การได้ย้อนดูคลิปและภาพเก่าในช่วงเวลาคอนเสิร์ตเดี่ยวของณเดชน์ ทำให้หลายคนที่เป็นแฟนคลับรู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปยังวันวานที่เต็มไปด้วยความสุขและความตื่นเต้น ความจริงแล้วสมัยก่อนกล้องถ่ายคลิปยังซูมได้น้อย และหากซูมมากภาพก็จะไม่ชัดเจนเหมือนในปัจจุบัน ทำให้บรรยากาศการเก็บภาพนั้นดูมีเสน่ห์เฉพาะตัวอย่างมาก ส่วนตัวผมเองก็เคยประสบกับความรู้สึกแบบนี้ ในช่วงที่เด็กๆ ดูคอนเสิร์ตของดาราที่ชอบ แม่แทบจะต้องคอยช่วยดูแลและรับมือกับความกรี๊ดของเด็กๆ ไม่ต่างจากที่ผู้เขียนบอกว่าลูกชายเลื้อยอิแม่ๆแทบสิ้นชีพ การได้อยู่ในเหตุการณ์นั้นเป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำ เพราะความรู้สึกของแฟนคลับที่เต็มไปด้วยความรักและความตื่นเต้น เป็นสิ่งที่ผมคิดว่าไม่มีอะไรทดแทนได้ จุดเด่นอีกอย่างหนึ่งของคอนเสิร์ตเดี่ยว ณเดชน์ คือความใส่ใจและพลังในการแสดงที่ทำให้ผู้ชมทั้งฮอลล์ติดตามตั้งแต่ต้นจนจบ แม้ว่าการบันทึกภาพและคลิปในยุคนั้นจะยังไม่สะดวกเหมือนยุคนี้ แต่แฟนคลับก็พร้อมจะทุ่มเทความรักให้เต็มที่จนแทบจะกรี๊ดสลบกันเลยทีเดียว สุดท้ายนี้ คอนเสิร์ตเดี่ยวของ ณเดชน์ ได้กลายเป็นความทรงจำล้ำค่าที่แฟนๆ หลายคนยังคงจดจำและพูดถึงอย่างไม่มีวันลืม ความรักและการสนับสนุนจากแฟนคลับช่วยให้ศิลปินได้มีกำลังใจและสร้างผลงานดีๆ ต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง