Short fiction.
In 1997, it rained heavily. I lost my job. Less than ten thousand left.
So he ran off the second floor of an old building and borrowed a tape called "Butterflies and Flowers."
I had no idea
What I took home with that tape
Is a real "butterfly."
To fly into my life just one rainy season.
And left the wings in my heart until today
Video Club 99
The little shop at neon sign number 9 still flashes, never goes out.
Like love that never ends
Just close your eyes and you'll be back. 🦋
According to the full story at the page, add love to be willing.
นิยายสั้นเรื่องนี้สะท้อนภาพบรรยากาศในช่วงปี 2540 ซึ่งเป็นยุคที่เทปม้วนยังเป็นสื่อบันทึกความทรงจำยอดนิยม เรื่องราวเริ่มต้นในช่วงฤดูฝนที่ตัวเอกตกงานและมีเงินน้อยนิด แต่การได้ยืมเทปม้วนชื่อ “ผีเสื้อและดอกไม้” กลับกลายเป็นจุดเปลี่ยนที่น่าแปลกใจ เพราะเทปนี้ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องราวบนแถบแม่เหล็กธรรมดาๆ เท่านั้น แต่มันผูกพันกับความทรงจำและความรู้สึกของผีเสื้อ ตัวแทนของความรักและความหวังที่โบยบินเข้ามาเพียงฤดูเดียว วิดีโอคลับ 99 ซึ่งเป็นสถานที่สำคัญในเรื่อง คือเสมือนสัญลักษณ์ของยุคสมัยแห่งความอบอุ่นและความทรงจำเก่าๆ ป้ายไฟนีออนเลข 9 ที่กะพริบไม่เคยดับ ราวกับสื่อถึงความรักที่ไม่มีวันสิ้นสุด ทุกครั้งที่ตัวเอกหลับตา ก็จะรู้สึกถึงการกลับมาของเธอ เหมือนกับรอยปีกของผีเสื้อที่ยังคงจดจำและสัมผัสได้ในใจจนถึงทุกวันนี้ เรื่องนี้จึงไม่เพียงแต่เป็นนิยายสั้นธรรมดา แต่เป็นบทเพลงของความรัก ความหวัง และความทรงจำที่ยังคงส่องประกายในใจผู้อ่าน ที่สำคัญยังแสดงให้เห็นถึงคุณค่าของความทรงจำในแง่มุมที่หลากหลาย ผ่านสัญลักษณ์อย่างผีเสื้อและดอกไม้ และร้านวิดีโอคลับซึ่งเป็นแหล่งพบปะและบันทึกความทรงจำของหลายๆ คนในยุคนั้นอย่างอบอุ่น