Blue sky.. Wang Weng?

พึ่งเคยเจอฟ้าสีครามแบบ “เอ๊ะ…ทำไมมันครามขนาดนี้” ก็ช่วงเย็นๆ ใกล้หนึ่งทุ่มเหมือนกันค่ะ ตอนนั้นยืนอยู่ริมน้ำ ลมเริ่มเย็น แสงอาทิตย์หายไปแล้ว แต่ท้องฟ้ายังไม่มืดสนิท สีมันออกครามเข้มๆ คล้ายฟิลเตอร์ ทั้งสวยทั้งให้ความรู้สึกวังเวงแบบบอกไม่ถูก เลยลองสรุปจากที่สังเกตเองว่า “ฟ้าสีครามกับความเป็นจริง” มันเกิดจากอะไรได้บ้าง 1) ช่วงเวลาหลังพระอาทิตย์ตก (Blue Hour) ความจริงแล้วฟ้าครามจัดๆ มักเกิดในช่วง “หลังพระอาทิตย์ตกไม่นาน” หรือที่ช่างภาพเรียกว่า blue hour ค่ะ ตอนนี้แสงตรงจากดวงอาทิตย์หายไป แต่แสงที่เหลือยังสะท้อน/กระเจิงอยู่ในชั้นบรรยากาศ ทำให้โทนฟ้าดูออกน้ำเงิน-คราม และคอนทราสต์ของฉาก (บ้าน ต้นไม้ เสาไฟ) จะเป็นเงาดำชัดขึ้น เลยทำให้บรรยากาศดูเงียบๆ เหงาๆ ง่ายมาก 2) ทำไมบางวันครามกว่าปกติ จากที่เจอเอง วันไหนอากาศค่อนข้างใส เมฆน้อย หรือมีหมอกควันบางๆ ฟ้าจะดูเนียนและเข้มเป็นพิเศษค่ะ อีกอย่างคือถ้าอยู่ริมน้ำ ผิวน้ำจะสะท้อนสีฟ้าขึ้นมาเพิ่มความ “คราม” ให้ทั้งภาพและบรรยากาศโดยรวม ดูลึกและนิ่งขึ้นไปอีก 3) กล้อง/มือถือทำให้ “คราม” เกินจริงได้ บางทีความเป็นจริงอาจไม่ได้ครามขนาดที่เห็นในรูป เพราะมือถือชอบดันสีอัตโนมัติ โดยเฉพาะโหมด HDR/AI ที่เพิ่มความเข้มของฟ้าและลดไฮไลต์ ทำให้ท้องฟ้าดูครามเข้ม และฉากหน้ามืดลง เลยยิ่งได้ฟีลวังเวงค่ะ ถ้าอยากให้ใกล้ตาเห็น ลองลดความอิ่มสี (saturation) ลงนิด หรือปรับ white balance ให้อุ่นขึ้นเล็กน้อย 4) ถ้าอยากได้อารมณ์แบบในภาพ (แต่ไม่หลอนเกิน) - ถ่ายช่วง 10–25 นาทีหลังพระอาทิตย์ตก จะได้ฟ้าครามกำลังสวย - ให้มีจุดไฟเล็กๆ เช่น ไฟถนน/ไฟเรือ/ไฟตึกในเฟรม จะช่วยให้ภาพ “มีชีวิต” ไม่เงียบจนเกินไป - ถ้าอยู่ริมน้ำ ลองถ่ายให้มีเงาสะท้อน จะเพิ่มมิติและความละมุน สำหรับเรา ฟ้าสีครามในความเป็นจริงคือช่วงเวลาที่สวยมาก แต่พอมันเงียบและสีมันลึก มันเลยชวนให้รู้สึกวังเวงได้เหมือนกันค่ะ ใครเคยเจอฟ้าแบบนี้แล้วรู้สึกคล้ายๆ กันไหม