุ่มเลี้ยงลูกสมาธิสั้น การให้ลูกใช้เวลานานกับหน้าจอเป็นเรื่องที่หลายครอบครัวเผชิญ และมักเป็นตัวช่วยให้อยู่กับที่ได้แต่ก็ส่งผลเสียต่อพัฒนาการสมาธิของลูกอย่างมาก เทคนิคที่ได้ผลในการช่วยลูกเลิกติดจอและสร้างสมาธิแท้ คือการเข้าใจว่าลูกต้องการอะไร การเข้าถึงความรู้สึกและความต้องการของลูก ทำให้การสื่อสารดีขึ้น และสามารถตอบสนองได้อย่างเหมาะสม จากนั้นค่อยๆ พัฒนาโดยฝึกกิจกรรมที่ไม่พึ่งพาหน้าจอ เช่น เล่นเกมเสริมสมาธิ หรือกิจกรรมกลุ่มที่เน้นการรอและมีวินัยตัวเอง แสงสีฟ้าจากหน้าจอแม้ว่าจะเป็นสิ่งที่ควรจำกัดเพื่อลดผลกระทบต่อการนอน แต่สิ่งที่สำคัญคือการวางแนวทางเลี้ยงดูที่ช่วยให้ลูกมีสมาธิในชีวิตประจำวันมากขึ้น การจัดตารางกิจกรรมที่เหมาะสม การกำหนดเวลาใช้งานหน้าจออย่างเคร่งครัด และการส่งเสริมให้ลูกฝึกสมาธิด้วยวิธีธรรมชาติจะช่วยลดอาการสมาธิสั้นได้อย่างยั่งยืน ส่วนตัวพบว่าเมื่อลดเวลาหน้าจอลงและเพิ่มกิจกรรมที่ช่วยฝึกการจับจุดสนใจ เช่น การอ่านหนังสือร่วมกับลูก หรือการเล่นเกมที่ต้องใช้สมาธิ ลูกสามารถจดจ่อกับสิ่งต่างๆ ได้ดีขึ้น และลดความหงุดหงิดลงอย่างเห็นได้ชัด การที่ครอบครัวมีส่วนร่วมช่วยสร้างบรรยากาศที่ดี และยังลดภาระครูในโรงเรียนที่ต้องจัดการกับเด็กที่มีสมาธิสั้นมากขึ้นด้วย อย่ารอให้ปัญหาลุกลามถึงจุดที่แก้ไขยาก เริ่มตั้งแต่วันนี้ด้วยการหยุดวงจรติดจอ และใช้หลักการ "เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา" เป็นแนวทางในการเลี้ยงลูกสมาธิสั้น เพื่อให้ลูกรักมีสมาธิแท้จริงและมีพัฒนาการที่ดีขึ้นในระยะยาว