จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เห็นปัญหาของเด็กไทยในชนบทและต่างจังหวัด การศึกษายังเป็นสิ่งที่หายากสำหรับหลายครอบครัว เนื่องจากรายได้ไม่เพียงพอ ทำให้เด็กหลายคนต้องพึ่งพาการกู้ยืมเงิน กยศ.ซึ่งเป็นภาระหนี้สินที่ต้องแบกรับหลังจบการศึกษา ในขณะที่นโยบายของรัฐให้งบประมาณมากกว่า 30,000 ล้านบาทต่อปีเพื่อสนับสนุนค่าเรียนฟรีให้กับเด็กต่างด้าวนั้น สร้างความรู้สึกไม่เป็นธรรมอย่างมากในหมู่ผู้ปกครองและชุมชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเด็กไทยจำนวนมากยังไม่มีโอกาสได้เรียนฟรีและต้องดิ้นรนเพื่อขอรับทุนหรือกู้ยืมเงิน พี่เต้ อาชีวะและอาจารย์อ้อยที่ออกมาเป็นตัวแทนคัดค้านประกาศกระทรวงฯ ในครั้งนี้ ถือเป็นตัวอย่างที่ดีในการปกป้องสิทธิ์ของเด็กไทยให้ได้โอกาสทางการศึกษาอย่างทั่วถึง การศึกษาคือรากฐานสำคัญต่อการพัฒนาชีวิตและอนาคตของเด็ก ทำให้พวกเขาสามารถเลี้ยงดูครอบครัวและช่วยพัฒนาประเทศในระยะยาว นอกจากนี้ การให้ความสำคัญกับเด็กไทยต้องไม่ใช่แค่คำพูด แต่ต้องสอดคล้องกับการจัดสรรงบประมาณ และนโยบายการศึกษาที่ชัดเจน ซึ่งควรให้ความสำคัญกับการแก้ปัญหาความยากจนและการขาดแคลนทรัพยากรการศึกษาในชุมชนด้อยโอกาสเป็นอันดับแรก โอกาสทางการศึกษาที่เท่าเทียมกันจะช่วยให้เด็กไทยที่ยากจนมีสิทธิ์ได้ลืมตาอ้าปากและพัฒนาตนเองได้อย่างแท้จริง โดยเฉพาะในยุคที่การแข่งขันทางการศึกษาสูง ทุกคนควรมีสิทธิ์เข้าถึงโอกาสนั้นอย่างไม่ถูกจำกัดด้วยสถานะทางสังคมหรือสัญชาติ