ในชีวิตประจำวัน หลายครั้งที่เราเลือกจะ "แกล้งโง่" เพื่อให้อยู่ร่วมกับคนที่ชอบพูดตอแหลได้ง่ายขึ้น ผมเองก็เคยผ่านช่วงเวลาที่ต้องทำตัวเหมือนไม่รู้ไม่เห็นทั้งที่รู้ในใจ แต่คุณรู้ไหมว่าการกลั้นความรู้สึกจนเหนื่อยนี่มันไม่ง่ายเลย ผมเชื่อว่าคนส่วนใหญ่เจอเหตุการณ์แบบนี้ บางครั้งเราต้องเงียบเพื่อไม่ให้เกิดปัญหา แต่ในใจกลับรู้สึกอึดอัด ไม่อยากพูดความจริงเพราะกลัวความขัดแย้ง แต่การเงียบนี้ก็ทำให้เรารู้สึกเหนื่อยใจทุกครั้งที่ต้องอยู่กับคนที่ไม่จริงใจ "ถามจริง.. ตอแหล ไม่เหนื่อยอ๋อ" ประโยคนี้ผมนึกถึงขึ้นมาเสมอเวลาเจอสถานการณ์แบบนี้ มันเหมือนเป็นการท้าทายให้คนที่พูดจาไม่จริงใจได้คิด เรื่องนี้ทำให้ผมนึกถึงบทเรียนหนึ่งว่า เราไม่ต้องแกล้งโง่ตลอดเวลา ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะปกป้องความรู้สึกตัวเอง โดยเฉพาะถ้าเจอคนที่ชอบพูดตอแหลหลายครั้งจนกลายเป็นนิสัย วิธีที่ผมเลือกทำคือหาวิธีพูดความจริงอย่างสุภาพและแสดงออกถึงความรู้สึกอย่างตรงไปตรงมา เพราะถ้าเราเก็บไว้ในใจมากๆ จะทำให้เราเครียดและเหนื่อยกับการแกล้งโง่โดยไม่จำเป็น การตั้งขอบเขตและบอกความรู้สึกของตัวเองบ้าง จะช่วยให้ความสัมพันธ์ดีขึ้นและลดความเหนื่อยใจในระยะยาว สำหรับใครที่ยังต้องเผชิญกับคนแบบนี้ ลองหาพื้นที่ปลอดภัยเพื่อระบายหรือแชร์ความรู้สึกบ้าง เพราะการยอมรับและรับฟังตัวเองเป็นก้าวแรกของการดูแลใจตัวเองอย่างแท้จริง