ครั้งหนึ่งได้มีโอกาสไปเที่ยวกับครอบครัวและสังเกตเห็นลูกชายคนเล็กที่โดดเด่นมากๆ จากความธรรมดาที่หลายคนคงมองข้าม แต่กลับกลายเป็นเสน่ห์ที่ทำให้ใครๆ ต้องหันมามองและยิ้มให้ ลูกชายของผมนั้นไม่ได้เพียงแค่มีใบหน้าที่หล่อเหลาเท่านั้น แต่ยังมีความมั่นใจในตัวเองที่ทำให้บรรยากาศรอบๆ ดูสดใสขึ้นมาก พอมีคนเข้ามาขอถ่ายรูปด้วยก็ดูเหมือนเขาจะสนุกสนานและเป็นกันเองมาก ทำให้บรรยากาศในร้านอบอุ่นเป็นกันเองมากขึ้นไปอีก จากประสบการณ์นี้ ผมได้เห็นว่าความธรรมดาที่มีความเป็นตัวเองสูงเหมือนกับลูกชาย มักจะสร้างความโดดเด่นอย่างน่าประทับใจเสมอ สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นว่าไม่จำเป็นต้องแต่งตัวหรือทำอะไรที่หวือหวาเสมอไป แค่เป็นตัวของตัวเองก็สามารถสร้างความสนใจและความสุขให้ผู้อื่นได้อย่างไม่น่าเชื่อ สุดท้ายที่อยากบอกคือ ทุกคนควรภูมิใจในความพิเศษที่ซ่อนอยู่ในตัวเอง เพราะมันคือเอกลักษณ์ที่ไม่มีใครเหมือน และบางครั้งความธรรมดากลับเป็นเสน่ห์ที่แท้จริงของเราที่สามารถสร้างรอยยิ้มและความประทับใจในหัวใจคนอื่นๆ ได้อย่างยาวนาน