หลังจากได้เรียนคลาสด้านจิตวิทยา รู้สึกว่ามุมมองต่อคนรอบตัวเปลี่ยนไปมาก จากที่เคยมองแค่คำพูด ตอนนี้เริ่มเข้าใจ “พฤติกรรม” และ “อารมณ์ที่ซ่อนอยู่” มากขึ้น บางเรื่องที่เคยคิดว่าเข้าใจคนอื่นยาก กลับกลายเป็นว่าแค่เราไม่เคยมีเครื่องมือ ในการอ่านเขาอย่างถูกวิธี คลาสนี้ไม่ได้สอนแค่ทฤษฎี แต่

สิ่งที่เราได้จากคลาสนี้ ไม่ใช่แค่การเรียนรู้เรื่องคนอื่น แต่มันทำให้เราได้เห็นตัวเอง ในเวลาที่กำลังฟังใครสักคนอยู่ด้วย เมื่อก่อนเราอาจตั้งใจฟังนะ แต่ลึกๆ ก็ยังมีความคิดบางอย่าง ที่อยากจะช่วย อยากจะปรับ หรืออยากให้เขารู้สึกดีขึ้นเร็วๆ แต่พอได้ลองฟังในอีกแบบนึง มันทำให้เราค่อยๆ วางสิ่ง

เราเพิ่งรู้ว่าการฟัง ไม่ได้มีหน้าที่ต้องทำให้อะไรดีขึ้นทันที บางครั้ง การฟังที่ดี ไม่ใช่การพยายามเปลี่ยนความรู้สึกของใคร แต่คือการอยู่กับสิ่งที่เขาเป็นอยู่จริงๆ ในคลาสนี้ เราได้ลองฟังแบบนั้น แบบที่ไม่ต้องรีบเข้าใจให้เร็ว และไม่ต้องรีบทำอะไรให้มันดีขึ้น แค่ค่อยๆ รับฟัง ในแบบที่อีกคนรู

สิ่งหนึ่งที่เราไม่เคยสังเกตมาก่อน คือเวลาฟังคนอื่น เรามักจะเอาความคิดของตัวเองเข้าไปผสมอยู่ตลอด บางทีเราคิดว่าเรากำลังเข้าใจเขา แต่จริงๆ แล้วอาจกำลังตีความในแบบของเราเอง พอได้มาเรียนคลาสนี้ มันทำให้เราเริ่มหันกลับมาสังเกตตัวเองมากขึ้น ทั้งความคิด ความรู้สึก และสิ่งที่เกิดขึ้นในใจ ระหว่

เราเพิ่งรู้ว่าการฟัง ไม่ใช่แค่การได้ยินสิ่งที่อีกคนพูด แต่คือการใส่ใจในสิ่งที่เขารู้สึกอยู่จริงๆ เมื่อก่อนเวลาใครเล่าอะไรให้ฟัง เรามักจะรีบตอบ หรือพยายามช่วยให้เขาดีขึ้นเร็วๆ แต่พอได้ลองเรียนรู้การฟังอีกแบบ มันทำให้เราค่อยๆ ช้าลง ฟังโดยไม่ต้องรีบคิดคำตอบ และอยู่กับความรู้สึกของอีกคนม

ช่วงหนึ่งเรารู้สึกว่า ตัวเองฟังคนอื่นเยอะนะ แต่บางครั้งอีกคนก็ยังดูไม่ค่อยสบายใจ มันเลยทำให้เริ่มสงสัยว่า หรือการฟังของเรา อาจยังไม่ใช่แบบที่เขาต้องการ พอได้ลองมาเรียนคลาสนี้ มันทำให้เราได้กลับมาสังเกตตัวเองมากขึ้น เรามักจะรีบคิด รีบตอบ หรือพยายามช่วยแก้ปัญหาให้เร็วเกินไป แต่การฟั