เด็กเสเพล

หลายคนค้นหาว่า “คนเสเพล คืออะไร” เพราะคำนี้ได้ยินบ่อยมาก ทั้งในเพลง ในคำพูดของผู้ใหญ่ หรือเอามาแซวกันว่าเป็น “เด็กเสเพล” แต่ความหมายจริงๆ ไม่ได้แปลว่า “คนเลว 100%” เสมอไปนะ สำหรับเรา คำว่า “เสเพล” มักหมายถึงคนที่ใช้ชีวิตแบบปล่อยตัว ขาดวินัย ทำอะไรตามอารมณ์ ชอบเที่ยวเตร่หรือหลงระเริง จนหน้าที่/ความรับผิดชอบพังลงเรื่อยๆ ความหมายแบบเข้าใจง่าย - คนเสเพล: คนที่ปล่อยชีวิตไปตามใจ ไม่ค่อยรับผิดชอบกับงาน/ครอบครัว/อนาคตของตัวเอง ชอบความสนุกระยะสั้นมากกว่าความมั่นคงระยะยาว - เด็กเสเพล: มักใช้กับวัยรุ่นหรือคนอายุน้อย ที่เริ่มออกนอกลู่นอกทาง เช่น ไม่สนใจเรียน/งาน ติดเที่ยว ติดเพื่อน ติดอบายมุข (แต่ระดับความหนักเบาแตกต่างกัน) สัญญาณที่ “อาจเข้าข่าย” เสเพล (เช็กตัวเองแบบไม่ต้องดราม่า) 1) ผัดวันประกันพรุ่งจนกลายเป็นนิสัย งานสำคัญพังซ้ำๆ 2) ใช้เงินตามอารมณ์ หมุนหนี้บ่อย ไม่วางแผน 3) โกหกเพื่อเอาตัวรอด หรือผิดสัญญาบ่อยจนคนรอบตัวหมดความเชื่อใจ 4) ให้ความสำคัญกับความสนุกมากกว่าคนที่รักเรา จนความสัมพันธ์ร้าว 5) รู้ว่าตัวเอง “ไม่ดีพอ” แต่ก็ไม่ยอมเริ่มเปลี่ยน (อันนี้เป็นจุดที่ทำให้คำว่าเสเพลดูแรง) สิ่งที่ทำให้คำนี้แทงใจ คือมันไปเกี่ยวกับความรักและความรับผิดชอบ บางคนอาจรู้สึกว่า “เธอคือชีวิตคือลมหายใจ” แต่ตัวเองกลับทำตัวไม่น่าภูมิใจ พอถึงจุดหนึ่งมันจะมีความคิดว่า ไม่อยากเป็นเด็กเสเพลแล้ว อยาก “เป็นคนที่ดี” ให้สมกับที่อีกคนยังดูแลกันมาตลอด ถ้าอยากเลิกเป็นคนเสเพล ค่อยๆ ทำได้แบบนี้ - เริ่มจาก 1 เรื่องที่จับต้องได้: เลือกปรับแค่เรื่องเดียวก่อน เช่น เลิกหายไปเฉยๆ, ตรงเวลา, หรือหยุดใช้เงินเกินตัว - ทำตารางชีวิตแบบง่ายมาก: นอน-ตื่นให้เป็นเวลา + งานหลัก 1 อย่างต่อวันพอ - ตัดสิ่งล่อใจที่พาไหล: ลดวงที่ชวนหลงระเริง หรือกำหนด “วันเที่ยว” ให้ชัด ไม่ใช่เที่ยวทุกวัน - ขอโทษให้เป็น และแก้ตัวให้เห็น: คำขอโทษต้องตามด้วยการกระทำ คนรอบตัวจะกลับมาเชื่อเอง - ตั้งเป้าระยะสั้น: 7 วันไม่ผิดนัด, 30 วันไม่สร้างหนี้เพิ่ม, 3 เดือนเก็บเงินก้อนแรก สุดท้าย “เสเพล” ไม่ใช่ตราประทับตลอดชีวิต ถ้าเรายังหายใจอยู่ก็ยังเลือกทางใหม่ได้เสมอ บางทีการเปลี่ยนตัวเองไม่ต้องยิ่งใหญ่ แค่เริ่มวันนี้ให้ดีขึ้นกว่าวันก่อน ก็ถือว่าเราไม่ยอมเป็นเด็กเสเพลแล้วจริงๆ