ตกลงกันแล้ว...แต่จบไม่สวย

จากประสบการณ์ส่วนตัวเกี่ยวกับการทำสัญญาซื้อขายหรือข้อตกลงทางกฎหมาย สิ่งที่ต้องระวังมากที่สุดคือเรื่องของความครบถ้วนและความถูกต้องทางกฎหมายของผู้ที่เข้าทำสัญญา เช่น กรณีที่ผู้เยาว์ซึ่งยังไม่บรรลุนิติภาวะมาทำสัญญาด้วยตนเอง ผมเคยเจอเหตุการณ์ที่คู่กรณีทำสัญญากันโดยที่ไม่ได้ตรวจสอบสถานะของอีกฝ่ายอย่างละเอียด ทำให้เมื่อเกิดปัญหาขึ้น สัญญานั้นถูกตีความว่าไม่มีผลผูกพันตามกฎหมายเพราะผู้ทำสัญญาเป็นผู้เยาว์ที่ไม่มีสิทธิตามกฎหมาย สิ่งนี้สอนให้รู้ว่าการทำสัญญาต้องตรวจสอบรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้อย่างรอบคอบ นอกจากนี้ การทำสัญญาควรมีการระบุรายละเอียดให้ชัดเจนและไม่ควรละเลยการใช้หลักฐานและพยานในการทำสัญญา เช่น การจับมือเป็นสัญลักษณ์หรือลายเซ็นที่ถูกต้องตามกฎหมายจะช่วยให้สัญญามีความน่าเชื่อถือมากขึ้น ผมแนะนำว่า ก่อนลงนามในสัญญาใดๆ ควรให้ฝ่ายกฎหมายหรือผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบอย่างละเอียด รวมถึงต้องแน่ใจว่าทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องมีสิทธิและความสามารถตามกฎหมายที่จะทำสัญญานั้นๆ เพราะแม้จะตกลงกันเรียบร้อยดีแค่ไหน แต่พลาดจุดเล็ก ๆ เช่นนี้ ก็อาจทำให้ทั้งหมดเป็นโมฆะ และส่งผลเสียในภายหลังอย่างคาดไม่ถึง