เงินเฟ้อทางการแพทย์ พุ่งสูงถึง10%

น้ำเกลือขวดละ 45 บาท พอเข้าไปอยู่ในบิลโรงพยาบาล กลายเป็น 919 บาทครับ

แพงขึ้นกว่า 1,900%

สำลีก้อนเล็กราคาตลาดก้อนละ 10 สตางค์ ในบิลคิดก้อนละ 7 บาท ส่วนต่าง 6,900%

ตัวเลขนี้ไม่ใช่ผมคิดเอง มาจากบิลที่ผู้บริโภคเอาไปร้องเรียนสภาองค์กรของผู้บริโภค แล้วสภาพัฒน์หยิบมาใส่ในรายงานภาวะสังคมไทยปี 2568

เห็นครั้งแรกทุกคนคิดเหมือนกันแหละครับ ว่าโหดจัง

แต่ผมอยากชวนดูลึกกว่านั้นหน่อย เพราะน้ำเกลือขวดนี้มันเล่าเรื่องทั้งระบบได้เลย

1) ทำไมตั้งราคาแบบนี้ได้

กระทรวงสาธารณสุขคุมราคายาได้เฉพาะโรงพยาบาลรัฐ ผ่านราคากลางในบัญชียาหลักแห่งชาติ

ส่วนโรงพยาบาลเอกชนไม่ได้อยู่ใต้กลไกเดียวกัน ราคายาและเวชภัณฑ์ขึ้นอยู่กับโครงสร้างต้นทุนและดุลยพินิจของผู้บริหาร

มีกฎหมายให้รายงานราคาอยู่นะครับ แต่รายงานสภาพัฒน์เองระบุว่าการบังคับใช้ยังไม่เป็นรูปธรรม บทลงโทษเลยไม่ได้ทำหน้าที่ยับยั้งจริง

2) แต่น้ำเกลือไม่ใช่ตัวการหลัก

อันนี้สำคัญครับ ถ้าดูโครงสร้างบิลจริงๆ

ค่าแพทย์และค่าบริการวิชาชีพ คิดเป็น 45% ของค่าใช้จ่ายทั้งหมดในปี 2568

ค่ายาและเวชภัณฑ์ อยู่ราวๆ 35%

เกือบครึ่งบิลคือค่าคน ไม่ใช่ค่าของ

และค่าคนมันขึ้นเพราะขาดแคลนบุคลากร โรงพยาบาลแย่งตัวกัน กลายเป็นต้นทุนคงที่ที่กดลงไม่ได้

3) เครื่องมือที่ซื้อมาแล้วต้องใช้ให้คุ้ม

บริษัทประกันทั่วโลก 74% ระบุว่าเทคโนโลยีการแพทย์สมัยใหม่คือตัวดันต้นทุนอันดับหนึ่ง

ฝั่งไทย ผลสำรวจโรงพยาบาลเอกชนพบว่า 92% ใช้อุปกรณ์และเทคโนโลยีทันสมัย 78.5% มี CT Scan และ 33.5% มี MRI

พอลงทุนหนัก แล้วระบบจ่ายเงินเป็นแบบจ่ายตามรายการ ยิ่งทำเยอะยิ่งได้เยอะ

สภาพัฒน์เลยตั้งข้อสังเกตว่าในบางกรณีอาจนำไปสู่การตรวจหรือการรักษาที่เกินความจำเป็น

4) อีกฝั่งคือคิวโรงพยาบาลรัฐ

ปีงบ 2568 อัตราครองเตียงของโรงพยาบาลสังกัดกระทรวงสาธารณสุขเฉลี่ยทั้งประเทศอยู่ที่ 86% บางจังหวัดเกิน 100% คือมีคนไข้นอนมากกว่าจำนวนเตียงที่มีจริง

และคนไทย 46.2% ใช้เวลารับบริการที่โรงพยาบาลรัฐประมาณ 5-8 ชั่วโมงต่อครั้ง

คนที่พอมีกำลังจ่ายก็ไหลไปเอกชน ดีมานด์ฝั่งเอกชนแน่นขึ้น ราคาก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องลง

5) ปลายทางมาจบที่เรา

พอทุกอย่างรวมกัน เงินเฟ้อทางการแพทย์ของไทยปี 2568 อยู่ที่ 10.8%

เงินเฟ้อทั่วไปปีเดียวกัน 0.7%

ต่างกัน 15 เท่าครับ

ฝั่งประกันก็โดนเต็มๆ อัตราการเคลมอยู่ที่ 66.7% ในปี 2566 และมีการคาดการณ์ว่าจะขยับขึ้นไปแตะ 90% ในปี 2569

ผลคือเงื่อนไขเปลี่ยน เบี้ยขยับ และเริ่มมีเงื่อนไขร่วมจ่ายเข้ามาในกรมธรรม์รุ่นใหม่

คปภ. ยังพบว่าปี 2567 การใช้สิทธิที่ไม่เหมาะสมคิดเป็น 28% ของเคลมทั้งหมด ทั้งที่มาจากผู้เอาประกันแค่ 5% ของกรมธรรม์

แปลว่าคนใช้เกินไม่กี่คน แต่ต้นทุนถูกเฉลี่ยมาที่ทุกคน

สรุปสิ่งที่ผมคิดหลังอ่านรายงานจบครับ

น้ำเกลือ 919 บาท ไม่ใช่เรื่องของโรงพยาบาลใดโรงพยาบาลหนึ่ง

มันคืออาการของระบบที่ราคายังไม่มีเพดาน คนไข้ไม่มีข้อมูลไว้เทียบ และทุกฝ่ายมีแรงจูงใจให้ค่าใช้จ่ายวิ่งขึ้นมากกว่าวิ่งลง

สิ่งที่เราทำได้ตอนนี้มีไม่เยอะ แต่ก็ไม่ใช่ศูนย์

ถามหมอได้ว่าการตรวจนี้จำเป็นแค่ไหน มีทางเลือกอื่นไหม

ขอดูบิลก่อนจ่าย เจอรายการที่ไม่เข้าใจก็ถามได้

และถ้ามีประกันอยู่แล้ว อ่านเงื่อนไขกรมธรรม์ให้จบสักรอบ โดยเฉพาะหน้าเงื่อนไขการต่ออายุ

ใครเคยเปิดบิลโรงพยาบาลแล้วเจอรายการที่ต้องอ่านซ้ำสองรอบ เล่าให้ฟังหน่อยครับ 👀

#ค่ารักษาพยาบาล #เงินเฟ้อ #ประกันสุขภาพ #ทำประกันกันเถ่ะ