Sunconure Sunzing ซันซิ่ง นกแก้วซันคอนัวร์
แสงตะวันประจำบ้าน: เมื่อ "ซันคอนัวร์" ตัวน้อยเฝ้ารอคุณแม่กลับจากที่ทำงาน
สำหรับคนที่เลี้ยงนกปากขอ โดยเฉพาะสายพันธุ์ ซันคอนัวร์ (Sun Conure) คงรู้ดีว่าภายใต้สีสันเหลืองอมส้มที่สดใสราวดวงอาทิตย์ และเสียงร้องที่ดังระดับแปดหลอดนั้น ซ่อนหัวใจดวงน้อยๆ ที่รักและผูกพันกับเจ้าของอย่างสุดซึ้งเอาไว้
ชีวิตในแต่ละวันของมนุษย์เงินเดือนอาจเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่เชื่อเถอะว่าการมีนกซันคอนัวร์ขี้อ้อนรออยู่ที่บ้าน คือหนึ่งในยารักษาใจที่ยอดเยี่ยมที่สุด
เข็มนาฬิกาที่เดินไป กับหัวใจที่เฝ้ารอ
เมื่อประตูบ้านปิดลงในตอนเช้า คุณแม่ออกไปทำงาน หน้าที่ของเจ้าซันคอนัวร์ตัวน้อยก็เริ่มต้นขึ้น นกสายพันธุ์นี้เป็นสัตว์สังคมที่รักฝูงมาก และเมื่อมันเลือกคุณเป็น "จ่าฝูง" หรือ "คนโปรด" ของมันแล้ว โลกทั้งใบของมันก็คือคุณ
ระหว่างวัน แม้จะมีของเล่นเต็มกรง มีอาหารเม็ดและผลไม้โปรดวางไว้ให้ แต่สายตาของเจ้านกน้อยมักจะคอยชะเง้อมองไปที่ประตู หรือเงี่ยหูฟังเสียงรถที่คุ้นเคยอยู่เสมอ สำหรับพวกมัน การรอคอยไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ แต่เป็นภารกิจสำคัญเพื่อรอต้อนรับคนสำคัญที่สุดในชีวิต
วินาทีแห่งความสุ ข... เมื่อแม่เปิดประตูบ้าน
และแล้วช่วงเวลาที่รอคอยก็มาถึง ทันทีที่เสียงลูกบิดประตูขยับ หรือเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยดังขึ้น...
เสียงทักทายระดับล้านเดซิเบล: ซันคอนัวร์จะไม่เก็บความดีใจไว้เงียบๆ พวกมันจะส่งเสียงร้องเรียกด้วยความตื่นเต้นที่สุด ราวกับจะบอกว่า "แม่กลับมาแล้ว! หนูรอตั้งนาน!"
ภาษากายสุดอ้อน: ทันทีที่เปิดกรง เจ้าตัวแสบจะรีบปีนป่ายหรือบินโผมาเกาะที่ไหล่อย่างรวดเร็ว จากนั้นมหกรรมความขี้อ้อนก็จะเริ่มขึ้น ทั้งการเอาหัวเล็กๆ มาซุกไซ้ที่ซอกคอ มุดเข้าไปในกลุ่มผม หรือการพองขนฟูๆ แล้วหลับตาพริ้ม ยอมให้คุณแม่ลูบหัวเกาแก้มแต่โดยดี
เดินตามติดเป็นเงา: ไม่ว่าคุณแม่จะเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เข้าห้องน้ำ หรือนั่งพักผ่อน เจ้านกสีส้มตัวนี้ก็จะขอเกาะหนึบไปด้วยทุก ที่ ไม่ยอมห่างไปไหนแม้แต่วินาทีเดียว
ทำไมซันคอนัวร์ถึงเป็นนกขี้อ้อน?
ความขี้อ้อนของซันคอนัวร์ไม่ได้เกิดขึ้นมาลอยๆ แต่มาจากสัญชาตญาณตามธรรมชาติของพวกมัน:
สัตว์สังคมอย่างแท้จริง: ในป่า ซันคอนัวร์อยู่กันเป็นฝูงใหญ่ การได้สัมผัส คลอเคลีย และไซ้ขนให้กัน คือวิธีแสดงความรักและสร้างความผูกพันในฝูง
ความซื่อสัตย์: เมื่อพวกมันรู้สึกปลอดภัยและไว้ใจใครแล้ว มันจะมอบความรักให้อย่างหมดหัวใจ และจะเรียกร้องความสนใจจากคนคนนั้นเป็นพิเศษ
"ความเหนื่อยล้าจากการทำงานทั้งวัน สามารถมลายหายไปได้ง่ายๆ เพียงแค่ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากขนนก และสัมผัสอุ่นๆ ของเจ้าซันคอนัวร์ที่มาซุกหลับอยู่ที่คอ"
หลายคนทักว่า “ซันคอนัวร์สีแดงส้ม” ในรูปดูสดมาก (ตัวจริงจะออกเหลือง-ส้ม-แดงตามแสงและช่วงผลัดขน) แต่สิ่งที่เหมือนกันคือคาแรกเตอร์สายติดคนสุดๆ ถ้าอยู่บ้านคนเดียวบ่อยๆ เรื่องสำคัญไม่ใช่แค่ให้อาหารครบ แต่คือ “จัดสภาพแวดล้อมให้เขามีกิจกรรมแทนเรา” จะช่วยลดการร้องเรียกและความเครียดได้เยอะ สิ่งที่ฉันสังเกตจากการเลี้ยงนกแก้วซันคอนัวร์คือ เขาชอบมีจุดยืนประจำที่มองเห็นคน (หรือได้ยินเสียง) ถ้าวางกรงไว้ในมุมอับ/เงียบไป เขาจะยิ่งร้องหาคน ดังนั้นถ้าทำได้ ลองจัดกรงในโซนที่มีคนเดินผ่านบ้าง แต่ต้องไม่โดนลมแรง แดดส่องตรงๆ หรือควันจากครัวนะ เรื่อง “ของเล่นนกแก้วซันคอนัวร์” ฉันลองมาหลายแบบแล้วรู้สึกว่าแบบที่เวิร์กจริงจะเป็นของเล่นแนวหาอาหาร (foraging) และของเล่นให้แทะ เพราะซันคอนัวร์ชอบใช้ปากสำรวจทุกอย่าง ของเล่นที่แนะนำให้เริ่มมีติดกรง: - ของเล่นแทะทำจากไม้/กระดาษอัด/ปาล์มสาน: ช่วยระบายพลังและลดกัดของใช้ในบ้าน - ของเล่นซ่อนขนม (ใส่เม็ดอาหาร/ผลไม้อบแห้งชิ้นเล็ก): ทำให้เขามี “งาน” ระหว่างวัน ไม่จ้องประตูทั้งวัน - เชือก/คอนหลากพื้นผิว (คอนธรรมชาติ, เชือกฝ้าย): ช่วยให้เท้าได้ออกกำลัง แต่ต้องเช็กไม่ให้รุ่ยเป็นเส้นยาวจนพันขา ทริกเล็กๆ ที่ทำให้ของเล่นน่าสนใจขึ้น: ฉันจะ “สลับของเล่น” ทุก 3-7 วัน ไม่ต้องซื้อเพิ่มก็ได้ แค่สลับตำแหน่งหรือเก็บบางชิ้นไว้แล้วเอากลับมาใหม่ เขาจะรู้สึกเหมือนได้ของใหม่และสนใจมากขึ้น อีกเรื่องที่คนค้นหาบ่อยคือทำไม “นกซันคอนัวร์” ถึงร้องดัง เวลาเราเข้าบ้านแล้วเขาร้องต้อนรับมันน่ารักก็จริง แต่ถ้าร้องทั้งวันอาจเป็นสัญญาณว่าเบื่อ เหงา หรือพลังงานเหลือ ฉันแก้ด้วยการกำหนดรูทีนให้ชัด เช่น กลับบ้านปุ๊บทักทาย-ให้ขึ้นเกาะ-เล่น 15-20 นาที แล้วค่อยทำอย่างอื่น พร้อมให้ของเล่นหาอาหารไว้ช่วงที่เราต้องอาบน้ำ/ทำกับข้าว เขาจะค่อยๆ เรียนรู้ว่าเราไม่ได้หายไปไหน สุดท้าย อยากให้ระวังเรื่องความปลอดภัยนิดนึง: ของเล่นต้องไม่มีสนิม/โลหะเคลือบไม่ชัดเจน, เลี่ยงกระดิ่งที่มีช่องเกี่ยวเล็บ, และเวลาให้บินเล่นนอกกรงควรปิดพัดลม-ระวังกระจก/หม้อร้อน เพราะซันคอนัวร์เป็นนกที่ตื่นเต้นง่ายและพุ่งหาเราทันทีเวลาเราเรียก สำหรับบ้านไหนที่มี “Sunzing Conure” หรือซันคอนัวร์ตัวโปรด ลองเริ่มจากเพิ่มของเล่นแทะ + ของเล่นหาอาหาร แล้วสังเกตว่าเขาชอบแบบไหนที่สุด รับรองว่าช่วงที่เราต้องออกไปทำงาน เขาจะเหงาน้อยลง และตอนกลับบ้านก็ยังได้โมเมนต์ซุกคอแบบฟินๆ เหมือนเดิม
