เวฟมั้ยคะ...

ถ้าถามว่า “สนุกมั้ย” สำหรับเหตุการณ์แนวนี้…ของเรามันเป็นความสนุกแบบงงๆ ขำๆ มากกว่า คือสถานการณ์น้ำท่วมมันไม่ใช่เรื่องน่าเอนจอยอยู่แล้ว แต่พอเจอเหตุการณ์พีคๆ ระหว่างวัน มันเลยกลายเป็นเรื่องเล่าที่ขำได้ทีหลัง ของเราเริ่มจากวันนั้นน้ำเริ่มสูงแบบค่อยๆ มา ตอนเช้ายังเดินได้อยู่ แต่พอสายๆ น้ำขุ่นขึ้นและเริ่มมีของลอยมา เราก็เริ่มคิดว่าเอ๊ะ ต้อง “เวฟมั้ยคะ” (แบบใจมันอยากทำเป็นชิล แต่สมองเริ่มเตือนว่าอย่าชะล่าใจ) สิ่งที่ทำให้เรื่องมันพีคคือคนแถวบ้านเริ่มวุ่นกับการย้ายของขึ้นที่สูง บางคนช่วยกันดีมาก บางคนก็เดินผ่านแบบเนียนๆ จนเราต้องหันมามองของตัวเองถี่ขึ้น สรุปความ “สนุกมั้ย” ของเรามันอยู่ที่โมเมนต์ตลกปนลุ้น เช่น ตอนยกของขึ้นชั้นบนแล้วลืมกุญแจไว้ข้างล่าง ต้องลุยน้ำกลับไปเอา หรือเสียงคนตะโกนบอกกันว่า “ระวัง! ถุงลอยมา!” เหมือนเล่นเกมเอาตัวรอดแบบชีวิตจริง แต่ในอีกมุมก็แอบเครียด เพราะช่วงน้ำท่วมมักมีข่าวโจร/ขโมยแฝงตัวมาได้ง่าย เราเลยตั้งกติกาให้บ้านตัวเองว่า 1) ของสำคัญ (เงินสด เอกสาร มือถือ) ใส่กระเป๋าใบเดียวและพกติดตัว 2) ถ่ายรูปของมีค่าไว้คร่าวๆ กันลืม/กันตามเรื่องทีหลัง 3) เปิดไฟหน้าบ้านตอนกลางคืนให้สว่าง และไม่ประกาศของมีค่าลงโซเชียล 4) ถ้าต้องออกไปช่วยขนของ ให้มีคนอยู่เฝ้าบ้านเสมอ ดังนั้นถ้าจะให้ตอบสั้นๆ แบบตรงคำถาม “สนุกมั้ย” — มันสนุกตรงความฮาและความร่วมมือของคนรอบตัว แต่ก็เป็นความสนุกที่ต้องมีสติ เพราะน้ำท่วมทีไร เรื่องของหาย/ความเสี่ยงมันตามมาจริง ใครเคยเจอเหตุการณ์พีคๆ คล้ายกัน มาเล่าให้ฟังได้นะว่าเวฟมั้ยคะของคุณจบยังไง