เรามาอาศัยโลกนี้อยู่แค่ชั่วคราว

"เราเป็นเพียงแค่นักท่องเที่ยว" หรือ "ผู้มาอาศัยในโรงแรมชั่วคราว" เท่านั้นเมื่อเราตระหนักได้จริง ๆ ว่าโลกนี้คือที่พักชั่วคราว มุมมองและการใช้ชีวิตของเราจะเปลี่ยนไปทันทีดังนี้ครับ:1. บริหารจัดการชีวิตเหมือน "แขกผู้มาพัก"ไม่รื้อตึกหรือต่อเติมโรงแรม: เมื่อรู้ว่าต้องเช็กเอาต์ (Check-out) ออกไปในวันหนึ่ง เราจะไม่ทุ่มเทชีวิตทั้งหมดไปกับการยึดครองสิ่งของในโรงแรม (โลก) จนลืมความสุขระหว่างวันไม่แบกเฟอร์นิเจอร์กลับบ้าน: ทรัพย์สิน เงินทอง ตำแหน่ง หรือแม้แต่คนรอบข้าง คือสิ่งอำนวยความสะดวกที่มีให้ใช้เฉพาะตอนที่ยังพักอยู่ เมื่อถึงเวลาเดินทางต่อ เราเอาอะไรติดตัวไปไม่ได้เลยแม้แต่ชิ้นเดียว2. สิ่งเดียวที่นำติดตัวไปได้ในทางพุทธศาสนา สิ่งที่จะติดตัวผู้เดินทางไปสู่ภพภูมิหน้ามีเพียง 2 สิ่งเท่านั้น คือ:บุญ (ความดี/ใจที่ผ่องใส): เปรียบเสมือนเสบียงและทุนรอนในการเดินทางครั้งใหม่บาป (ความชั่ว/ใจที่เศร้าหมอง): เปรียบเสมือนหนี้สินและน้ำหนักที่คอยถ่วงให้การเดินทางยากลำบาก3. ประโยชน์ของการคิดแบบ "อยู่ชั่วคราว"ความทุกข์จะเบาลง: เวลาเจอเรื่องแย่ ๆ หรือคนนิสัยไม่ดี ให้เตือนตัวเองว่า "เดี๋ยวเราก็ต้องไปจากที่นี่แล้ว จะไปเสียเวลาโกรธหรือเป็นทุกข์ทำไม"ความโลภจะลดลง: เราจะหาเงินและทรัพย์สินมาเพื่อ "ใช้ประโยชน์" ในการทำหน้าที่และช่วยเหลือผู้อื่น มากกว่าหามาเพื่อ "สะสม" ด้วยความหลงเห็นคุณค่าของเวลา: เราจะรีบทำความดี รีบดูแลคนชรา คนรัก และครอบครัว เพราะรู้ว่าเวลาที่จะได้อยู่ร่วมกันในที่พักแห่งนี้มีจำกัดมากการระลึกถึงความจริงข้อนี้บ่อย ๆ เรียกว่า "มรณสติ" ซึ่งไม่ได้ทำให้เราเศร้าหมอง แต่ทำให้เราใช้ชีวิตทุกวันอย่างมีความหมาย ไม่ประมาท และมีความสุขกับสิ่งตรงหน้าได้ง่ายขึ้นครับหากคุณกำลังรู้สึกเหนื่อยล้ากับการแบกรับเรื่องราวในโลกชั่วคราวใบนี้ หรือมี เรื่องราวเฉพาะหน้า ที่กำลังพยายามปล่อยวางอยู่ สามารถแบ่งปันเพื่อร่วมพูดคุยกันได้นะครับ #Lemon8ฮาวทู #ตามรอยธรรม #เชื่อมั่นและศรัทธา