E-BOOK นิยายออนไลน์
ณ คอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมืองใหญ่ทางภาคเหนือ
นลิน นั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟา สายตาไร้จุดหมายทอดออกไปยังทิวเขาที่โอบล้อมเมือง แสงสีส้มแสดของอาทิตย์อัสดงยามเย็นอาบไล้ไปทั่วฟ้า สวยงามจนเกินจะพรรณนา... ทว่ามันกลับช่างห่างไกลจากหัวใจที่หม่นแสงของเธอเหลือเกิน
หกเดือนแล้วที่เธอจดทะเบียนสมรสกับ เวหา และหกเดือนแล้วเช่นกันที่เขาไม่เคยย่างกรายขึ้นมาบนเตียงเดียวกับเธอ ชายหนุ่มรังเ กียจเธอเข้าไส้เพียงเพราะปักใจเชื่อว่าเธอใช้หยาดเหงื่อแรงงานที่ดูแลแม่ของเขา เป็นเครื่องมือเป่าหูให้ท่านบังคับเขาแต่งงาน สายตาที่เขามองมาทุกครั้งที่กลับถึงห้องจึงมีเพียงความเหยียดหยามและเย็นชา จนเธอกลายเป็นคนขี้ขลาดที่ไม่กล้าแม้แต่จะขยับเข้าใกล้รัศมีกายของเขา
แกร๊ก!
เสียงสลักประตูคลายออก นลินสะดุ้งสุดตัว เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อรวบรวมความกล้า หันไปมองทางเดินแคบๆ ที่คุ้นตา
“ทานข้าวไหมคะ...” เธอเอ่ยถามด้วยประโยคเดิมซ้ำๆ หวังเพียงปาฏิหาริย์ว่าคำตอบจะเปลี่ยนไปสักวัน
“ไม่หิว” น้ำเสียงห้วนสั้นไร้เยื่อใยดังสวนกลับมา เวหาเดินผ่านหน้าเธอไปราวกับเธอเป็นเพียงอากาศธาตุ ไม่แม้แต่จะชายตาแลภรรยาตีทะเบียนที่ยืนรออยู่ตรงนั้น
นลินลอบถอนหายใจยาว ความจุกแล่นริ้วขึ้นมาที่ลำคอ เธอเดินไปหยิบถุงอาหารเย ็นที่เหลือจากเมื่อเช้าออกมาอุ่นเงียบๆ ครั้งหนึ่งเธอเคยอ้อนวอนขออิสระเพื่อกลับไปอยู่บ้านตัวคนเดียว แต่เขากลับไม่ยอมปล่อยมือ คล้ายกับต้องการขังเธอไว้ในกรงขังแห่งนี้เพื่อแก้แค้นให้สมใจ
หญิงสาวประคองจานข้าวมานั่งที่ระเบียงห้อง—โต๊ะอาหารเพียงหนึ่งเดียวของเธอ—นลินตักข้าวใส่ปากท่ามกลางเสียงสะอื้นที่กลั้นไม่อยู่ หยาดน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าร่วงหล่นลงบนเมล็ดข้าวขาวนวล หากไม่ได้การเขียนนิยายเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ เธอคงเสียสติไปนานแล้ว รสชาติอาหารในปากตอนนี้หยาบกระด้างไม่ต่างจากก้อนกรวด มันทั้งฝืดคอและไร้รสชาติ... ทว่าเธอก็ยังต้องฝืนกลืนมันลงไปเพื่อประทังลมหายใจที่บอบช้ำ
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTU5NTc5MiI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjQzNzU2MSI7fQ
#นิยายอีบุ๊ค #นิยายโรมานซ์ #นิยายออนไลน์น่าอ่าน #อีบุ๊คนิยาย


















