เวลาพาเด็กไปเดินช้อปปิ้งกับแม่ หลายครั้งเราแทบจะไม่ได้เจอความสงบสุขแบบที่คิดไว้ เพราะเด็กมักมีพฤติกรรมขัดแย้งอยู่ระหว่างการวิ่งเล่นและการหาที่สงบเพื่อพักผ่อน ในประสบการณ์ของผมกับเด็ก ๆ การให้เขาได้วิ่งซนและสำรวจสถานที่ต่าง ๆ เป็นสิ่งจำเป็นมาก เพราะช่วยให้เขาได้เรียนรู้สิ่งรอบตัว ได้สัมผัสกับพื้นที่จริง และเกิดความกระตือรือร้นในการค้นหา แต่ในขณะเดียวกัน เด็กก็ต้องการพื้นที่ปลอดภัยสำหรับหลบมุมเพื่อรู้สึกสงบและผ่อนคลายเหมือนเล่นซ่อนแอบ การยอมให้เขามีมุมส่วนตัวเล็ก ๆ นี้เป็นการช่วยให้เด็กได้พักใจและบ่งบอกถึงความรู้สึกของตัวเอง การเดินช้อปปิ้งกับแม่จึงกลายเป็นเสมือนกิจกรรมที่เปิดโอกาสให้เด็กได้แสดงออกถึงอิสรภาพในการเคลื่อนไหว และสามารถตระหนักรู้ถึงรสนิยม ความชอบของตัวเองได้อย่างชัดเจน ซึ่งนอกจากจะเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขแล้ว ยังเป็นการเสริมสร้างพัฒนาการอารมณ์และสังคมของเด็กไปด้วย ผมเองเคยพบว่าการยอมรับและเข้าใจพฤติกรรมซุกซนและมุมที่สงบของเด็ก ทำให้การเดินช้อปปิ้งไม่ใช่เรื่องน่าปวดหัว แต่กลับกลายเป็นช่วงเวลาที่มีความหมายและอบอุ่นใจมากขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ