“บางที…ชีวิตคนเราก็เหมือนผีเสื้อนะ“

หลายครั้งที่เรารู้สึกว่าชีวิตหยุดนิ่ง ไม่ก้าวไปไหนเหมือนผีเสื้อในดักแด้ที่อยู่ในความเงียบบางคนอาจรู้สึกว่าตัวเองล้าหลังหรือไม่มีการพัฒนา แต่จริงๆ แล้ว ช่วงเวลานี้คือช่วงเวลาที่เรากำลังสร้างปีกของเราเองอย่างช้าๆ และสำคัญที่สุด จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่ชีวิตเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง รู้สึกสับสนและหาทิศทางไม่เจอ แต่เมื่อลองมองกลับมา ผมพบว่านั่นคือเวลาที่ผมได้เรียนรู้ตัวเองมากที่สุด ได้ตั้งคำถามกับความฝันและเป้าหมายจริงๆ จนทำให้เข้าใจว่าชีวิตเราไม่ได้จำเป็นต้องแข่งขันหรือเปรียบเทียบกับใคร เพราะแต่ละคนมีเส้นทางเดินของตนเอง การได้พักและอยู่กับตัวเองในช่วงเวลาที่เรียกว่าเป็น "ดักแด้" ของชีวิตนั้นเป็นการเตรียมพร้อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เมื่อเราพร้อมบินออกจากกรอบความกลัวและแรงกดดันของสังคม ดังนั้น หลีกเลี่ยงการเร่งรีบในการเปลี่ยนแปลงและให้ความสำคัญกับการเติบโตภายใน เพราะสุดท้ายแล้ว ผีเสื้อไม่ได้ลืมบินเพราะรีบออกจากดักแด้ แต่เพราะมันใช้เวลาฝึกซ้อม ปรับตัว จนปีกของมันแข็งแรงพร้อมจะกางกว้างไปยังโลกกว้าง