#ดวงใจของแม่

ช่วงที่เป็นแม่ลูกอ่อน เราเคยกังวลมากว่า “เราจะเป็นแม่ได้ดีแค่ไหน” เพราะทุกวันมีเรื่องใหม่ให้เรียนรู้ตลอด ทั้งการนอน การกิน การร้องไห้แบบไม่รู้สาเหตุ จนบางครั้งรู้สึกผิดเวลาเผลอละเลยหรือทำได้ไม่อย่างที่ตั้งใจ แต่พอมองย้อนกลับไป เราว่าการเป็น “แม่ในแบบของเรา” ไม่ได้แปลว่าต้องเพอร์เฟ็กต์ แปลว่าเรายังพยายามทำหน้าที่ให้เต็มที่ และสุดหัวใจในเวอร์ชันที่เรามีแรงไหวในวันนั้น สิ่งที่ช่วยให้เราอยู่กับช่วงแม่ลูกอ่อนได้ดีขึ้นคือ “ค่อยๆ ทำทีละอย่าง” เช่น ถ้าลูกงอแง เราจะเริ่มจากเช็กพื้นฐานก่อน: หิวไหม ง่วงไหม ผ้าอ้อมเปียกไหม ร้อนหรือหนาวไปหรือเปล่า แล้วค่อยลองอุ้มเดิน เปลี่ยนท่าอุ้ม หรือเปิดเสียงขาวเบาๆ บางวันแค่ได้กอดแน่นๆ ลูกก็สงบขึ้น เราเองก็ใจเย็นลงเหมือนกัน อีกอย่างที่อยากแชร์สำหรับแม่ลูกอ่อนคืออย่าลืมดูแลตัวเอง เพราะแม่เหนื่อย ลูกก็รับรู้ได้ เราเคยฝืนจนล้า แล้วสุดท้ายอารมณ์หลุดใส่คนใกล้ตัว เลยลองปรับเป็นพักสั้นๆ ให้ได้จริง เช่น กินน้ำให้พอ อาบน้ำให้สดชื่น นอนพร้อมลูกเมื่อมีโอกาส และขอความช่วยเหลือจากคนในบ้านแบบพูดตรงๆ ว่าต้องการอะไร (แค่ช่วยอุ้ม 15 นาที หรือช่วยล้างขวดนมก็ยังดีมาก) สำหรับเรื่องพัฒนาการลูก เราชอบเตือนตัวเองว่าเด็กแต่ละคนโตไม่เท่ากัน การซัพพอร์ตทุกการเติบโตของลูกไม่จำเป็นต้องเร่งให้เก่งเร็ว แต่อยู่ข้างๆ ตอนเขาลองผิดลองถูก พูดกับลูกบ่อยๆ กอดบ่อยๆ เล่นง่ายๆ ตามวัย และชมความพยายามมากกว่าผลลัพธ์ แค่นี้ก็เป็นกำลังใจให้ลูกได้เยอะแล้ว สุดท้าย ถ้าวันไหนรู้สึกว่า “วันนี้เราทำได้ไม่ดี” อยากให้จำไว้ว่าแค่เรายังลุกขึ้นมาดูแลลูก ยังรักและพยายามอยู่ นั่นก็เป็นแม่ที่ดีมากแล้วในแบบของเรา