ดอกเบญจมาศขาว
เนื่องจากดอกเบญจมาศสีขาวมักถูกนำมาใช้ในพิธีอันเกี่ยวเนื่องกับความอาลัย และการสดุดีผู้มีเกียรติที่ล่วงลับ หรือผู้ที่ควรแก่การเคารพรักอย่างสูง จึงมีความหมายที่ลึกซึ้งและเหมาะสมอย่างยิ่งต่อการกล่าวถึง "แม่ของแผ่นดิน" ด้วยความเคารพรักและอาลัยค่ะ
ความหมายของดอกเบญจมาศสีขาว
ในบริบทของการสดุดีและการไว้อาลัย ดอกเบญจมาศสีขาวสื่อถึง:
ความซื่อสัตย์ ความบริสุทธิ์ และความจริงใจ (Sincerity, Purity, and Truth): สื่อถึงพระราชหฤทัยที่บริสุทธิ์ และการทรงงานด้วยความจริงจังเพื่อประชาชนมาตลอด
ความสูงศักดิ์ และทรงเกียรติ (Nobility and Honor): เป็นสัญลักษณ์ของความเคารพยกย่องอย่างสูงสุด
ความอาลัยและการระลึกถึง (Mourning and Remembrance): ใช้เพื่อแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อการสูญเสีย และระลึกถึงคุณความดีอันยิ่งใหญ่ของผู้จากไป
สัจธรรมของชีวิต (Truth of Life): ในบางความเชื่อ สื่อถึงความจริงแท้ว่าทุกสิ่งย่อมเปลี่ยนแปลงและมีจุดสิ้นสุด
กลอนสดุดีและอาลัยยิ่ง
ขอประพันธ์เป็น กลอนแปด (กลอนสุภาพ) เพื่อสดุดีและแสดงความอาลัยต่อ "แม่ของแผ่นดิน" ค่ะ
กลอนอาลัยพระคุณแม่แห่งแผ่นดิน
บทที่ กลอนแปด (สดุดีและอาลัย)
๑.เบญจมาศขาว สะพรั่งกลางแสงจันทร ์
น้อมใจพลันสดุดีพระแม่หลวง
พระปรีชาคุณธรรมเหนือทั่งปวง
พระรักห่วงราษฎร์ไพร่ไม่เคยลา
๒.ศิลปาชีพอมรที่ทรงสร้าง
เป็นหนทางอาชีพเลี้ยงชีวา
พระเมตตาเติมเต็มทั่วพารา
ดุจธาราน้ำทิพย์ชโลมดิน
๓.สิบแผ่นดินยังจำคำพ่อสอน
พระพักตร์อ่อนละมุนชื่นใจถวิล
แม้วันนี้ทรงเสด็จสู่ทิพย์ถิ่น
ลูกแผ่นดินอาลัยยิ่ง...มิคลายลง







































