แล้วเจอกันใหม่นะมะม่วง

#มะม่วง เกิดพร้อมกับพี่น้องเมื่อ 13 ม.ค. ที่ผ่านมา พ่อทองมีนั่งเฝ้าลุ้นลูกทั้งสี่ของแม่มะนาว แม่แมววัยรุ่นมือใหม่ จนออกมาจนครบ แต่พี่น้องก็จากไปหนึ่งตัวเพราะไม่แข็งแรง เด็กที่รอดทั้งสามนั้นแสนพิเศษ น่ารักและน่าเอ็นดูมาก โดยเฉพาะมะม่วง เพียงครั้งแรกที่เห็นพ่อทองมีก็น้ำตาไหลด้วยความดีใจ เพราะลักษณะ สี ลวดลาย เหมือนกับมะเหมี่ยวลูกสาวสุดที่รักที่จากไป 3 ปีก่อนเลยครับ

แมวน้อยทั้งสามดูจะเติบโตแข็งแรงเป็นปรกติ ทุก ๆ วัน พ่อทองมีก็จะนั่งเฝ้าดูความเป็นไปและชื่นชมความน่ารักไม่เคยขาด คอยจับดูขนาดตัวว่าวันนี้ใครพุงใหญ่กว่าใคร คอยดูเด็กทะเลาะแย่งนมแม่กันว่าใครจะชนะ มะม่วงนั้นเริ่มแสดงความแตกต่างคือ เสียงเธอจะดีกว่าใครตั้งแต่ลืมตา เธอเห็นคนครั้งแรกคือพ่อทองมี เธอจึงมักจะร้องทักทุกครั้งที่เห็นหน้า ทำให้พ่อทองมีมีความสุขมาก ๆ ในแต่ละวันที่เฝ้าดูพวกเขาครับ

จุดสังเกตอีกจุดคือ ขนของมะม่วงค่อนข้างฟูแบบแม่ พ่อทองมีคิดในใจว่า หรือมะเหมี่ยวเธอจะมาหาแบบเวอร์ชั่นอัปเกรด ซึ่งเจ๋งดี เพราะไม่เคยมีแมวเปรอะโทนสีเทาและขนฟูแบบนี้ (ส่วนมะยมกับมะหมี่จะขนสั้นกว่านิดหน่อย)

แต่เวลาผ่านไปจนเด็ก ๆ อายุประมาณ 3 สัปดาห์ หลังกินนม มะม่วงเริ่มถ่ายออกมาเหลว ๆ ส่วนมะยมกับมะหมี่แทบไม่มีอาการ พ่อทองมีสังเกตุดูจนรู้สึกผิดปรกติจึงพาเด็ก ๆ ทั้งหมดไปหาหมอ รวมทั้งแม่มะนาวซึ่งดูเหมือนจะถ่ายไม่จับตัวเป็นก่อนเช่นกัน

แม่มะนาวกับลูกหาหมอกันทุกวันที่โรงพยาบาลในสุพรรณบุรี จนมะยมกับมะหมี่ก็ได้กลับบ้านก่อน (ทั้งสองแทบไม่มีอาการอยู่แล้ว พ่อทองมีพาไปด้วยเพราะกินนอนด้วยกัน) แต่มะม่วงอาการยังทรง ๆ เรื่อยมา สิ่งที่ยังทำให้พออุ่นใจว่าเธอยังไหวและคงจะหายคือยังกินนมแม่ตามปรกติ เวลาหิวก็ยังไปแย่งนมกับพี่น้องเหมือนเคย

มะม่วงยังหาหมอทุกวันเกือบครบ 2 สัปดาห์ จนมะม่วงเริ่มโตไม่ทันพี่น้อง เธอที่เหมือนจะตัวใหญ่สุดกลายเป็นตัวเล็กมากกว่าใคร แต่สำหรับอาการถ่ายเหลวก็น่าจะดีขึ้นบ้าง

จนสามวันที่แล้ว มะม่วงเริ่มดูเนือย ๆ ไม่ค่อยอยากกินนม มักนอนอย่างเดียว ไม่คลานมาแย่งนมกับพี่น้อง พ่อทองมีต้องจับไปให้ถึงเต้านมเธอจึงยอมดูด

และเมื่อวาน อาการซึมผิดปกติก็เริ่มแสดงให้เห็นได้ชัด เธอไม่กินนมแม่เลย ป้อนนมและอาหารตามหมอแนะนำก็ยังทำได้ลำบาก พ่อทองมีพาไปหาหมอจึงแจ้งคุณหมอให้ทำใบส่งตัว เพื่อที่จะรักษาที่ที่คิดว่าการวินิจฉัยที่ต่างไป มะม่วงจะได้หายสักที ซึ่งพ่อทองมีตั้งใจไปที่ รพส. ม.เกษตรฯ กำแพงแสน เพราะอยู่ห่างบ้านห้าสิบกว่ากม. เธอจะได้ไม่เหนื่อยมากช่วงนั่งรถครับ

เมื่อคืนมะม่วงยังซึมมากเหมือนเดิมอยู่ เธอเอาแต่นอนอย่างเดียว แต่พอเรียกก็หันมามอง ยังมีแววตาใสซื่อของเด็กน้อยที่ส่งมาให้ความหวังพ่อ พ่อทองมีจึงช่วยป้อนอาหารและนมให้ก่นนอน เพื่อจะได้มีแรงต่อสู้การรักษาต่อไป

เช้าตรู่วันนี้ พ่อทองมีปลุกมะม่วงขึ้นมา เธอยังดูสดชื่นอยู่บ้าง จากนั้นรีบป้อนอาหารและนม เตรียมของแล้วเดินทางไปกำแพงแสน ตลอดทางมะม่วงนอนหลับ เธอตื่นตอนเกือบถึงที่หมาย

เมื่อถึงโรงพยาบาล คุณหมอเรียกตรวจและพบว่าเหงือกเธอซีดมาก ๆ ซึ่งพ่อทองมีก็ตกใจเพราะเคยสีชมพูปรกติที่พ่อทองมีคอยดูบ่อย ๆ รวมทั้งอุณหภูมิร่างกายของมะม่วงต่ำมาก (พ่อทองมีห่มผ้าหนา ๆให้เธอตลอดนะครับ) ซึ่งจำเป็นต้องใช้เครื่องเป่าลมร้อนเพื่อให้ร่างกายอุ่นขึ้น และคุณหมอขอตรวจไขัหัดแมวซ้ำ ซึ่งเธอก็ปลอดเชื้อ ส่วนการตรวจหาสาเหตุเพื่อการรักษาคือต้องตรวจเลือดด้วย

คุณหมอลองเจาะเลือดเธออยู่หลายรอบ แต่ไม่สามารถแทงเข็มเข้าเส้นเลือดได้ แม้มีคุณหมอท่านอื่นมาลองผลก็เช่นเดิม คุณหมอแจ้งว่าเพราะเธอซูบมาก รวมทั้งตัวเย็น การเจาะเลือดเพื่อตรวจจึงยังไม่สามารถทำได้ คุณหมอจะทำรักษาโดยเปลี่ยนยาไปก่อน ระหว่างนี้จะส่งตัวกลับมาให้น้ำเกลือทุกวันที่รพส. เดิม และนัดเจาะเลือดอีกครั้งใน 5 วัน แต่พ่อทองมีเห็นว่านานไป ขอเป็น 2 วันพอ

ยังไม่ทันคุยกับหมอเรียบร้อย มะม่วงที่นอนอยู่ตรงหน้าก็เริ่มหอบ พ่อทองมีแจ้งหมอทันที คุณหมอจึงรีบอุ้มมะม่วงแล้ววิ่งไปห้องฉุกเฉิน ทำการให้ออกซิเจน รวมทั้งต่อเครื่องเป่าลมร้อนเพื่อเพิ่มอุณหภูมิ พ่อทองมีก็วิ่งตามไปและยืนเฝ้ามะม่วงอยู่ในห้องฉุกเฉินครับ

ผ่านไปสักพัก คุณหมอแจ้งว่า มะม่วงจำเป็นต้องแอดมิต ตอนนี้ช่วงกลางคืนนอกจากเจ้าหน้าที่ก็หมอเฝ้าอยู่ด้วย แต่พ่อทองมีไม่อยากให้นอนโรงพยาบาลนักเพราะห่วงเธอมาก รวมทั้งมีประสบการณ์ที่เด็ก ๆ จากไปช่วงแอดมิตโดยที่เราไม่ทันได้ลากันมาทุกโรงพยาบาลแล้ว จึงขอหมอคิดก่อนและยืนเฝ้ามะม่วงต่อ

ระหว่างนั้นพ่อทองมีก็กุมมือเธอ กระซิบบอกเธอให้สู้ เธอยังแสดงอาการรับรู้ว่าพ่อทองมีอยู่ด้วย จนในที่สุดก็ไม่มีทางเลือก หากพามะม่วงกลับบ้านก็ไม่รอด พ่อทองมีจึงแจ้งคุณหมอให้แอดมิต ฝากเธอไว้ที่ห้องฉุกเฉิน พ่อทองมีก็ยังยืนอยู่ด้วยไม่ยอมออกมา

วินาทีนั้นเองมะม่วงเริ่มกระตุก หายใจเฮือกสุดท้ายสองสามครั้งแล้วหยุดหายใจ พ่อทองมีจึงเรียกหมอในห้องทันที คุณหมอพยายามช่วยเธอให้กลับมา แต่ไม่เป็นผลครับ มะม่วงจากไปตอนเวลาประมาณเที่ยงวันครับ

-------------

วันนี้เป็นวันที่พ่อทองมีใจสลายอีกครั้ง วันนี้ต่างกับ 5 สัปดาห์ที่แล้วที่ดีใจสุด ๆ เพราะในใจจริง ๆ เชื่อว่ามะเหมี่ยวกลับมาหา มันเป็นช่วงที่พ่อทองมียิ้มได้สั้นจริง ๆ ครับ

เมื่อสักพักก่อนค่ำ พ่อทองมีฝังร่างมะม่วงไว้ที่เดียวพี่น้องสีเหลืองนวลที่จากไปและเป็นจุดเดียวกับที่ฝังร่างมะเหมี่ยวด้วย กว่าจะฝังได้ก็ทำใจอยู่นานมาก ๆ พ่อทองมีบอกไม่อายเลยว่าร้องไห้โฮมาตั้งแต่โรงพยาบาลจนถึงบ้าน ยังนั่งร้องถึงเย็นกว่าจะตัดใจฝังร่างมะม่วงได้ เธอยังตัวนุ่มนิ่มและหอมเหมือนเดิม เธอเป็นแมวที่ขนนุ่มมากเหมือนมะเหมี่ยวไม่มีผิด เธอจากไปแล้วแต่เหมือนเธอแค่กำลังนอนหลับครับ

พ่อทองมีอยากบอกมะม่วงว่า

"ไม่ว่าหนูคือมะเหมี่ยวที่กลับมาหาพ่อหรือไม่ก็ตาม พ่ออยากบอกว่าพ่อรักหนูสุดหัวใจไปแล้ว พ่อยังเชื่อและจะเชื่อตลอดไปว่า เราจะได้เจอกันอีกครั้งแน่นอน ถ้าหนูรับรู้ได้ว่าพ่อรักหนูจริง ๆ เมื่อถึงเวลาที่หนูต้องมาเป็นแมวอีกก็กลับมาหาพ่อให้ได้นะ มาให้รู้ว่าเป็นหนู"

รักมะม่วงสุดหัวใจเลยนะลูก

20 กุมภาพันธ์ 2569