จากปี 2025

25 บทเรียนสำคัญ 📍

ที่ได้เรียนรู้จากปีที่แล้ว

______________

1. ต้องกล้าจะตัดบางสิ่ง เพื่อรักษาบางอย่างที่สำคัญ

เราพาทุกอย่างหรือทุกคนในชีวิตไปด้วยตลอดทางไม่ได้ เพราะชีวิตจะสะสมอะไรเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ เรี่ยวแรงและเวลาของเราจะไม่เพียงพอสำหรับการรักษาทุกสิ่ง ต้องเลือกสิ่งที่สำคัญเอาไว้และให้ความสำคัญกับสิ่งนั้นให้มากๆ

2. ชื่นชมตัวเองบ่อยๆให้เท่ากับที่ชื่นชมท้องฟ้า

จำความรู้สึกเวลาที่เราชื่นชมสิ่งสวยงามต่างๆมาใช้กับตัวเองบ้างบางทีเรามองอะไรออกไปไกลจากตัวเอง ทั้งที่ตัวเราเองก็สวยงาม และสมควรได้รับคำชมไม่แพ้กับสิ่งสวยงามใดๆในโลกเลย

3. อาจจะยังไม่ถึงเวลาที่จะเป็นตัวเองเวอร์ชั่นที่ดี

จึงพยายามเป็นตัวเองที่มีชีวิตรอดไปก่อน

เพราะการเปลี่ยนแปลงบางทีต้องใช้เวลา

อาจมีเงื่อนไขบางอย่างในชีวิตที่ทำให้เรายังไม่สามารถทำหลายสิ่งที่ตั้งใจได้ อาจจะยังไม่ได้เป็นตัวเองแบบที่ดีที่สุด แต่แค่พอจะอยู่รอดได้ก็ถือว่าเป็นตัวเองได้ดีแล้ว

4. อาจจะไม่ได้สำคัญว่าคนพูดถึงเราลับหลังยังไง ถ้าสำคัญจริงๆเขาคงจะมาพูดต่อหน้า

การพูดถึงใครสักคนลับหลังเขา ไม่เคยเกิดจากเจตนาที่ดี และเช่นกันบางทีถ้าบังเอิญเราได้รับรู้ ถึงการพููดถึงเรานั้นก็ไม่ได้ต้องเอามาใส่ใจทุกคำพูด แต่ถ้าใครสักคนมาพูดต่อหน้า นั่นอาจเป็นสิ่งที่เราควรรับฟังและให้ความสำคัญมากกว่า

5. มันจะง่ายกว่าเสมอ ถ้าต่างไม่รู้สึกอะไรต่อกัน

หลายๆปัญหาในชีวืตเกี่ยวกับผู้คน บางทีมันเกิดจากความรู้สึกที่มีต่อคนๆนั้น ทำให้เกิดความคาดหวังว่าเขาต้องเป็นแบบนี้ๆ หรือบางทีก็เจ็บกับสิ่งที่เขาต่อเรา

การไม่รู้สึกกับใครก็เป็นเรื่องยากสำหรับมนุษย์ แต่อย่างน้อยถ้าพยายามรู้สึกต่อใครให้น้อยลง

มันอาจเป็นความปลอดภัยกับใจของเราได้

6. ไม่มีมนุษย์คนใดที่ไร้ค่า อยู่ที่ว่ามนุษย์คนนั้นเจอที่ๆเห็นค่าตัวเองไหม

มนุษย์ทุกคนมีคุณค่าในตัวเอง นั่นคือสิ่งที่จำเป็นที่เราต้องเห็นคุณค่าตรงนั้น และแม้เราจะดูไม่มีค่าในบางที่ๆเราอยู่ ก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่มีคุณค่าไปเลย

รักษาคุณค่าในตัวเองเอาไว้ แล้ววันนึงจะมีบางคน บางกลุ่ม หรือบางที่ที่เห็นคุณค่าที่แท้จริงของเรา

7. เติมเต็มพื้นที่ในใจไว้ด้วยผู้คนดีๆรอบตัว

จนไม่เหลือที่ให้คนที่อยากทำร้ายใจเราเข้ามา

พื้นที่ในใจเราเอง เราสามารถเลือกได้ว่าจะให้ใครเข้าไป และตัดใครบางคนที่เรารู้สึกว่าจะเป็นพิษกับใจเราออก เพราะพื้นที่ตรงนั้นมีค่ากับชีวิต การเก็บสิ่งดีๆ คนดีๆใส่ใจจะทำให้เรามีกำลังใจในการทำสิ่งต่างๆอีกมากมาย

8. ถ้าเป็นวันที่ยาก ก็ให้รางวัลตัวเองมากๆ

มีทั้งวันที่ยากและวันที่ง่ายในชีวิต มากกว่าการชื่นชมตัวเอง (ในข้อ 2 ) บางทีเราสมควรให้รางวัลกับตัวเองเพื่อเยียวยาความรู้สึกในใจ เป็นจุดพักเหนื่อย เป็นกำลังใจ เป็นรางวัลให้ตัวเองที่ผ่านเรื่องยากๆมาได้ อาจจะอาหารดีๆสักมื้อ ไปเที่ยวที่ๆชอบ ซื้อของที่ชอบสักอย่าง วันที่ยากๆครั้งหน้าเราจะได้มีพลังในการผ่านมันไป

9. เคยรู้สึกว่าคงไม่เข้มแข็งพอจะผ่านบางเรื่องได้

พอมาคิดย้อนดูดีๆ ก็ผ่านมาได้ตลอด

บางปัญหาดูเป็นเรื่องใหญ่และยากที่จะผ่าน ในช่วงเวลาที่เราพึ่งเจอกับปัญหานั้น หรือตอนที่มันพึ่งเกิดขึ้น แต่ไม่มีปัญหาใดที่ไม่สิ้นสุด ทุกอย่างมีช่วงเวลาและวิถีทางของมัน เราทุกคนมีสัญชาตญาณในการเอาตัวรอด

และเราจะผ่านทุกปัญหาที่เผชิญอยู่ตอนนี้ได้สักวัน

10. ท้องฟ้าจะสวยงามแค่ช่วงสั้นๆ

ให้เราไม่ลืมความสำคัญของเวลา

สิ่งดีๆในชีวิตมีช่วงเวลาของมัน ให้เราได้ดื่มด่ำและชื่นชม เพราะมีเวลาจำกัด มันจึงทำให้ช่วงเวลาเหล่านั้นมีคุณค่าและทำให้เราไม่ลืมจะซึมซับมันในช่วงเวลาสั้นๆนั้น

11. ถ้าบางสิ่งที่เรายึดถือเอาไว้ มันทำให้ใจเราพัง เราจะดึงดันไม่ยอมแพ้และฝืนไปต่อจริงๆเหรอ

การยอมแพ้ก็ไม่ใช่เรื่องแย่หรือไม่ควรทำ เพราะการยอมแพ้สิ่งนึงอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งใหม่ที่ดีหรือเหมาะสมกับเรามากขึ้น หรืออย่างน้อยการยอมแพ้ก็ทำให้เราได้หยุด และนั่งพักจากชีวิตที่ดำเนินมาอย่างยาวนาน

12. ไม่สำคัญว่าตอนนี้จะอายุเท่าไร

ก็แค่ต้องออกบินใหม่ ให้เหมือนวันแรก

การเริ่มต้นทำอะไรใหม่ๆ สามารถเริ่มต้นได้ทุกช่วงของชีวิต เพราะทุกคนมีช่วงเวลาเบ่งบานของตัวเองที่แตกต่างกัน ความรู้สึกที่ได้เริ่มต้นใหม่มันเต็มไปด้วยความสดชื่นและความตื่นเต้น แค่กล้าที่่จะให้ตัวเองได้ลองเริ่มต้น และไม่เอาช่วงวัยมาเป็นอุปสรรค

13. ความว่างเปล่ามันก็ดี

ตรงที่เราจะเติมอะไรเข้าไปก็ได้

หลายครั้งที่เราปฏิเสธความว่างเปล่า ไม่อยากว่างหรือรู้สึกว่าต้องมีอะไรทำอยู่ตลอดเวลา ทำให้บางทีที่พอตัวเองได้ว่างกลับกลายเป็นความรู้สึกผิดกับตัวเอง ทั้งที่การว่างนั้นเป็นช่วงเวลาที่ดี สำหรับการค้นหาหรือเฝ้ารอให้อะไรบางอย่างไหลผ่านตัวเรา บางครั้งอาจเป็นสิ่งใหม่ หรือแรงบันดาลใจบางอย่างที่จักรวาลต้องการรอให้เราว่างก่อน จึงจะส่งมาให้เรา

14. เวลาไม่ได้ช่วยอะไร

ถ้าใจยังวิ่งกลับไปหาอดีตอยู่ตลอดเวลา

มันจะช่วยคนที่พยายามอยู่กับปัจจุบันให้ได้

เวลาเดินไปข้างหน้าอยู่ตลอด และในบางครั้งเราฝากทุกอย่างไว้กับเวลามากเกินไป เวลาช่วยให้บาดแผลดีขึ้นได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไม่ต้องดูแลแผลนั้นเองเลย ถ้าเคยหกล้มจนเป็นแผล แต่ยังไม่ระวังและไปล้มตรงที่เดิมซ้ำๆ เวลาก็จะไม่สามารถช่วยให้บาดแผลนั้นหายได้ เช่นเดียวกัน เวลาช่วยให้ลืมได้ แต่เราก็ต้องไม่ตอกย้ำตัวเองด้วยการรื้อฟื้น

15. ไม่สำคัญว่าเราสำคัญหรือไม่สำคัญกับใคร

และใช้ชีวิตไปโดยรู้ว่าสิ่งใดสำคัญ

มันสบายใจกว่าถ้าเราไม่ได้คาดหวังว่าตัวเองต้องสำคัญกับโลก และโลกจะไม่ได้เปลี่ยนไปในวันที่เราหายไป ตัวเราจะเบาลง กลับมาหันมองตัวเอง มองสิ่งที่สำคัญกับเรา นั่นเพียงพอแล้วกับการใช้ชีวิต ขับเคลื่อนโลกภายในมากกว่าพยายามเป็นอะไรที่สะเทือนโลกภายนอก

16. จะมีบางวันที่่ฟ้าสดใส

ให้ได้พักหายใจในหน้าฝนเสมอ

แม้แต่ช่วงเวลาที่แย่ๆในชีวิต มันก็ไม่ได้แย่อยู่อย่างนั้นตลอด ปัญหาหรือทุกเรื่องราวที่เผชิญอยู่ มันก็จะมีบางวันหรือบางช่วงให้เราได้พักเหนื่อยหรือปล่อยวางตัวเองจากสิ่งนั้นอยู่บ้าง แม้แต่ในระยะเวลาของฤดูฝน มันก็ยังมีบางวันที่ฟ้าสดใส ให้เราได้พอตากผ้า ทำความสะอาดร่องรอยจากฝนนั้น

17. พอเอาใจออกมาได้แล้ว

เดี๋ยวร่างกายจะหาทางตามออกมาเอง

การออกมาจากบางสถานที่หรือบางสิ่งมันจะยาก ถ้าใจเรายังติดอยู่ตรงนั้น การเริ่มต้นออกจากบางสิ่งมันจะง่ายขึ้นถ้าเอาใจออกมาก่อน เพราะร่างกายเรามันจะไม่ทนอยู่ ในสถานที่ที่ไม่ได้มีใจเราอยู่แล้ว มันจะตามใจออกมาโดยที่เราไม่ต้องพยายามอะไรมากเลย

18. เรื่องเศร้าในชีวิตไม่ได้มีน้อยลง

แต่เราก็เริ่มเรียนรู้จะเปลี่ยนมันเป็นเรื่องธรรมดา

แต่ละช่วงวัยมีเรื่องให้เศร้าเสียใจไปตามระยะเวลา เราไม่สามารถจะหยุดเรื่องเศร้าไม่ให้เข้ามาได้ จนเราเริ่มทำความเข้าใจว่า มันเป็นเรื่องธรรมดามากๆที่เรื่องเศร้าจะเข้ามา และพอทำความเข้าใจได้แล้ว

เราจะรู้สึกกับมันน้อยลง เรื่องเศร้าก็ยังเข้ามาเหมือนเดิม แค่มันก็จะกลายเป็นเรื่องธรรมดาที่ไม่ได้ส่งผลอะไรกับใจเราได้ขนาดนั้น

19. พวกเราโตพอจะใช้ชีวิตในวันที่ไม่สดใสได้แล้ว

อย่าคาดหวังว่าชีวิตจะเต็มไปด้วยความสดใสเสมอ

ในช่วงเด็กหรือวัยรุ่นมันอาจจะเป็นอย่างนั้น

ช่วงวัยนึงมันอาจจะดูง่ายและราบรื่น แต่มันจะยากขึ้นมาตามช่วงวัย มันจะไม่ได้สดใสเหมือนเมื่อก่อน

ไม่ได้ง่ายเหมือนเมื่อก่อน แต่ถ้าเราอยู่กับมันได้

ก็คือตัวเราได้เติบโตขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว

20. ชีวิตคือความไม่สมบูรณ์

และคนที่มีความสุขคือคนที่ยิ้มให้กับ

ความไม่สมบูรณ์นั้นได้

การวิ่งตามหาความสมบูรณ์ คือการวิ่งอยู่บนลู่วิ่งที่ไม่สิ้นสุด ไม่มีเส้นชัย เป็นธรรมดาของชีวิต ที่จะมีความเว้าแหว่ง มีรอยแผล มีความไม่สมบูรณ์แบบ และแม้จะไม่สมบูรณ์แค่ไหน ทุกคนก็ยังมีความสุขได้ เมื่อยอมรับความไม่สมบูรณ์นั้นว่าเป็นเรื่องธรรมดา

21. ชีวิตคุณจะดำเนินต่อไป และแม้ใครจะไม่เห็นด้วยกับการดำเนินไปนั้น มันก็ยังดำเนินไป

แม้ใครจะไ่ม่ชอบการดำเนินชีวิตของเรา หรือใครไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เราเชื่อ นั่นไม่สามารถหยุดเรา

จากวิถีชีวิตของเราได้ ถ้าเรามองว่าดีแล้ว ถูกแล้ว มันจะดำเนินต่อไป จนกว่าเราเลือกจะหยุดมันเอง

22. เสียดายเวลาที่ผ่านมาไม่ได้แล้ว

ต้องมีความสุขกับชีวิตที่เหลือได้แล้ว

ชีวิตประกอบด้วยการตัดสินใจที่อาจจะผิดพลาดมากมาย บางทีเราให้เราย้อนเสียดาย หรือเหนี่ยวรั้งเราไม่ให้ก้าวต่อไปข้างหน้า แต่ถ้ายังเสียดายเวลาที่ผ่านมา เราจะไม่ได้อยู่กับสิ่งที่มีในปัจจุบันนี้ และเราจะเสียโอกาสหรือสิ่งดีๆที่เราควรจะได้พบ เกิดเป็นวงเวียนของอดีตที่เราต้องกลับมาเสียดายอีกซ้ำไปเรื่อยๆ เรื่มต้นจากการก้าวออก ยอมรับและอยู่กับสิ่งที่มี เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีกับการมีอนาคตที่ดีขึ้นหลังจากนี้

23. ยอมอ่อนแอและมีคนกอด

ดีกว่าเข้มแข็งอยู่อย่างโดดเดี่ยว

การพยายามจะทำให้ตัวเองให้เป็นคนเข้มแข็งต่อหน้าคนอื่น และเก็บความอ่อนแอไว้ในใจ เป็นอะไรที่โคตรจะเหนื่อย และมันจะสะสมจนเป็นแรงกดดันที่ถาโถมใส่เรามากขึ้นในช่วงเวลา ที่ต้องอยู่กับตัวเอง พอปล่อยตัวตนที่ต้องเข้มแข็งตลอดไป พูดความอ่อนแอออกมาบ้างกับใครสักคน ให้ตัวเองเป็นคนร้องไห้และขอความช่วยเหลือจากคนอื่นบ้าง ใจเราจะเบาลงได้เยอะ และคำปลอบใจหรืออ้อมกอดจากคนอื่นก็เป็นพลังที่ดีมากๆ แค่เราเปิดใจรับ

24. ถึงจะผ่านไปได้แบบไม่ค่อยดี

แต่ขอให้ภูมิใจที่ผ่านไปได้

ในชีวิตจริงอาจต้องยอมรับว่าไม่ใช่ทุกเรื่องที่จะผ่านไปได้อย่างราบรื่น แม้ว่าทุกเรื่องจะผ่านไปได้ แต่บางทีก็ผ่านมาอย่างเจ็บปวดและสูญเสียอะไรหลายๆอย่างไป แต่เราก็ยังภูมิใจกับตัวเองได้ ทุกสงครามย่อมมีการสูญเสีย แต่เราก็ยังอยู่ตรงนี้และผ่านมาได้ ถ้าพยายามอย่างเต็มที่แล้ว ขอให้ภูมิใจกับตัวเองที่ก้าวผ่านมันมา

25. คนที่เข้าใจเรา เขาก็โคตรจะเข้าใจเรา

คนที่ไม่เข้าใจเรา เขาก็โคตรจะไม่เข้าใจเรา

มันจะใช้แรงเยอะกับการต้องอธิบายตัวเองกับคนที่ไม่เข้าใจเรา และเราไม่ได้มีพลังงานมากพอจะอธิบายกับคนทุกคนได้ ต้องยอมรับว่าไม่ว่าทำอะไรก็แล้วแต่มันจะมีทั้งคนที่เข้าใจและไม่เข้าใจ รักษาคนที่เข้าใจเราเอาไว้ และปล่อยบางคนไม่เข้าใจเราไปบ้างก็ดี

#บ้านข้างๆ