ในฐานะผู้ที่คลุกคลีกับอุตสาหกรรมทุเรียนไทยมาอย่างยาวนาน ผมเห็นว่าเรื่องปัญหาสารต้องห้ามที่ถูกตรวจเข้มข้นมาก ถือเป็นเรื่องสำคัญที่ส่งผลกระทบต่อการขนส่งและราคาทุเรียนอย่างมาก บางครั้งการตรวจสอบที่ด่านตรวจทำให้เกิดความล่าช้า ส่งผลให้ทุเรียนสดเสื่อมคุณภาพก่อนถึงมือลูกค้า ซึ่งไม่ดีต่อทั้งผู้ส่งออกและเกษตรกรโดยตรง นอกจากนี้ ปัญหาแรงงานที่ไม่เพียงพอก็เป็นเรื่องที่ต้องแก้ไขอย่างจริงจัง เพราะการเก็บเกี่ยวทุเรียนเป็นช่วงเวลาสั้นและต้องใช้แรงงานจำนวนมาก หากขาดแรงงาน การเก็บเกี่ยวจะล่าช้าและทำให้ผลผลิตเสียหายได้ง่าย ในส่วนนี้ การพัฒนาระบบแรงงานร่วมกับเทคโนโลยี เช่น การใช้เครื่องจักรช่วยงาน หรือนโยบายแรงงานข้ามชาติก็ควรได้รับความสนใจ ทางด้านการบริหารตู้ส่งออกที่มีจำนวนจำกัด ก็เป็นอีกจุดที่ต้องหาทางเพิ่มประสิทธิภาพ เช่น การจัดสรรตู้หมุนเวียนให้รวดเร็วขึ้น หรือจัดตั้งคลังเก็บผลไม้แช่เย็นในพื้นที่ต่างๆ เพื่อช่วยลดความล่าช้าในการขนส่ง การรวมกลุ่มเกษตรกรตามมาตรฐาน GAP และการสร้างแบรนด์ทุเรียนคุณภาพ เป็นแนวทางที่น่าสนับสนุน เพราะไม่เพียงแต่ช่วยยกระดับมาตรฐานสินค้า แต่ยังเพิ่มโอกาสในการแข่งขันในตลาดโลก ทำให้ผู้บริโภคมั่นใจในคุณภาพและที่มาของทุเรียนไทย ผมเชื่อว่าการที่ผู้แทนเกษตรกรเข้าพบ รมว.กระทรวงพาณิชย์ และได้รับการรับฟังอย่างตั้งใจนี้ เป็นโอกาสดีที่จะร่วมมือกันแก้ไขปัญหาที่มีมานาน เพื่อเตรียมความพร้อมรับมือฤดูกาลทุเรียน 2569 อย่างมีประสิทธิภาพ และรักษาฐานตลาดทุเรียนของไทยให้มั่นคงในระยะยาว