Hire, watch the house.

ตั้งแต่มีเจ้าแมวส้มตัวอ้วนที่บ้าน ฉันรู้สึกเหมือนมี “รปภ.” ประจำบ้านเพิ่มอีกหนึ่งตำแหน่งเลยค่ะ วันไหนจะออกไปทำธุระ แค่หันไปบอกว่า “เฝ้าบ้านให้หน่อยนะ” เขาจะทำหน้าจริงจัง จ้องตรงมาที่เราแบบไม่กะพริบ เหมือนกำลังรับคำสั่งงานอย่างเป็นทางการ บางทีสายตานั้นดูเข้มจนฉันเผลอคิดว่าโดนจับผิดอะไรสักอย่าง โมเมนต์ที่ขำที่สุดคือเวลาพูดเรื่องของกิน โดยเฉพาะ “โจ๊กกุ้ง” แค่ฉันหลุดปากว่าจะซื้อของกลับบ้าน เขาจะทำท่าเหมือนรู้ทันแล้วว่าเรากำลังจะพกของอร่อยมา (หรือไม่พกมา) จนต้องแซวกลับว่า “ไม่ต้องซื้อโจ๊กกุ้งนะ ไปช้อนกุ้งฝอยในคลองเอา” คือมันเหมือนมีบทสนทนากันจริงๆ ทั้งที่อีกฝ่ายแค่ทำตาโตๆ แล้วหางกระดิกเบาๆ ถ้าใครอยากให้แมวช่วยเฝ้าบ้านแบบน่ารักๆ ฉันลองแล้วเวิร์กอยู่ 3 อย่างค่ะ 1) จัดมุมเฝ้าระวังให้เขา: แมวชอบจุดที่มองเห็นประตู/ทางเข้าออกชัดๆ เช่น พื้นปูนหน้าบ้านหรือใกล้หน้าต่าง (ของฉันชอบนอนเหยียดยาวบนพื้นปูนซีเมนต์ แต่ตายังมองประตูตลอด) 2) ให้กิจกรรมแก้เบื่อ: ของเล่นล่อเหยื่อ หรือลูกบอลเล็กๆ จะช่วยให้เขาไม่เครียดเวลาอยู่บ้านคนเดียว แล้วพอได้ยินเสียงหน้าบ้านก็ยังตื่นตัวแบบพอดีๆ 3) เสริมความปลอดภัยจริงจัง: ถึงแมวจะทำหน้าดุแค่ไหน ก็อย่าลืมล็อกประตู-หน้าต่าง และถ้าออกนานควรมีน้ำ อาหาร และกระบะทรายพร้อม เพราะ “เฝ้าบ้าน” ของแมวคือการเฝ้าด้วยความสบายของเขานั่นแหละ สุดท้ายแล้ว ต่อให้เขาจะนอนเหยียดยาวแบบชิลๆ ฉันก็ยังรู้สึกว่าเจ้าตัวอ้วนกำลัง “เฝ้าระวังในบรรยากาศผ่อนคลาย” อยู่จริงๆ ใครมีเจ้าแมวเฝ้าบ้านสายจริงจังแบบนี้เหมือนกัน ลองสังเกตสายตาตอนเราจะออกจากบ้านนะคะ เหมือนเขากำลังบอกว่า “ไปเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง”