กลายเป็นประเด็นร้อนทางการเมืองสหรัฐฯ ทันที ภายหลัง โดนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ประกาศเตรียมลงนามข้อตกลงสันติภาพกับอิหร่านเพื่อเปิดช่องแคบฮอร์มุซ
ล่าสุด เซท โมลตัน (Seth Moulton) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคเดโมแครต ได้ออกมาวิพากษ์วิจารณ์ความสำเร็จดังกล่าวอย่างรุนแรง โดยชี้ว่าแท้จริงแล้วนี่ไม่ใช่ชัยชนะ แต่เป็นเพียง "เอกสารยอมจำนน" ของผู้นำสหรัฐฯ ต่ออิหร่าน
🔴 สูญเสียมหาศาล เพื่อกลับไปสู่จุดเดิม
สส.พรรคเดโมแครต ให้สัมภาษณ์ผ่านสื่อ โดยตั้งคำถามถึงความคุ้มค่าของสงครามครั้งนี้ว่า สหรัฐฯ ต้องสูญเสียเงินภาษีประชาชนไปแล้วกว่า 1 แสนล้านดอลลาร์ และต้องแลกด้วยชีวิตทหารอเมริกันถึง 14 นาย เพียงเพื่อกลับมาเปิดช่องแคบฮอร์มุซ ซึ่งเป็นเส้นทางที่เคยเปิดใช้งานตามปกติอยู่แล้วก่อนที่ทรัมป์จะเริ่มต้น "สงครามโง่ๆ" นี้ขึ้นมา
🔴 ตอกย้ำความล้มเหลวเชิงนโยบายและอีโก้ส่วนตัว
โมลตัน ยังชี้ให้เห็นถึงความย้อนแย้งของนโยบายทรัมป์ โดยระบุว่าการที่สหรัฐฯ ยอมปลดล็อกสินทรัพย์ที่ถูกอายัดมูลค่าสูงถึง 2.4 หมื่นล้านดอลลาร์ให้กับอิหร่าน เพียงเพื่อแลกกับการ "เริ่มต้น" การเจรจาด้านนิวเคลียร์ ถือเป็นเรื่องที่น่าสมเพช (Pathetic) อย่างยิ่ง
เขาได้ย้อนเกล็ดกลุ่มผู้สนับสนุนทรัมป์ (MAGA) ว่าในอดีตเคยโจมตีอดีตประธานาธิบดีบารัค โอบามา ว่าเป็นคนขายชาติเพียงเพราะคืนเงิน 1.7 พันล้านดอลลาร์ให้อิหร่าน แต่วันนี้ทรัมป์กลับมอบเงินก้อนที่ใหญ่กว่าหลายเท่าตัวโดยที่ยังไม่ได้ข้อตกลงนิวเคลียร์ที่เป็นรูปธรรม
นอกจากนี้ เขายังตอกย้ำว่า ทรัมป์เป็นผู้ฉีกข้อตกลงนิวเคลียร์อิหร่านฉบับเดิมที่โอบามาทำไว้ เพียงเพราะความหลงตัวเอง (Vanity) และอคติส่วนตัวที่ต้องการทำลายผลงานของรัฐบาลชุดก่อน ซึ่งผลลัพธ์จากการกระทำดังกล่าว ทำให้อิหร่านสามารถเดินหน้าเสริมสมรรถนะยูเรเนียม และเข้าใกล้การครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ได้มากกว่าเดิม
ท่าทีของ สส.เดโมแครต ในครั้งนี้ สะท้อนให้เห็นว่า ข้อตกลงสันติภาพที่ทรัมป์พยายามนำเสนอในฐานะ "ผลงานชิ้นโบแดง" กลับถูกมองจากขั้วการเมืองตรงข้ามว่าเป็นความล้มเหลวเชิงโครงสร้างทางยุทธศาสตร์ ที่สหรัฐฯ ต้องจ่ายราคาแพงมหาศาล ทั้งในแง่ของงบประมาณ ชีวิตทหาร และดุลอำนาจด้านนิวเคลียร์ที่เสียเปรียบกว่าเดิม
จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ติดตามเหตุการณ์ความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐฯ กับอิหร่านมากว่า 10 ปี ผมเห็นชัดว่าเหตุการณ์นี้สะท้อนถึงความซับซ้อนและความล้มเหลวในเชิงนโยบายของรัฐบาลสหรัฐฯ อย่างชัดเจน แม้ว่าการลงนามข้อตกลงสันติภาพดูเหมือนเป็นข้อเสนอที่ดีในเชิงนโยบาย แต่การยอมปลดล็อกสินทรัพย์จำนวนมหาศาลกว่า 2.4 หมื่นล้านดอลลาร์ให้กับอิหร่าน โดยไม่ได้ข้อตกลงที่เป็นรูปธรรมด้านนิวเคลียร์ เป็นการจ่ายราคาที่สูงเกินไปในการแลกเปลี่ยนครั้งนี้ สิ่งที่เซท โมลตันชี้ให้เห็นว่าสงครามที่ทรัมป์เริ่มต้นนั้นไม่มีประโยชน์ เพราะจุดประสงค์หลักคือการเปิดช่องแคบฮอร์มุซที่ก่อนหน้านี้ก็ใช้งานได้ปกติอยู่แล้ว คือประเด็นที่ผมเห็นด้วยมาก เพราะมันสะท้อนว่าการตัดสินใจเชิงยุทธศาสตร์ไม่ได้คำนึงถึงผลลัพธ์ระยะยาว แต่เน้นประเด็นการเมืองและอีโก้ส่วนตัวเป็นหลัก ในฐานะที่ติดตามการเจรจานิวเคลียร์อิหร่านระหว่างประเทศต่าง ๆ ผมเห็นว่าการฉีกข้อตกลงนิวเคลียร์ฉบับเดิมโดยทรัมป์ ทำให้สถานการณ์ตึงเครียดยิ่งขึ้นและเป็นการเปิดทางให้อิหร่านเร่งพัฒนาโครงการยูเรเนียมอย่างไม่มีข้อจำกัด นี่คือจุดที่ทำให้การเจรจาและข้อตกลงครั้งใหม่นี้ดูเหมือนจะเป็นการถอยหลังแทนที่จะก้าวหน้า ท้ายที่สุดแล้ว การเมืองและนโยบายระหว่างประเทศในกรณีนี้สอนให้ผมเห็นว่า การเจรจาที่แท้จริงควรมีการวางแผนเชิงยุทธศาสตร์ที่ชัดเจนและโปร่งใส ไม่ใช่การตัดสินใจที่ขึ้นอยู่กับความต้องการส่วนตัวหรือแรงกดดันทางการเมืองภายในประเทศเท่านั้น
