Delicious snacks in childhood.

ขนมวัยเด็กบางอย่างแค่เห็นซองก็เหมือนย้อนเวลากลับไปตอนเลิกเรียนได้เลยค่ะ ตอนนั้นเงินค่าขนมมีจำกัด เลยต้องเลือกให้คุ้มที่สุด—อันไหนแบ่งเพื่อนได้ อันไหนกินได้นาน อันไหนรสจัดสะใจ นี่คือ “ขนมในวัยเด็ก” ที่ฉันคิดถึงมากๆ (และยังชอบอยู่จนโต) เผื่อเพื่อนๆ เข้ามารีวิวแลกกันได้ด้วยนะ 1) ถั่วลันเตาอบกรอบ ความรู้สึกคือกรุบกรอบ เค็มมันกำลังดี กินเพลินมาก แบบเปิดถุงทีไรหยุดยากทุกที สมัยเด็กชอบเขย่าถุงให้ผงรสชาติเกาะทั่วๆ แล้วค่อยเทใส่มือทีละนิด ฟีลเหมือนรสชาติมัน “เข้มขึ้น” เฉยเลย 2) เยลลี่รูปหมี อันนี้คือสายหวานต้องมี เนื้อเด้งๆ หนึบๆ เคี้ยวสนุกมาก แถมสีสันน่ารักจนบางทีไม่อยากกินเร็ว ชอบตรงพกง่าย ใส่กระเป๋านักเรียนไว้กินตอนพักก็ได้ ถ้าใครชอบลองแช่เย็นก่อน จะยิ่งหนึบและสดชื่นขึ้น 3) ช็อกโกแลตบาร์ ช็อกโกแลตแบบแท่งคือขนมที่ “รู้สึกพิเศษ” มากในวัยเด็ก เพราะดูเหมือนขนมจากโฆษณา กัดทีได้ทั้งความหวานและความมัน บางยี่ห้อมีความกรุบจากเวเฟอร์หรือถั่ว กินแล้วอิ่มเอาเรื่อง เหมาะกับวันที่ต้องไปซ้อมกีฬา/กิจกรรมแล้วหิวๆ 4) ปลาหมึกเส้นปรุงรส นี่คือสายแซ่บของจริง เคี้ยวหนึบๆ เผ็ดนิดหวานหน่อย ยิ่งเคี้ยวยิ่งนัว เคล็ดลับวัยเด็กคือเปิดถุงแล้ว “เป่า” กลิ่นหอมๆ ก่อน จากนั้นค่อยฉีกเป็นเส้นเล็กๆ ให้กินได้นานขึ้น (และเหมือนเยอะขึ้นด้วย) 5) ขนมปูอัดกรอบ กรอบเบาๆ เค็มๆ หอมๆ เป็นขนมที่กินกับเพื่อนได้สนุก เพราะหยิบแบ่งง่ายมาก บางคนชอบบี้ให้แตกแล้วเทเข้าปากรวดเดียว ฟีลเด็กห้องเรียนสุดๆ ถ้าให้เลือก 1 อย่างที่เป็น “ขนมในตำนาน” สำหรับฉันคือปลาหมึกเส้นปรุงรส เพราะกลิ่นและรสชาติมันจำได้ทันทีว่าเป็นช่วงวัยไหน แต่ถ้าอยากกินเพลินๆ ระหว่างทำงาน/ดูซีรีส์ตอนโต ฉันจะหยิบถั่วลันเตาอบกรอบมากกว่า เพื่อนๆ ล่ะคะ โตมากับขนมวัยเด็กอันไหนบ้าง—ทีมเยลลี่หมี ทีมช็อกโกบาร์ หรือมีขนมในตำนานอื่นๆ ที่อยากให้เพิ่มในลิสต์?