จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยพบคนที่คิดว่าความสุขของตนเองมาจากการเข้าไปมีส่วนในความสัมพันธ์ที่ทำให้ครอบครัวอื่นแตกแยก แต่สิ่งที่ผมเห็นคือความทุกข์ที่ตามมาไม่จบสิ้น ทั้งความเจ็บปวดและความเสียใจของทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ความสุขที่แท้จริงนั้นควรมาจากความรักที่สร้างสรรค์ ไม่ใช่การทำลายความสัมพันธ์ของผู้อื่น ผมเห็นคนที่เลือกจะอยู่ห่างออกมาจากเรื่องราววุ่นวายเหล่านี้ มีความสุขและจิตใจสงบมากกว่า การแทรกกลางในครอบครัวผู้อื่นไม่ใช่ความรักคิดถึงใจคนอื่นและผลกระทบระยะยาวที่เกิดขึ้น ความสัมพันธ์ที่ทำร้ายใครหลายคนไม่ควรถูกเรียกว่า "ความสุข" เพราะสุดท้ายเวรกรรมและบาปกรรมจะตามมาหาเราอย่างแน่นอน ผมขอแนะนำให้ทุกคนก่อนตัดสินใจทำอะไร ให้ลองคิดถึงหัวใจของคนอื่น การได้มาโดยการทําลายครอบครัวคนอื่นมักไม่พาไปไกล ความสุขที่แท้จริงและยั่งยืนเกิดจากความเคารพและความเข้าใจซึ่งกันและกันเท่านั้น