ถ้าใครเสิร์ชหา “ขนมตายลืม” แล้วสงสัยว่ามันคือขนมอะไร ทำไมชื่อแปลก ๆ บอกเลยว่าเป็นขนมพื้นบ้านช่วง “เดือนสิบ” ของภาคใต้ที่หลายบ้านทำไว้ไหว้/ทำบุญ และกินกันในครอบครัวค่ะ บางพื้นที่จะเรียก “ขนมรู” ด้วย เพราะหน้าตาขนมมักจะเป็นแผ่นหรือก้อนที่มีร่อง/รูเล็ก ๆ แล้วแต่สูตรบ้านนั้น ๆ ส่วนตัวเราโตมากับเทศกาลเดือนสิบ พอถึงช่วงนี้จะได้กลิ่นกะทิหอม ๆ กับความหวานมันของน้ำตาลปี๊บ (บางบ้านใช้น้ำตาลโตนด) ลอยมาเลย ขนมตายลืมโดยรวมจะให้รสหวานนำ แต่นุ่มหนึบ กินแล้วเพลินจน “ลืม” จริง ๆ สมชื่อค่ะ ขนมตายลืมทำจากอะไรบ้าง (ภาพรวม) - แป้ง: หลายสูตรใช้แป้งข้าวเจ้า + แป้งมัน/แป้งท้าวยายม่อม เพื่อให้หนึบและเซ็ตตัวสวย - กะทิ: ทำให้หอมมัน บางบ้านคั้นกะทิสดจะยิ่งอร่อย - น้ำตาล: น้ำตาลปี๊บหรือน้ำตาลโตนด ให้กลิ่นคาราเมลอ่อน ๆ - เกลือเล็กน้อย: ตัดหวานให้กลมกล่อม - งา/มะพร้าวทึนทึกขูด: แล้วแต่พื้นที่ บางสูตรโรยหน้าเพิ่มความหอม วิธีกินให้อร่อยแบบที่บ้านเราชอบ - กินตอนอุ่น ๆ จะนุ่มและหอมกะทิที่สุด - ถ้าทำไว้เยอะ พอเย็นแล้วเนื้อจะหนึบขึ้น เอาไปนึ่งหรือเข้าไมโครเวฟแป๊บเดียว กลับมานุ่มได้ - ดื่มคู่ชา/กาแฟดำ จะตัดความหวานได้ดีมาก เคล็ดลับเล็ก ๆ ถ้าอยากลองทำเอง - คนแป้งให้เนียนก่อนตั้งไฟ ลดโอกาสเป็นเม็ด - กวนด้วยไฟกลางค่อนอ่อน ใจเย็น ๆ จะได้เนื้อเนียน ไม่ไหม้ก้นหม้อ - ถ้าชอบหวานน้อย ให้เพิ่มเกลือนิดหนึ่งและลดน้ำตาลทีละน้อย (เพราะน้ำตาลแต่ละแบบความหวานไม่เท่ากัน) สำหรับเรา “ขนมตายลืม/ขนมรู/ขนมเดือนสิบ” ไม่ได้เป็นแค่ขนม แต่เป็นฟีลของเทศกาลเดือนสิบที่ทำให้คิดถึงบ้านมาก ๆ ใครเคยกินแบบไหน (เนื้อหนึบมาก/นิ่มมาก หรือโรยมะพร้าวเยอะ ๆ) มาเล่ากันได้นะคะ