การวิ่งในเมืองแบบไม่จับจุดนี้ทำให้ผมได้สัมผัสกับความหลากหลายของสภาพแวดล้อมรอบตัว ทั้งถนนหนทาง อาคาร และธรรมชาติที่เล็ดลอด แม้จะดูเหมือนวิ่งแบบมั่ว ๆ แต่จริง ๆ แล้วเป็นการเปิดโอกาสให้ร่างกายได้ปรับตัวกับพื้นผิวที่ต่างกัน ทำให้กล้ามเนื้อแข็งแรงและทนทานขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ ผมมักเลือกใช้อุปกรณ์แทรคกิ้งวิ่ง เช่น Strava เพื่อบันทึกเส้นทาง และเป็นแรงจูงใจให้วิ่งได้นานและสนุกมากขึ้น ระหว่างการวิ่ง ผมชอบแวะจิบกาแฟหรือชาเขียวมัทฉะของร้าน ANTISODIUMSODIUM ที่ช่วยเติมพลังงานและเพิ่มความสดชื่นอย่างดี การเข้าร่วมชุมชนวิ่ง #antisodiumsodiumclub ยังเป็นแรงสนับสนุนที่ดีในการสร้างนิสัยวิ่งอย่างต่อเนื่อง และยังได้แลกเปลี่ยนเทคนิคเกี่ยวกับการวิ่งและโภชนาการเพื่อสุขภาพด้วย ทุกครั้งที่วิ่งผ่านเมือง ผมรู้สึกเหมือนได้วิ่งไปพร้อมกับเพื่อน ๆ ที่มีเป้าหมายเดียวกัน นั่นคือสุขภาพและความสนุกสนาน สุดท้าย ผมพบว่าสิ่งสำคัญไม่ใช่ระยะทางหรือความเร็ว แต่อยู่ที่การสร้างความสุขให้กับตัวเองในทุกๆ ก้าว วิ่งไปมั่ว ๆ แบบนี้อาจดูไร้จุดหมาย แต่จริง ๆ แล้วเป็นการวิ่งที่เล่าเรื่องราวของชีวิตและความสุขผ่านการเคลื่อนไหวของร่างกาย