ชีวิตของเราทุกคนไม่ได้มีป้ายบอกเวลาวันสุดท้ายที่แน่นอนเหมือนในปฏิทิน นั่นเป็นสิ่งที่สะท้อนผ่านประโยคในภาพว่า "ปฏิทินไม่ได้บอกไว้ว่าวันสุดท้ายของชีวิตคือวันไหน" ทำให้ผมรู้ว่าการใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังและมีความหมายในแต่ละวันนั้นสำคัญยิ่งกว่าการกังวลถึงอนาคตที่ไม่แน่นอน ประสบการณ์จริงของผมที่ได้เรียนรู้จากการผ่านช่วงเวลาที่หนักใจหรือความกังวลคือการฝึกตัวเองให้เปิดใจล่วงหน้าและไม่ผัดวันประกันพรุ่ง อยากทำอะไรที่มีค่าหรือเป็นความฝัน เช่น เรียนรู้ทักษะใหม่ๆ หรือแสดงความรักกับคนรอบข้าง ก็จะลงมือทำทันที ไม่รอให้ถึง "วันสุดท้าย" ที่เราไม่รู้จัก นอกจากนี้ การตระหนักถึงความไม่แน่นอนของชีวิตยังส่งผลให้เรารู้จักปรับมุมมอง ใส่ใจสุขภาพกายและจิตใจ และใช้เวลาคุณภาพร่วมกับคนที่เรารัก อย่างที่แฮชแท็ก #ชีวิตเป็นของเรา และ #เปิดการมองเห็น สื่อถึงการยอมรับและเข้าใจในชีวิตอย่างแท้จริง การมีสติและใส่ใจช่วงเวลาปัจจุบันจะช่วยให้เราก้าวผ่านความกลัวหรือความไม่แน่นอนต่างๆ ได้ดีขึ้น และทำให้ทุกวันมีคุณค่าเหมือนเป็นของขวัญที่มีค่าที่สุด จากนี้ไป เมื่อใดก็ตามที่รู้สึกท้อแท้หรือสับสน ผมมักจะย้ำกับตัวเองว่า "ชีวิตมันสั้นนะ อยากทำอะไรทำเลย" เพราะไม่มีใครรับประกันว่าเราจะมีเวลานั้นเสมอไป