เมื่อพูดถึงการยอมรับตัวเองในช่วงวัยที่อายุมากขึ้น ผมรู้สึกว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือการปล่อยวางจากความคิดเห็นของผู้อื่น เพราะหลายครั้งเรามักจะกังวลว่าคนอื่นจะคิดอย่างไรกับเรา ทั้งที่ความจริงแล้วสายตาของคนอื่นนั้นก็ไม่ได้ชัดเจนเหมือนกับสายตาของเราเองที่บางครั้งก็มัวไปตามวัย ผมเคยลองสังเกตตัวเองและพบว่าเมื่อไม่สนใจคำวิจารณ์หรือสายตามองจากคนรอบข้าง กลับมีความสุขและเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น การที่เราไม่สนใจสายตาคนอื่นที่มองเรา ก็เปรียบเสมือนการให้ความสำคัญกับความรู้สึกและความสุขของตัวเองมากกว่าการพยายามเป็นไปตามความคาดหวังของสังคม นอกจากนี้ ผมยังได้เรียนรู้ว่าการมองโลกอย่างผ่อนคลาย และไม่ยึดติดกับความสมบูรณ์แบบ สามารถช่วยลดความเครียดและให้ชีวิตประจำวันของเรามีความสุขขึ้นอย่างมาก สุดท้ายนี้ ความมั่นใจในตัวเองเมื่ออายุมากขึ้นไม่ได้หมายความว่าเราจะหยุดพัฒนา แต่เป็นการเข้าใจและรักตัวเองในทุกช่วงวัย โดยไม่ต้องเปรียบเทียบกับใคร อย่างที่คำพูดในภาพที่ผมเคยเห็นว่า “พอเราอายุมากขึ้น เราก็จะไม่ค่อยสนใจสายตาคนอื่น เพราะขนาดสายตาตัวเองยังมองไม่ชัดเลย” นั้น สื่อถึงความจริงที่ลึกซึ้งว่า เราควรให้ความสำคัญกับตัวเอง และปล่อยวางจากความกังวลอื่นๆ