ทำไม⁉️ถึงต้องทำประกันสุขภาพ ประกันชีวิตสำคัญจริงไหม⁉️⁉️

สวัสดีค่ะเพื่อนๆทุกคน วันนี้จะมาพูดคุยถึงเรื่องประกันสุขภาพหรือประกันชีวิตกันนะคะ ว่าสำคัญและจำเป็นจริงไหม ก่อนอื่นต้องออกตัวก่อนนะคะว่า ไม่ใช่ตัวแทนขายประกันแต่อย่างใด แต่อยากให้ทุกคนวางแผนชีวิตโดยการซื้อประกันสุขภาพจริงๆ เราเคยได้ยินได้ฟังได้ชมข่าวสารหรือมีประสบการณ์โดยตรง จากการไปใช้บริการกับโรงพยาบาลต่างๆไม่ว่าจะทั้งของรัฐและเอกชนประสบการณ์ของแต่ละคนก็จะมีความประทับใจแตกต่างกันไป ถ้าเราอยากมีทางเลือกเวลาเจ็บป่วยก็แนะนำให้เจียดเงินทำประกันสุขภาพไว้ดีกว่าค่ะ มันมีแบบผ่อนจ่ายแบบรายเดือนค่ะทุกคน จ่ายอย่างอื่นเรายังจ่ายได้ ทำไมเราถึงซื้อหลักประกันในชีวิตให้กับตัวเราเองไม่ได้ล่ะ ถ้าใครมีรายได้ที่มั่นคงหน่อย แนะนำให้ซื้อประกันสุขภาพแบบเหมาจ่ายไปเลยค่ะ เช่น1-5ปี แรกวงเงินการรักษาทั้งผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยในอยู่ที่ 5000000 บาท ก็จะเพิ่มขึ้นหลังจากนั้นก็ว่ากันไปแล้วแต่ละบริษัทค่ะ อันนี้รักษากันแบบฉ่ำๆกันไปเลยค่ะ เราไม่ต้องกังวลค่าใช้จ่ายในการรักษามากนักถึงแม้จะมีร่วมจ่ายส่วนเกินจากสิทธิ์บ้างแต่เจ็บตัวน้อยกว่าไม่มีประกันสุขภาพ การจ่ายเบี้ยประกันส่วนใหญ่ก็ขึ้นอยู่กับวงเงินเอาประกัน เพศ อายุ ฯลฯ ถ้าสนใจก็สอบถามกับทางบริษัทประกันหรือทางตัวแทนที่เรารู้จักค่ะ เพิ่มโอกาสในการเข้าถึงการรักษาที่เร็วมากขึ้น ถ้าทางโรงพยาบาลแรกให้เหตุผลว่าต้องรอ แนะนำให้หาโรงพยาบาลที่สองเพื่อขอความเห็นใหม่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิดบาปอะไรในชีวิต เหตุการณ์สมมตินะถ้าคุณไปขอหนังสือส่งตัวเพื่อรักษาตัวต่อ เขาเรียกชื่อคุณ คุณเดินยิ้มไปแล้วยกมือไหว้สวัสดีค่ะ แต่ประโยคแรกที่อีกฝ่ายทักทายเปล่งออกมาจากปากคือไล่ไม่ให้คุณพบหมอ ยกมือขึ้นสะบัดมือไล่…แหกปากตะโกนใส่หน้า…กลับไปเลยนะ หมอไม่ให้เจอแน่นอน100%ไม่ส่งตัวข้ามเขตแน่นอน100% กลับไป กลับไปเลย ถ้าอยากไปรักษาที่นี้ก็ไปได้จ่ายเงินเอง ทางเลือกรักษาตามสิทธิ ย้ายสิทธิ ไปจ่ายเงินเองเรื่องของเรื่องคือถ้าคุณไม่ได้รับคำอธิบายอะไรเลยก่อนหน้า แต่โดนไล่เลย คุณจะทำยังไง สมมติว่าป่วยเป็นมะเร็ง ไม่ต้องถามหาสภาพจิตใจ ณ ขณะนั้นและหลังจากนั้นคุณคิดว่ามันแหลกสลายขนาดไหน คุณไปขอความช่วยเหลือแต่ได้อะไรกลับมาก็ไม่รู้ ความหวังในชีวิตของคนคนหนึ่งกับความรู้สึกที่พังยับเยิน สภาพจิตใจนับจากวินาทีนั้นต้องเยียวยาสภาพจิตใจตัวเองอีกนานแค่ไหน กว่าจะหายจากความหวาดกลัว ถ้าคุณเจอสถานการณ์แบบนึ้คุณจะทำยังไงต่อล่ะค่ะ ประกันชีวิตก็ไม่มี เงินเก็บก็มีอยู่น้อยนิด ไม่มีทางเลือกอะไรเลย จะกลับบ้านแบบงงๆว่าเกิดอะไรขึ้น เหมือนเดินอยู่ดีๆถูกเรียกเข้าไปหาแล้วอีกฝ่ายตีแสกหน้าด้วยไม้หน้าสามแล้วสลบไปเลยหรือเปล่า สมมติถ้าเจอสถานการณ์แบบนี้จะเอาสติปัญญาแก้ไขสถานการณ์นี้แบบไหนค่ะ นั่งลงร้องไห้หรือเดินกลับบ้าน หรือขอความเมตตาต่อ หรือขอพบผอ.รพ. ฯลฯ เมื่อเจ็บป่วยเป็นโรคร้ายแรงคุณมีเวลาพอที่จะไปทำเรื่องดีๆแบบนั้นไหมค่ะ นี้คือเหตุการณ์สมมตินะคะ ไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนต้องเจอแค่สมมติให้ฟัง เพราะชีวิตของเราจะให้ใครก็ไม่รู้มาชี้เป็นชี้ตาย กับคำว่ารอไปสิ คนอื่นเขาก็รอเหมือนกัน คนอื่นก็รีบเหมือนกันไม่ใช่แค่คุณ อาการคุณไม่หนัก ก้อนไม่โต เลือดไม่ไหล คนอื่นอาการหนักกว่าคุณเขายังรอได้เลย คำพูดที่ทำให้เราดูแย่ ดูผิดบาปมากมาย อยากไปรักษาที่รพ.นี้ก็ได้ ไปจ่ายเงินเองสิ การกระทำของเขาบอกเราทุกอย่างคือเราไม่มีเงินหรอก ศักดิ์ศรีความเป็นคนยิ่งกว่าขอทาน ยิ่งกว่าหมาขี้เรื้อน มันเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายไปมากจริงๆ ไม่รับฟังไม่ให้โอกาสได้อธิบายแต่คุณถูกตัดสินจากสิ่งที่เขาคิดไว้แล้ว โรคทุกโรครอได้หมดค่ะ แต่การเข้าถึงการรักษาที่เร็วและทันเวลามันคือการแย่งชิงเวลาไม่ใช่แค่โอกาสในการรอดชีวิตแต่มันหมายถึงคุณภาพชีวิตหลังจากนั้น เหตุการณ์สมมตินี้ไม่อยากให้เกิดขึ้นกับใครนะคะแค่สมมติ พูดตรงๆเลยนะคะอยากให้ทุกคนมีทางเลือก คนที่มีรายได้แบบเดือนชนเดือนเหมือนผู้โพสต์ก็แนะนำให้ทำประกันสุขภาพโรคร้ายแรงเจอจ่ายจบไว้ดีกว่าค่ะ เบี้ยประกันส่วนใหญ่ก็ตามอายุค่ะ แต่ถ้าใครอายุน้อยๆเบี้ยยังไม่แพงมาก ข้อดีของประกันสุขภาพโรคร้ายแรงเจอจ่ายจบคือ มีวงเงินการรักษาพยาบาลให้เรา สมมติ1000000 บาท มีเงินให้เรามาใช้จ่ายอีก1000000 บาท หรืออาจมากกว่านั้น เวลาทำประกันก็สอบถามกับตัวแทนประกันให้ละเอียดค่ะ ทำประกันสุขภาพทั้งทีก็เอาที่มันคุ้มครองเราดีๆไปเลย ตามกำลังเงิน มีไว้อุ่นใจนะคะ แนะนำให้ตรวจสุขภาพแถลงไปเลยค่ะ จะได้ไม่มีปัญหาการใช้สิทธิเวลาเจ็บป่วย หรือประกันบอกล้างสัญญา อย่ารอให้เจ็บป่วยถึงอยากทำประกันเพราะสุขภาพมันพังไม่ทันการณ์แล้ว ทำตอนที่สุขภาพยังดีไม่ปกปิดประวัติส่วนตัว เจ็บป่วยคลายกังวล ***การได้พบเจอคนดีๆคือมงคลของชีวิต การได้พบเจอคนไม่ดีให้โทษเวรกรรมไว้ก่อน555 “การไม่มีโรคคือลาภอันประเสริฐ” ด้วยรักและปราถนาดี ยู่อิง เล่าไปเรื่อย39#ประกันชีวิตและสุขภาพ #ประกันสุขภาพสำคัญมาก #ป้ายยากับlemon8 #ยู่อิงเล่าไปเรื่อย39 #ประกันชีวิต