เมื่อพูดถึงชีวิตของวัยรุ่นในภาคใต้ จังหวัดชุมพร มักจะถูกมองข้ามเรื่องราวด้านมุมมองของคนที่เติบโตในพื้นที่หลังสวนหรือสวนทุเรียนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตท้องถิ่น ผมเองก็เคยใช้ชีวิตในพื้นที่ชนบทที่เต็มไปด้วยสวนทุเรียนและต้นไม้เขียวขจี ช่วงเวลาวัยรุ่นนั้นมีทั้งความสนุกสนานและความวุ่นวายที่คนภายนอกอาจไม่เข้าใจ เรื่องราวของวัยรุ่นหลังสวนมักจะเกี่ยวข้องกับความรับผิดชอบที่มากขึ้น เพราะหลายคนต้องช่วยครอบครัวดูแลสวนและช่วยงานชุมชนด้วย การใช้ชีวิตในพื้นที่แบบนี้ไม่ได้ง่าย เพราะนอกจากจะต้องเผชิญปัญหาท้องถิ่นที่หลากหลายแล้ว ยังต้องต่อสู้กับการเติบโตในสังคมที่ยังอนุรักษ์ประเพณีและวัฒนธรรมท้องถิ่นอย่างเหนียวแน่น ในฐานะคนที่เคยผ่านช่วงนั้น ผมอยากเน้นให้เห็นว่า "อย่าปิดการมองเห็น" ถึงชีวิตและประสบการณ์ของวัยรุ่นเหล่านี้ เพราะพวกเขามีเรื่องเล่าที่มีค่าและความสามารถที่ไม่ควรถูกมองข้าม เช่น การดูแลสวนทุเรียนที่ต้องใช้ความรู้ เทคนิค และความอดทน การเผชิญกับความท้าทายในสังคม รวมถึงการรักษาวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อมที่งดงามของภาคใต้ การสนับสนุนและเปิดโอกาสให้เยาวชนเหล่านี้ได้แสดงออกและเติบโตด้วยตัวเอง จะช่วยให้พวกเขามีอนาคตที่ดีกว่า และสังคมโดยรวมจะได้รับประโยชน์จากความสามารถและความคิดสร้างสรรค์ของคนรุ่นใหม่ที่โตขึ้นท่ามกลางวิถีชีวิตแบบพิเศษนี้