รศ.เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง อดีตอาจารย์และนักจัดรายการชื่อดัง และกองเชียร์พรรคประชาธิปัตย์ ผู้ซึ่งเคยบทความว่าถึงข้อดีที่ประเทศไทยจะได้ เมื่อ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ กลับมาเป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ (2 ต.ค.68)
ได้ออกมาเขียนบทความชี้ให้เห็นว่า "พรรคภูมิใจไทย" ไม่ต่างอะไรกับ "พรรคเพื่อไทย" หรือไทยรักไทยในอดีต โดยมีลักษณะ
- การเมืองบ้านใหญ่ระบบอุปถมภ์ท้องถิ่น
- แบ่งโควต้า รมว.ให้ตามสัดส่วน สส.
- มีการดูแล สส.เปนรายเดือน-รายครั้ง
- มีการทำโพลเพื่อกำหนดยุทธศาสตร์แต่ลพื้นที่
- เป็นเจ้าของสื่อ
- ไม่นิยมดีเบต
- หัวหน้าพรรค-มุ้ง เติบโตในระบอบทักษิณ
- ศุภจี-เอกนิติ-สีหศํกดิ์ เป็นเทคโนแครตที่ถูกเอามาบังหน้า
---
🔔ภูมิใจไทย ไม่ต่างจาก ไทยรักไทย(เพื่อไทย)
1. รวบรวมกลุ่มบ้านใหญ่ในระบบอุปถัมภ์ท้องถิ่น ที่มีอิทธิพลและผลประโยชน์ สามารถคุมคนที่อยู่ใต้อำนาจความคุ้มครองในพื้นที่ ให้ย้ายเข้ามารวมอยู่ในพรรคเดียวกัน
2. ใช้อำนาจและเงิน ดูดพรรค ขนาดเล็กและ กลุ่มส.ส.มุ้งในพรรคอื่นเข้าควบรวม เพื่อให้ชนะการเลือกตั้งแล้วจัดสรรโควตารัฐมนตร ีให้แต่ละกลุ่ม
อิทธิพลไปบริหารจัดการ โดยแบ่งกระทรวงตามงบประมาณและโครงสร้างอำนาจของผลประโยชน์
3. มีการดูแล สส.ที่เป็นรายเดือนและรายครั้ง รับการ วิ่งเต้นช่วยเหลือเพื่อให้ดูแลคนในพื้นที่ อุปถัมภ์ ในระบบพวกพ้อง
4. มีการวางแผนเสมือนธุรกิจ การเมืองส่งคนเลือกตั้ง โดยกำหนดวงเงิน ยิงกระสุน ในแต่ละพื้นที่แตกต่างกัน มีการทำโพลท้องถิ่น เพื่อเช็คคะแนนนิยม หากคู่คี่สูสีกับคู่แข่งจะได้ทุ่มทรัพยากรกระสุน แต่หากชนะขาดหรือแพ้ขาด งบประมาณก็จะน้อย
5. มีเจ้าของพรรคการเมือง กำหนดทิศทางนโยบายพรรคการเมือง เสมือน เจ้าของธุรกิจ พรรคเหล่านี้จึงมีจิตวิญญาณ (วิญญาณ) ของพรรค อาจหลบซ่อนอยู่ในต่างประเทศ อยู่ในคุก หรืออยู่ในสนามแข่งขันก็ได้
6. มีพรรค ขนาดกลางและเล็ก เหมือนบริษัทลูก เป็นพันธมิตรในการเลือกตั้ง
7. เป็นเจ้าของสื่อมวลชนหรือมีอิทธิพลทางการเงินเหนือสื่อมวลชนบางประเภท เมื่อกฎหมายห้ามมิให้เป็นเจ้าของ หรือถือหุ้นสื่อ ก็มีวิธีทางอ้อมในการแทรกแซงครอบงำ
8. ไม่นิยมในการดีเบต ประชันวิสัยทัศน์และนโยบาย สู่สาธารณะ จึงหลีกเลี่ยงและจะไปเฉพาะที่จำเป็น
9. หัวหน้าพรรค หัวหน้ามุ้ง เกิดและเติบโตในระบอบ ทักษิณ ย้ายและเปลี่ยนพรรคตามสถานการณ์ที่จะได้อำนาจและผลประโยชน์
🐝10. สมัยไทยรักไทย ใช้เทคโนเคท คือดร. คณิต ณนคร นายแพทย์เกษม วัฒนชัย ดร.ธีรภัทร เสรีรังสรรค์ มาบังหน้า สุดท้ายทั้ง 3 ท่านก็ทน อยู่ไม่ได้
ส่วนภูมิใจไทย ได้ ดร. เอกนิติ คุณศุภจี และ คุณสีหศักดิ์ มาเป็นเทคโนเครท ซึ่งต้องดูกันต่อไป
📌จึง ไม่แปลกใจที่พรรคภูมิใจไทย พรรค เพื่อไทย และพรรคกล้าธรรม จะจับมือกันครอบครองประเทศไทย เราสูญเสียงบประมาณเพื่อพิธีกรรมในระบอบประชาธิปไตย ให้ดูทัดเทียมอารยะประเทศ
เมื่อได้อ่านบทความที่ รศ.เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง ได้นำเสนอเกี่ยวกับพรรคภูมิใจไทยและการเปรียบเทียบกับพรรคเพื่อไทยหรือไทยรักไทย เราจะเห็นว่าโครงสร้างและแนวทางการดำเนินการของพรรคเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงระบบการเมืองแบบบ้านใหญ่และอุปถัมภ์ที่ยังคงมีอิทธิพลในประเทศไทยมาก จากประสบการณ์ส่วนตัวในการติดตามการเมืองไทยมาเป็นเวลาหลายปี พบว่าการเมืองในลักษณะนี้มักยึดโยงกับเครือข่ายอิทธิพลท้องถิ่นและการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์เป็นหลัก ซึ่งทำให้เกิดการกระจุกตัวของอำนาจและลดโอกาสในการมีส่วนร่วมของสังคมโดยรวม ความน่าสนใจคือบทความได้ชี้ให้เห็นถึง 'การใช้เทคโนแครต' มาเป็นภาพลักษณ์หรือตัวบังหน้า ซึ่งสะท้อนถึงกลยุทธ์ทางการเมืองที่ซับซ้อนและมีการวางแผนอย่างรอบคอบ ในฐานะผู้ที่เคยจับตาดูการเมืองและมีโอกาสได้พูดคุยกับผู้เกี่ยวข้องในหลายพื้นที่ พบว่าการแบ่งโควตารัฐมนตรีและการจัดสรรตำแหน่งเพื่อควบคุมกำลัง ส.ส.และพื้นที่ต่างๆ เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของระบบอุปถัมภ์แบบนี้ ซึ่งไม่เพียงแต่ทำให้พรรคการเมืองสามารถรักษาอำนาจได้เท่านั้น แต่ยังสร้างความมั่นคงทางการเมืองและผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจไปพร้อมกัน การที่พรรคการเมืองเหล่านี้มีเจ้าของสื่อหรือมีอิทธิพลทางการเงินเหนือสื่อมวลชน กลายเป็นอีกช่องทางที่ช่วยเพิ่มอำนาจและการควบคุมข้อมูลในสังคม ประชาชนบางส่วนอาจได้รับข้อมูลที่เลือกสรร ทำให้การประเมินนโยบายและตัวผู้แทนไม่ครบถ้วน หรือบิดเบือนลดทอนความโปร่งใสในการเลือกตั้ง นอกจากนี้ การไม่ให้นิยมเข้าไปในเวทีดีเบตหรือการประลองวิสัยทัศน์อย่างเปิดเผย ยังเป็นอีกหนึ่งกลยุทธ์ที่ผู้เขียนบทความชี้ให้เห็น ซึ่งส่วนตัวผมมองว่าเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้ประชาชนขาดโอกาสในการเปรียบเทียบข้อมูลและตัดสินใจเลือกผู้แทนอย่างมีข้อมูลครบถ้วน เมื่อพิจารณาโดยรวมแล้ว ระบบบ้านใหญ่และระบบอุปถัมภ์ที่พรรคภูมิใจไทยและเพื่อไทยใช้ ยังเป็นประเด็นที่สังคมควรตระหนักและร่วมกันวิจารณ์อย่างสร้างสรรค์ เพื่อให้การเมืองไทยมีความโปร่งใส มีส่วนร่วมและตอบสนองต่อความต้องการของประชาชนได้อย่างแท้จริง ทั้งนี้บทเรียนจากอดีตยังคงสะท้อนผลกระทบต่อการเมืองปัจจุบันอย่างชัดเจน และแนวทางการพัฒนาการเมืองควรเน้นการเปิดพื้นที่ให้ทุกฝ่ายได้แสดงวิสัยทัศน์และนโยบายเพื่อประโยชน์ต่อสาธารณะอย่างแท้จริง
ได้แต่พรรคเหี้ย ๆ ทั้งนั้น