รีวิวเริ่มชีวิตใหม่กับม.ม้า การเดินทางไปโรงพยาบาลที่โหด มันฮา

สวัสดีค่ะ เพื่อนๆวันนี้จะมาเล่าประสบการณ์การเริ่มต้นเป็นมะเร็งต่อจากโพสต์ที่ผ่านๆมาและเมื่อถึงจุดที่เราตัดสินใจ ต่อสู้เพื่อตัวเองอีกครั้ง การเริ่มต้นเดินทางไปโรงพยาบาลแห่งใหม่จึงได้เริ่มขึ้น ณ บัดนี้ ทางโรงพยาบาลได้นัดแพทย์เฉพาะทางให้ ได้คิว 10.30 น.ต้องไปก่อนนัด 30 นาที เราได้ทำการนัดแนะ เวลาการเดินทางกับพี่สาวเรียบร้อย ประมาณ 06.30 น.ล้อหมุน แต่ล้อหมุนจริงๆคือ 08.00น.เดินทางจากฉะเชิงเทราผ่านมอเตอร์เวย์ ซึ่งรถขาเข้ากทม.คือติดมาก คือเรื่องปกติ เกือบ 09.00น.ยังอยู่บน มอเตอร์เวย์ เราบอกพี่สาวแวะแอร์พอร์ตลิ้งเราจะต่อรถไฟฟ้าไปรพ.ถ้าแบบนี้กว่าจะถึงหลักสี่คือไม่ทันหมอแน่ๆ เราไม่อยากให้หมอคิดว่าคนไข้ไม่รักษาเวลา นัดไม่มาตามนัดคนไข้ไม่ใส่ใจชีวิตตัวเอง และหมอเขาล็อกคิวให้เราแล้ว หมอยังมีคนไข้รายอื่นๆที่รออยู่ อันนี้คิดเองนะคะ จะบอกว่าคิดแทนคนอื่นก็ได้ค่ะ เพราะการรักษาเวลาคือเรื่องที่สำคัญ ในสังคมผู้คนไม่ได้หมุนรอบตัวเรา เราต้องทำตามกติกาของสังคมที่วางไว้ จาก แอร์พอร์ตลิ้งก์ เราวิ่งขึ้นบันไดเพื่อต่อBTS คือเหนื่อยมากๆเพราะเวลาเรากระชั้นชิดเข้ามาทุกที ต้องทันรอบนี้เท่านั้น ตอนอยู่บนรถไฟฟ้า ความคิดวุ่นวายตีกันไปหมด ตามวิถีชีวิตของแต่ละคน ที่มีความในใจอยู่หมื่นล้านคำ “แต่เราตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า“ฉันต้องรักษาที่นี้ให้ได้ ”ต้องได้เจอหมอ”ต้องได้คิวการรักษาที่เร็วขึ้นสิ ”“หมอที่นี่ต้องช่วยฉันได้” ฉันมั่นใจเกิน90% มันคือพลังผลักดันตัวเอง✌️ ผลลัพธ์ออกมาจะเป็นยังไงช่างมัน ฉันรับได้ แต่ฉันจะรอต่อไปแบบนี้โดยไม่ทำอะไรไม่ได้ “มะเร็ง”มันไม่รอฉัน ฉันไม่อยากตุยแบบทรมาน ยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อ ฉันต้องไคว่คว้าหาโอกาสให้ตัวเอง ในเมื่อผลเลือดกับผลชิ้นเนื้อมันสวนทางกันซึ่งเราก็เริ่มเอะใจแล้ว เราไม่มีความรู้แต่เรามีสิทธิ์ที่จะสงสัยว่าโรคที่เราเป็นมันยังไงกันแน่ มะเร็งปากมดลูกสายพันธุ์ดุหรือเปล่า เราไม่มีเลือดออกหลังมีประจำเดือน เป็นเดือนๆแบบหลายๆเคสที่เขาเป็นกัน หลังผ่าตัด ประจำเดือนมา9วันแล้วหายไป ปกติคือมา 5วัน แต่อาการคือมีมูกใสๆไหลเป็นบางครั้ง ไม่มีตกขาว ไม่มีกลิ่น พสพ.ไม่ต้องพูดถึง อิอิ แต่เรามีอาการท้องผูก เหนื่อยง่าย หายใจไม่สุด บางครั้งใจเต้นเร็ว มีอาการปัสสาวะเหมือนไม่สุดในบางครั้ง การไปหาหมอในครั้งนี้คือ “นั่งรถส่วนตัวต่อแอร์พอร์ตลิ้ง/บีทีเอส/พี่วินมอเตอร์ไซค์ตอนนั้นเวลาไม่ช้าไม่เร็ว 09.36น. ”บอกไปโรงพยาบาลก่อน10.00น.ยังไม่เคยไปรบกวนส่งให้ถึงที่ด้วยนะคะ😅🙏นั่งวินก็กลัวแต่ช่างมันชีวิตไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่า การพลาดโอกาสไม่ได้เจอหมอในวันนี้แล้ว🤭เราแว้นมอเตอร์ไซค์ไปกับพี่วินถึงรพ.อย่างปลอดภัย🙏 เพิ่มเติมคือ“ทรงผม”🤣🤭จนรปภ.แอบอมยิ้ม แต่ก็พูดสุภาพมากพี่มาถูกตึกแล้วค่ะ เชิญด้านในได้เลยค่ะ ซึ่งพี่วินจอดรอเงินค่าจ้างอยู่ คงแอบลุ้น อย่าหนีนะ😜เราก็พูดติดตลกว่า พี่ขอจ่ายเงินค่ารถก่อนนะ หันไม่มองทรงผมตัวเองที่กระจกอุ้ยยย‼️🤣🤣🤭🤭 คนอื่นก็มองนะเราหาได้ใส่ใจไม่🤣🤭ก็นั่งวินมาอ่ะ คนอื่นอาจจะดูว่าแปลก เขาคงแปลกใจแระ ไม่ต้องคิดมาก ผ่านมาผ่านไป แต่เราไม่อายเลยนะ อันนี้คือเรื่องจริง🥰🙏 ขอจบการรีวิวการเดินทางเพียงเท่านี้ เจอกันใหม่โพสต์หน้าค่ะ ยู่อิง เล่าไปเรื่อย39 #ยู่อิงเล่าไปเรื่อย39 #มะเร็งไดอารี่ #โรงพยาบาล #เล่าเรื่องตัวเอง #มะเร็งปากมดลูก