หลายครั้งที่ชีวิตเราผ่านช่วงเวลาที่รู้สึกว่ากำลังแก่ตัวลง หรือสูญเสียความกระตือรือร้นในสิ่งที่รัก แต่เมื่อได้กลับมาคิดถึงหรือเฝ้ารอกิจกรรมหรือสิ่งที่เราชื่นชอบ เช่น การ 'ติ่งลูกนาย' ความรู้สึกนั้นกลับมีไฟที่ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง ฉันเองก็เคยผ่านช่วงเวลานั้นเหมือนกัน ที่กลัวว่าจะสายเกินไปที่จะไปเฝ้ารากมะม่วงก่อนที่จะได้ติดตามกิจกรรมหรืองานต่างๆ ของติ่งที่เราชื่นชอบ ความรู้สึกเหมือนได้กลับมาเป็นคนที่มีไฟ มีแรงบันดาลใจอีกครั้งมันเติมพลังใจมากๆ ปีนี้ฉันเองก็รู้สึกเหมือนว่าตัวเองแก่แล้ว แต่ความอยากกลับไปติดตาม ความคิดถึง และความฮึกเหิมในความเป็นติ่งลูกนายยังคงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง เรื่องราวเหล่านี้สอนให้เรารู้ว่าไม่ว่าวัยจะมากแค่ไหน การมีสิ่งที่เรารักและรอคอย สามารถทำให้หัวใจเรายังสดใสและมีความสุขได้เสมอ ดังนั้น ถึงแม้ว่าเวลาจะผ่านไป เราก็อย่าลืมหรือทิ้งสิ่งที่ทำให้เรามีพลังและมีความสุข เพราะนั่นคือสิ่งที่ทำให้ชีวิตเราแตกต่างและมีความหมายมากขึ้น