พระร่วงยืนกรุช่างกล

“พระร่วงยืนประทานพรหลังลายผ้าเนื้อตะกั่วสนิมแดง กรุช่างกล ลพบุรี“ วิทยาลัยเทคนิคลพบุรี แต่เดิมมีชื่อว่า "โรงเรียนช่างกลลพบุรี" เป็นโรงเรียนที่เปิดสอนมาเป็นเวลานานพอสมควร สังกัดกรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เป็นสถาบันแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังและดีเด่นใน จ.ลพบุรี ตั้งอยู่ด้านทิศตะวันออกของศาลเจ้าพ่อพระกาฬ ห่างกันเพียง ๕๐๐ เมตรเศษ ด้านตรงข้ามกับโรงเรียนช่างกล คือ ค่ายสมเด็จพระนารายณ์มหาราช (หรือศูนย์สงครามพิเศษ) ปัจจุบันในพื้นที่ดังกล่าวนี้ มีประวัติศาสตร์ และความเป็นมาอันยาวนานหลายยุคหลายสมัย ตั้งแต่สมัยทวารวดีเรื่อยมาถึงสมัยรัตนโกสินทร์โดยเฉพาะบริเวณโรงเรียนช่างกลลพบุรี คือ สถานที่เคยเป็นวัดเก่าวัดหนึ่งในสมัยโบราณ ต่อมาเป็นวัดร้าง ที่ไม่มีซากเหลืออยู่เลย มีเพียงคันคูเมือง หรือกำแพงเมือง ที่สร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระราเมศวร พ.ศ. 1931-1938 พระองค์ขึ้นมาครองเมืองลพบุรี และทรงสร้างค่ายประตูหอรบของเมืองลพบุรีอย่างมั่นคงแข็งแรง เพื่อป้องกันการโจมตีของฝ่ายกรุงสุโขทัย สมัยก่อนบริเวณโรงเรียเทคนิคแห่งนี้ยังไม่เจริญเติบโตมากเท่าปัจจุบัน เดิมมีอาคารและห้องเรียนต่างๆ ไม่มากนัก ต่อมามีการปรับปรุง จัดสร้างสถานที่เพิ่มขึ้น เพื่อให้เพียงพอกับจำนวนนักเรียนนักศึกษา การก่อสร้างนี้เองที่เป็นจุดเริ่มต้นในการขุดพบพระกรุหนึ่ง ที่มีชื่อเสียงของ จ.ลพบุรี โดยมีการขุดพบในบริเวณวิทยาลัยแห่งนี้ถึง 2 ครั้ง ครั้งแรก เมื่อปี 2511 พบกรุพระโดยบังเอิญ จากการพัฒนาอาคารต่างๆ ภายในโรงเรียน ผู้รับเหมาให้คนงานกลุ่มหนึ่งขุดหลุมเพื่อเทเสาคอนกรีต กรรมกรหญิงคนหนึ่งได้ขุดหลุมลึกลงไปราว 1 ศอกเศษ ได้พบแผ่นอิฐเรียงกันสวยงาม จึงได้ใช้ชะแลงขุดแผ่นอิฐนั้นออกมา หลังจากนำแผ่นอิฐออกจนหมดแล้ว ก็ขุดลึกลงไปอีก คราวนี้พบกับสิ่งที่สะดุดสายตาเป็นครั้งแรก คือ ไหกลมๆ หรือผอบ ขนาดใหญ่กว่ากะลา มีฝาปิดสนิท พอทุบไหแตกพบกระดูกอยู่ภายในไห ทำให้กรรมกรหญิงคนนี้ตกใจกลัว ทิ้งงานเลิกขุดหลุมที่พบกระดูกทันที ต่อมากรรมกรซึ่งเป็นสามีภรรยาคู่หนึ่ง ได้รับมอบหมายให้ขุดหลุมต่อไป เมื่อขุดลึกลงไปอีกไม่มากนัก ได้พบพระยืนห้ามญาติ 1 องค์ สูงกว่า 1 ศอก เป็นพระศิลปะสมัยลพบุรี ครั้นขุดลึกลงไปอีกเล็กน้อย ได้พบไหเคลือบสี่หู สีน้ำตาล และสีเขียวปนกัน เหมือนโอ่งมังกร เป็นเนื้อสังคโลกใบใหญ่มาก ผู้เป็นสามีจึงใช้ด้ามชะแลงกระแทกไหนั้นให้แตก ขณะนั้นเป็นช่วงเย็นพอดี นักเรียนเลิกเรียน กรรมกรเริ่มจะเก็บข้าวของกลับบ้านกันแล้ว เมื่อไหแตกก็เห็นว่าภายในไหนั้นมีวัตถุสีขาวเต็มไห จึงหยิบขึ้นมาดู วัตถุดังกล่าวนั้นอ่อนนุ่มนิ่มคล้ายดินเปียกๆ เมื่อก้อนดินเปียกถูกอากาศก็ค่อยๆ เริ่มแข็งตัวขึ้นเป็นลำดับ จึงได้นำออกจากไหมาวางผึ่งบนขอบหลุม ได้จำนวนมากมายเกินกว่า 1 บุ้งกี๋ใหญ่ ประมาณล้นออกมาเต็มพูน เมื่อนักเรียนและกรรมกรทั้งหมดเห็น และทราบว่าเป็น พระกรุ ที่ขุดได้เท่านั้น ก็เกิดการแย่งกันขึ้นมา พระที่ได้ครั้งนี้จึงกระจายแบ่งปันกันไป เป็นพระเนื้อชินเงินจำนวนมากกว่า โดยมีพระเนื้อชินตะกั่วสนิมแดงบ้างพอสมควร องค์พระมีลักษณะต่างๆ กัน ในการขุดพบได้ครั้งแรกนี้ คือพระร่วงยืนเนื้อชินเงินมีไม่เกินกว่า 10 องค์นอกจากนี้ยังมี พระร่วงนั่ง พิมพ์สามเหลี่ยมเล็กๆ และ พระพิมพ์ซุ้มนครโกษาเป็นส่วนใหญ่ ส่วนการขุดกรุพบพระครั้งที่ 2 พ.ศ.2515 ขุดพบที่ด้านหน้าวิทยาลัยเทคนิค บริเวณระหว่างฟุตบาท เพื่อวางท่อระบายน้ำ กรรมกรเป็นผู้ขุดพบพระพิมพ์พระร่วงยืน เนื้อสนิมแดงทั้งหมด ไม่มีเนื้อชินเงินปนอยู่เลย พระส่วนมากมีความสมบูรณ์เกือบ 100% พระร่วงยืนกรุช่างกล มีพุทธลักษณะเหมือนกับ พระร่วงยืน กรุต่างๆ อาทิ กรุถ้ำพุพระ จ.กาญจนบุรี, กรุศรีโสฬส จ.สิงห์บุรี, กรุวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ จ.ลพบุรี แต่จะแตกต่างตรงที่ผิวจะปกคลุมด้วยไขขาว เนื้อจะเป็นสีแดงจัดทั้งองค์ (แดงอมม่วงหรือแดงลูกหว้า) แตกลานเป็นปริเป็นใยแมงมุม พระพิมพ์นี้ขุดพบได้จำนวนน้อยมาก จำนวนหลักสิบองค์ ราคาเช่าหาสูงมาก ตามสภาพความสมบูรณ์ของพระแต่ละองค์ สำหรับเรื่อง พุทธคุณ เชื่อกันว่า พระเมืองลพบุรี ทุกพิมพ์ทุกกรุ มีอานุภาพในด้านมหาอุตม์ และคงกระพันชาตรีอันวิเศษยิ่ง อีกทั้งโดดเด่นทางแคล้วคลาด ให้ผู้บูชาปลอดภัย ปราศจากภยันตรายทั้งหลายทั้งปวงครับ