เพิ่มเติม
☕️ "เลือกคนดี เลือกพรรคดี"
คุณชวน หลีกภัย กล่าวกับคนกรุงเทพฯ ในวันสุดท้ายของการหาเสียงว่า การเมืองไทยกำลังมีภาพลบ สส.มาจากการใช้เงิน สว.มาจากการฮั้ว ข้าราชการมาจากการซื้อตำแหน่ง จึงขอให้ประชาชนเลือกคนดี และเลือกพรรคการเมืองที่ดี
.
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คำว่า "คนดี"
ปัญหาอยู่ที่คนพูด
.
เพราะทุกครั้งที่พรรคประชาธิปัตย์พูดเรื่องความดี พูดเรื่องความซื่อสัต ย์ พูดเรื่องความสะอาดทางการเมือง คนจำนวนมากย่อมนึกย้อนกลับไปถึงประวัติศาสตร์ของพรรคเอง
.
นึกถึงบุญมาก ศิรินวกุล อดีตรองเลขาธิการพรรค ผู้สร้างสถิติใบแดงคนแรกหลังรัฐธรรมนูญ 2540 และถูกศาลฎีกาพิพากษาจำคุกจริงในคดีซื้อเสียง
.
นึกถึงคดีของเทพไท เสนพงศ์ และมาโนช เสนพงศ์ ที่จบลงด้วยโทษจำคุกและการตัดสิทธิทางการเมือง
.
นึกถึงคำพูดของอลงกรณ์ พลบุตร อดีตรองหัวหน้าพรรค ที่เคยกล่าวว่า
"ประชาธิปัตย์คือพรรคที่ใช้เงินเลือกตั้งมากที่สุด"
.
เมื่อคำพูดนี้ออกมาจากคนในพรรคเอง มันจึงไม่ใช่การโจมตีจากฝ่ายตรงข้าม แต่เป็นรอยร้าวที่เกิดจากคนในบ้านเดียวกัน
.
ยิ่งกว่านั้น ประชาธิปัตย์ยังเป็นพรรคที่ชอบวางตัวเป็นผู้พิทักษ์ความใจซื่อมือสะอาด แต่ประวัติศาสตร์ก็ไม่ได้สะอาดบริสุทธิ์อย่างที่พยายามเล่า
.
รัฐบาลที่นำโดยคนของประชาธิปัตย์เคยถูกยึดอำนาจมาแล้ว ประชาธิปัตย์เคยบอยคอตการเลือกตั้งมาแล้วถึง 3 ครั้ง
.
และตลอดกว่า 30 ปีที่ผ่านมา พรรคก็ไม่เคยชนะการเลือกตั้งในระดับประเทศอีกเลย
.
คนจึงไม่สนใจว่า "ประชาธิปัตย์เป็นพรรคดีหรือไม่" แต่สนใจว่า "ประชาธิปัตย์ยังมีความน่าเชื่อถือมากพอที่จะใช้คำว่าพรรคดีมาตัดสินคนอื่นหรือเปล่า"
.
เพราะความดีทางการเมือง ไม่ได้วัดจากคำโฆษณา, จากการใช้รถจี๊ปเก่า, จากการอยู่บ้านเช่าหลังเล็ก และไม่ได้วัดจากภาพลักษณ์สมถะที่สร้างขึ้นต่อหน้ากล้อง
.
แต่วัดจากผลงาน วัดจากความรับผิดชอบ และวัดจากการยอมรับความจริงของตัวเอง
.
เมื่อพรรคหนึ่งมีประวัติศาสตร์ที่เต็มไปด้วยรอยด่างไม่ต่างจากพรรคอื่น การประกาศตัวเป็นผู้ผูกขาดความดี ประชาชนจึงรู้สึกว่า ออกแนว "ดีย์อัปรู" มากกว่าดีแบบมีศีลธรรม
.
เป็นสาเหตุหนึ่ง ที่ประชาธิปัตย์แทบสูญพันธุ์ ในปัจจุบัน
ขมในรส หอมในสาระ
จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ติดตามการเมืองไทยมานาน ผมพบว่าแนวคิดเรื่อง "คนดี" ในการเลือกตั้งไม่ได้เป็นตัวชี้วัดความน่าเชื่อถือของพรรคการเมืองอย่างแท้จริง ปัญหาสำคัญคือใครเป็นผู้พูด และประวัติศาสตร์ของพรรคการเมืองนั้นๆ ที่ถูกบันทึกไว้ในสังคม เช่นเดียวกับพรรคประชาธิปัตย์ที่พยายามวางตัวเป็นผู้พิทักษ์ความซื่อสัตย์และความดี แต่กลับเผชิญกับความจริงที่ว่า พรรคเต็มไปด้วยประวัติการณ์ที่ขัดแย้งและคดีที่แสดงให้เห็นถึงการใช้เงินซื้อเสียง รวมถึงปัญหารอยแตกภายในพรรคเอง ซึ่งสะท้อนว่าการประกาศตัวว่า "เลือกคนดี เลือกพรรคดี" นั้นอาจไม่เพียงพอในการดึงดูดความเชื่อมั่นจากประชาชน ประสบการณ์ตรงจากชาวบ้านหลายคนที่เคยสังเกตการณ์การเลือกตั้งบอกว่า การเลือกพรรคและผู้แทนที่มีความซื่อสัตย์และโปร่งใสจริงนั้นต้องดูจากผลงานที่สามารถพิสูจน์ได้และความรับผิดชอบที่แสดงออกมาอย่างชัดเจน ไม่ใช่เพียงคำพูดหรือภาพลักษณ์สมถะที่สร้างขึ้นเพื่อการหาเสียง นอกจากนี้การยอมรับความจริงของตนเองเมื่อเกิดข้อผิดพลาด ก็เป็นสัญญาณที่บ่งบอกถึงความจริงใจในการทำงานเพื่อประชาชน ในทางปฏิบัติ ความชัดเจนในการดำเนินงานและความตรงไปตรงมาของตัวแทนผู้แทนราษฎร รวมถึงประวัติที่สะอาดปราศจากการทุจริตหรือพฤติกรรมไม่เหมาะสม ถือเป็นสิ่งสำคัญที่ควรพิจารณาก่อนตัดสินใจเลือกตั้ง การเมืองที่ดีจึงไม่ได้เกิดจากการโฆษณาหรือคำพูดวาจาที่หวานหู แต่มาจากความสม่ำเสมอในการทำงานเพื่อประโยชน์ของประชาชนและการเผชิญหน้ากับความจริงอย่างตรงไปตรงมา ท้ายที่สุด การเลือกพรรคการเมืองควรตระหนักถึงประวัติศาสตร์และผลงานจริงของพรรค รวมถึงประพฤติปฏิบัติของผู้แทน ประชาชนควรมีส่วนร่วมในการตรวจสอบและตั้งคำถามอย่างสร้างสรรค์เพื่อให้การเมืองไทยเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคงและโปร่งใส
