เรากำลังมองข้ามพรสวรรค์ของลูก

ในประสบการณ์ของผมในการเลี้ยงดูเด็ก ๆ สิ่งหนึ่งที่พบเจอบ่อยมากคือพ่อแม่มักจะให้ความสำคัญกับการแก้ไขจุดอ่อนของลูก มากกว่าการขยายจุดแข็งตามธรรมชาติของเขา ผมเคยเจอครอบครัวที่ลูกมีพรสวรรค์ด้านการคิดวิเคราะห์ แต่พ่อแม่มักจะบอกลูกว่าต้องพัฒนาด้านอื่นแทน จนทำให้เด็กเกิดความสับสน ไม่รู้ว่าตัวเองเก่งจริง ๆ อะไร ซึ่งสิ่งนี้ส่งผลกระทบต่อความมั่นใจและทัศนคติการเรียนรู้ในระยะยาว การที่เราไม่รู้ว่าเด็กแต่ละคนถนัดอะไรและมีความสามารถพิเศษอะไร คือ "ต้นทุนชีวิตที่แพงที่สุด" เพราะเมื่อหลงทางจากธรรมชาติของตัวเอง เด็กก็จะเสียเวลาพยายามเดินไปผิดทาง ผมแนะนำว่าพ่อแม่ควรสังเกตและเปิดโอกาสให้ลูกได้ลองทำกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อค้นหาพรสวรรค์ของเขาอย่างแท้จริง การยอมรับและส่งเสริมจุดแข็งที่มีจะช่วยให้เด็กเติบโตมีความสุขและประสบความสำเร็จได้ง่ายขึ้น ทั้งนี้ การสนับสนุนพรสวรรค์ของลูกอย่างถูกวิธีไม่ใช่การผลักดันให้เขาเป็นอย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น แต่เป็นการพัฒนาในแบบที่เหมาะสมกับความเป็นตัวเอง บางครั้งเมื่อเด็กได้รู้ว่าตัวเองเก่งอะไรจริง ๆ ชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีมากขึ้นแน่นอน