แชร์ประสบการณ์นอนน้อย จนต้องแอดมิท!🤢
จำได้ขึ้นใจสำหรับเรื่องนี้📌
เรื่องยาวหน่อย…แต่ใครอ่านจบ
คุณจะรู้จักผมเหมือนเพื่อนคนนึงเลย👇
⏳ย้อนไป 3 ปีนิดๆ เมื่อวันศุกร์ที่ 4 พ.ย. 2565
เช้าที่สดใส เวลาประมาณ 9 โมงเช้า
ตอนนั้นผมอยู่คอนโด
กำลังอาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน🛁
ทันใดนั้นเองอยู่ๆก็วูบ หน้ามืดอยู่ในห้อง🤮
เหมือนจะอ้วก แต่ก็อ้วกไม่ออก
และสักพักอาการปวดหัวแบบจิ๊ดๆ ก็ตามมา
เข่าสองข้างทรุดลงกับพื้น แทบไม่มีแรงเหลือ
รีบตั้งสติ💭 เปิดประตูออกไปนอกห้อง🚪
เจอแม่บ้านรบกวนให้เรียกรถพยาบาลให้หน่อย🚑
พอรถพยาบาลมา ก็นำตัวส่งโรงพยาบาล
ตาหนักๆแบบจะปิด ตัวที่นอนนิ่งอยู่ในเตียง
หมดแรงแบบฝืนไม่ไหว😪
ถึงโรงพยาบาลคุณหมอรีบดูอาการ👨⚕️
และให้น้ำเกลือกับวิตามิน
โรคและภาวะที่ผมเสี่ยงเป็นตอนนั้น😪
คือความเสี่ยงภาวะสมองเสื่อมและหลอดเลือดสมองตีบ
ระบบภูมิคุ้มกันบกพร่อง เสี่ยงดื้อต่อฮอร์โมนอินซูลิน
โรคเบาหวาน และโรคหัวใจ💔
หมอบอกว่า “ร่างกายน้องใช้งานมาหนัก
ต้องพักและดูแลมันให้มากกว่านี้” 💬
🍀โชคดีของผมที่มีแม่บ้านอยู่แถวหน้าห้องและ
มีรถพยาบาลนำส่งถึงหมอทันให้ช่วยรักษา
ไม่งั้นผมคงไม่อยากจะคิด…ถ้าตัวเองสลบอยู่ในห้อง😵
มันจะเกิดอะไรขึ้น มันจะเป็นยังไงต่อกับชีวิต
หลังจากการแอดมิทนอนโรงพยาบาลครั้งนั้น
ผมเองก็เปลี่ยนตัวเอง
จากคนนอน 4-5 ชั่วโมงต่อวัน💤
มาเป็นคนที่พักผ่อนมากขึ้นหลัก 7-8 ชั่วโมง
นานๆทีจำเป็นถึงนอนน้อยกว่านั้น
🚨ส่วนสาเหตุที่ผมนอนน้อยตอนนั้นคือ…
ผมอยู่ในช่วงไฟแรง🤣🔥
พึ่งเรียนจบใหม่ๆ🎓
อยากสร้างชีวิต อยากเรียนรู้
อยากทำงาน อยากหาเงินให้ได้เยอะๆ
💡จนลืมมองเรื่องสุขภาพตัวเองไปว่า
นี่คือเครื่องจักรที่ใช้หาเงินที่สำคัญที่สุด
ประกอบกับตอนนั้นผมเป็นคนติดความ
Perfectionist ค่อนข้างสูง🔝
คือการ อยากจะทำให้อะไรให้มันสมบูรณ์แบบที่สุด
ตรวจแล้ว ตรวจอีก แก้แล้ว แก้อีก
ดูว่าจะทำส่วนไหนให้ดีขึ้นได้อีกกับทุกงานเกินไป
และผมเป็นคนออกกำลังกายด้วยครับทุกคน🏋️♂️
พอออกกำลังกายหนัก แล้วร่างกายไม่ได้พักผ่อน
มันก็เลยรวนไปกันใหญ่ โหมทั้งงาน โหมทั้งออก
นอนช่วงไก่จะตื่นแล้วประมาณตี 3,4 🐓
ตื่น 8 โมง แทบทุกวัน
พอสะสมจนถึงวันนึง…ร่างกายมันก็ไม่ไหว💥
จนมาเป็นเขียนเรื่องเล่าให้ทุกคนได้อ่านในวันนี้✍️
😊จนถึงตอนนี้สิ่งที่ผมได้ตกผลึก
จากประสบการณ์ของตัวเอง คือ
“ทุกความสำคัญ สุขภาพสำคัญที่สุด”
ถ้าสุขภาพเราดี เงินเราจะหาเท่าไรก็ได้
แต่ถ้าสุขภาพเราพัง จะใช้ร่างกายที่ไหนหาเงิน
และไม่สำคัญว่าการที่เรานอนน้อย
จะทำให้เราสำเร็จเร็วขึ้นขนาดนั้น
*หากเราอดหลับอดนอนเกินสภาพร่างกาย
สุดท้ายวันนึงร่างกายไม่ไหว มันก็จะน็อค
✍️เลยเปลี่ยนมาใช้เวลาตอนตื่น
ให้คุ้มค่าทุกช่วงเวลามากขึ้น
🛌จัดเวลาพักผ่อน นอนให้ได้ 7-8 ชั่วโมง
เพื่อร่างกายเรามีความพร้อม💯💪
ในการคิดและลงมือทำ ที่สำคัญคือ
ไม่เสี่ยงที่จะกลับไปป่วย
จนแอดมิทเข้าโรงพยาบาลอีก✌️
จากประสบการณ์อดนอนเรื้อรังแล้วต้องนอนรักษาตัวในโรงพยาบาล สิ่งที่ผมได้เรียนรู้คือการนอนพักผ่อนให้เพียงพอเป็นเรื่องสำคัญมากกว่าที่คิดไว้ตอนแรก หลายคนอาจมองว่านอนน้อยแล้วงานจะเสร็จไวหรือได้ผลมากขึ้น แต่อย่าลืมว่าร่างกายเราต้องการเวลาฟื้นฟู โดยเฉพาะสมองที่ต้องการการพักผ่อนเพียงพอเพื่อความชัดเจน ความจำ และการทำงานของระบบภูมิคุ้มกัน ผมเองเคยอยู่ในช่วงไฟแรง ทำงานหนักจนแทบไม่ได้พักสมอง แม้ว่าจะออกกำลังกายดูแลตัวเอง แต่การนอนน้อย 4-5 ชั่วโมงติดต่อกันหลายวัน ทำให้เกิดความเสี่ยงวิกฤตทางสุขภาพ เช่น ภาวะหลอดเลือดสมองตีบ และโรคเบาหวานที่ซุ่มซ่อนไม่แสดงอาการชัดเจนในระยะแรก นอกจากส่งผลต่อสมองแล้ว การอดนอนยังทำให้ร่างกายเหนื่อยล้าง่าย อ่อนเพลีย และอาจมีอาการวูบวาบหน้ามืดได้ หากไม่รีบปรับเปลี่ยนจะเกิดปัญหาสุขภาพร้ายแรงตามมาได้ เช่นในประสบการณ์ที่ผมนอนโรงพยาบาลและได้รับน้ำเกลือกับวิตามินช่วยฟื้นฟูร่างกาย ผมขอแนะนำว่าให้ทุกคนจัดสรรเวลานอนอย่างน้อย 7-8 ชั่วโมงต่อวันและพยายามรักษาตารางเวลาเข้านอนและตื่นให้เหมาะสม เพื่อให้ร่างกายได้ฟื้นฟูอย่างเต็มที่ โดยเฉพาะคนที่ต้องออกกำลังกายหรือทำงานหนัก ซึ่งความสมดุลระหว่างการพักผ่อนและการทำงานจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพชีวิต การคิด และการลงมือทำอย่างมีคุณภาพ ทั้งนี้ คนที่มีนิสัยเป็น Perfectionist ควรฝึกปล่อยวางบ้าง เพราะความพยายามทำทุกอย่างให้สมบูรณ์แบบเกินไป อาจทำให้เกิดความเครียดและลดเวลาพักผ่อนลงไปโดยไม่รู้ตัว โดยสรุป สุขภาพคือทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดของเรา ถ้าเราไม่รักและดูแลร่างกายให้ดี สุขภาพพังเมื่อไหร่ ความสำเร็จอื่น ๆ ก็ไม่มีความหมาย นี่จึงเป็นบทเรียนชีวิตที่อยากแบ่งปัน เพื่อเตือนใจทุกคนให้ใส่ใจเรื่องการนอน การพักผ่อนเพื่อยืนยาวกับชีวิตและสุขภาพที่ดี