ครูต้นคูณเดือดซัดคำสั่งห้าม รร.จัดงานรื่นเริง 1 ปี
ครูต้นคูน อัด รมว.นฤมล ออกประกาศ "โง่และชั่ว" ที่ห้ามโรงเรียนจัดงานรื่นเริง 1 ปี ชี้เป็นความตื้นเขินของผู้บริหารกระทรวงศึกษาธิการ
26 ต.ค. 68 ครูต้นคูน – ดร.ณัฐพงศ์ ลาภบุญทรัพย์ ทายาทโป๊ยเซียนรุ่น 4 ผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ และติวเตอร์ชื่อดัง ได้ออกมาวิจารณ์กรณีที่ นฤมล ภิญโญสินวัฒน์ รมว.ศึกษาธิการ ออกคำสั่งกระทรวงฯ "ให้หน่วยงานในสังกัดและสถานศึกษาทุกแห่ง งดจัดงานที่มีบรรยากาศรื่นเริ่งทุกประเภทเป็นเวลา 1 ปี"
โดยมีใจความดังต่อไปนี้
---
ไม่ได้อยากจะพูดอะไรไม่ดี แต่ก็ควรจะต้องพูดว่าประกาศของกระทรวงศึกษาธิการที่สั่งให้โรงเรียนงดงานรื่นเริงเป็นเวลา 1 ปีนั้น เป็นประกาศที่โง่และชั่ว
ที่ว่าโง่นั้นก็คือ แทนที่กระทรวงศึกษาธิการจะใช้โอกาสนี้ให้นักเรียนได้มีความคิดสร้างสรรค์ ควบคู่ไปกับการเรียนรู้สิ่งทั้งหลายที่สมเด็จพระพันปีหลวงได้ใช้ทั้งชีวิตของท่านสร้างไว้ แต่กลับมางดกิจกรรมด้วยคำสั่งไร้สติ
เรื่องที่ท่านทำมาตลอดชีวิต และเป็นคุณค่าสากลที่โลกยกย่อง รวมถึงเป็นทักษะสำคัญของพลเมืองไทยและพลเมืองโลกในศตวรรษที่ 21 คือเรื่องสิ่งแวดล้อมและการพัฒนาที่ยั่งยืน (เช่น ป่ารักน้ำ) สิทธิมนุษยชน (เช่น พันธกิจของสภากาชาด การสังคมสงเคราะห์ และการเห็นคุณค่าของฝีมือชาวบ้าน) เศรษฐกิจสร้างสรรค์ (เช่น งานศิลปาชีพ) และทุนทางวัฒนธรรม (เช่น โขนและประณีตศิลป์) เด็กควรจะได้รู้จักกับสิ่งเหล่านี้ ไม่ใช่แค่จะได้รู้จักพระองค์ท่าน แต่สิ่งสำคัญยิ่งกว่านั้นคือได้เข้าใจคุณค่าของสิ่งที่ท่านสร้างไว้และเอาไปทำต่อในแบบของตัวเอง
และผมจะบอกอะไรให้ว่า พระพันปีหลวงทรงสร้างความสนุกไว้ให้เราเอาไปใช้มากมาย ลองคิดถึงกีฬาสีที่ใส่ผ้าไทยแบบจัดเต็ม ใช้ดนตรีไทยบรรเลงประกอบกับวงดุริยางค์ แค่นี้ก็สนุกแล้ว หรืองานกีฬาสี Theme สิ่งแวดล้อม ป่ารักน้ำ ฯลฯ ก็ทำได้ ยังไม่รวมงานปีใหม่ งานปลายภาค มี Theme เยอะแยะให้เราเอาไปใช้ได้ เรื่องสิ่งแวดล้อม เรื่องความยั่งยืน เรื่องนี้ต้องอยู่ในหัวใ จของเด็กทุกคน
แทนที่เด็กจะได้เรียนรู้ผ่านกิจกรรมสนุกและสร้างสรรค์ กลับมาถูกห้ามเพราะความตื้นเขินของผู้บริหารกระทรวงศึกษาธิการ
ผมเป็นเด็กกิจกรรมมาทั้งชีวิต ลองคิดว่าถ้าได้โจทย์ให้ทำละครเวทีเกี่ยวกับเรื่องศิลปาชีพ หรือสิ่งแวดล้อม หรืออะไรในขอบข่ายนี้ ผมคงจะสนุกมาก และคงไปหาอ่านอะไรต่อมิอะไรมากมาย ดีไม่ดีจะหาเวลาว่างลงพื้นที่ไปคุยกับผู้คนถ้าเป็นไปได้ ผมทำแบบนี้มาตั้งแต่เป็นเด็กกิจกรรม และแน่นอนว่าผมได้เรียนรู้อะไรมากมายผ่านสิ่งที่ผมทำ
แต่เพราะเรามีคนไร้สติปัญญาขึ้นมาบริหารการศึกษา คำสั่งที่ออกมาจึงไร้สติปัญญา และทำให้ผู้เรียนไร้สติปัญญาตามไปด้วย
ถามว่าคำสั่งนี้ชั่วอย่างไร คำตอบก็คือ เด็กส่วนใหญ่ไม่ทราบหรอกว่ารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธ ิการและรัฐมนตรีช่วยชื่ออะไร อยู่พรรคไหน แต่การออกคำสั่งแบบนี้ทำให้เด็กหมดสนุก แล้วทำให้เด็กเกลียด
ไม่แน่ใจว่ากระทรวงศึกษาธิการอยากจะวางยาใครหรือเปล่า โดยอาศัยการที่เด็กจำตัวเองไม่ได้ แต่เด็กอาจจะเข้าใจไปว่าเป็นคำสั่งจากผู้มีอำนาจอื่น เป็นการ 'ตัดคะแนน' ในการเลือกตั้งครั้งนี้และครั้งหน้าที่จะมาถึง
ตอนแรกผมคิดว่าผมจะเขียนถึงเรื่องนี้ด้วยสำนวนเชิงบวกกว่านี้ แต่คิดว่าสำนวนเหล่านั้นไม่สามารถสะท้อนความรู้สึกและความเสียหายที่จะเกิดขึ้นทั้งทางตรงทางอ้อมต่อเด็กได้
ในฐานะครูคนหนึ่ง ไม่มีอะไรสำคัญเท่ากับการเรียนรู้ของนักเรียน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโอกาสสำคัญของชีวิต
ฉะนั้นจึงโกรธและเสียใจที่เห็นผู้บริหารการศึกษาในบ้านเมือง เหยียบย่ำส ิ่งที่สมเด็จพระพันปีหลวงทรงทำมาทั้งชีวิต เพราะทรงให้ความสำคัญต่อการศึกษามาก
ถ้ายังมีสำนึกอยู่บ้าง และยังมีสมอง คิดและไตร่ตรองใหม่ ยังไม่สาย
การงดจัดงานรื่นเริงในโรงเรียนเป็นเวลาหนึ่งปีตามคำสั่งของกระทรวงศึกษาธิการ ได้นำมาซึ่งความกังวลหลายประการ โดยเฉพาะผลกระทบต่อพัฒนาการและการเรียนรู้ของเด็กในด้านต่างๆ งานกิจกรรมในโรงเรียนไม่ใช่เพียงแค่ความบันเทิงเท่านั้น แต่ยังเป็นเวทีให้เด็กได้เรียนรู้ทักษะชีวิตและสร้างความคิดสร้างสรรค์ผ่านประสบการณ์ตรง เช่น กิจกรรมกีฬา ปีใหม่ หรือการแสดงละครเวทีที่มีเนื้อหาสอดคล้องกับเรื่องสิ่งแวดล้อม การพัฒนาที่ยั่งยืน และทุนทางวัฒนธรรมอันเป็นมรดกที่สำคัญตามแนวพระราชดำริของสมเด็จพระพันปีหลวง เรื่องสิ่งแวดล้อม เช่น โครงการเกี่ยวกับป่ารักน้ำ มีบทบาทสำคัญในการสร้างความรู้ความเข้าใจเรื่องการอนุรักษ์ธรรมชาติและส่งเสริมจิตสำนึกที่ดีให้แก่เด็ก ในขณะเดียวกันกิจกรรมด้านสิทธิมนุษยชน และงานศิลปาชีพ ยังช่วยให้เด็กได้เข้าใจและเห็นคุณค่าของสังคมและวัฒนธรรมท้องถิ่นที่หลากหลาย การจำกัดกิจกรรมเหล่านี้เท่ากับเป็นการตัดโอกาสที่จะได้พัฒนาศักยภาพด้านต่างๆ ที่จำเป็นสำหรับการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีความรับผิดชอบและรู้จักอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคม สำหรับผู้บริหารทางการศึกษา การรับฟังเสียงสะท้อนจากครูและนักเรียนจำเป็นต้องมีความเห็นใจและมีวิสัยทัศน์กว้างไกล เพื่อปรับนโยบายให้สอดคล้องกับความต้องการและประสิทธิภาพในการเรียนรู้ การห้ามจัดงานรื่นเริงเป็นปีอาจดูเหมือนการควบคุมวินัย แต่ผลกระทบระยะยาวอาจทำให้เกิดความเกลียดชังต่อการเรียนและกิจกรรมในโรงเรียน ซึ่งไม่เป็นประโยชน์ต่อการสร้างสรรค์พลเมืองที่มีคุณภาพในอนาคต จึงควรพิจารณาข้อเสนอแนะเพื่อปรับเปลี่ยนวิธีการส่งเสริมกิจกรรมที่สร้างสรรค์ในโรงเรียนให้สอดคล้องกับความปลอดภัยและวัตถุประสงค์ทางการศึกษา เช่น การสร้างงานรื่นเริงในธีมส่งเสริมสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรมไทยอย่างสร้างสรรค์และปลอดภัย แทนที่จะงดเว้นทั้งหมด เพื่อต่อยอดพระราชปณิธานและสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กได้เรียนรู้และเติบโตอย่างสมบูรณ์ครบถ้วนตามศตวรรษที่ 21
ดูความคิดเห็นเพิ่มเติม