ปัญหาซีวิสสสส
วัย 22 ที่ต้องแบกโลกทั้งใบ เรียนไปทำงานโรงงานไป แถมหนี้ที่ไม่ได้ก่อ? 🫠
สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้อยากมาขอพื้นที่เซฟโซนระบายความในใจ และอยากขอความเห็นจากพี่ๆ เพื่อนๆ ใน Lemon8 หน่อยค่ะ ตอนนี้เราอายุ 22 กำลังจะ 23 ขวบ เป็นวัยที่ใครหลายคนบอกว่าเป็นช่วงเริ่มต้นชีวิตวัยรุ่นสร้างตัว แต่สำหรับเรา… มันเหมือนกำลังแบกโลกไว้ทั้งใบเลยค่ะ
ตอนนี้เราทำงานโรงงานไปด้วย และเลือกที่จะเรียนต่อปริญญาตรี ไปด้วย เพราะการเรียนจบ ป.ตรี คือความฝันสูงสุดของเรา แต่บอกตามตรงเลยค่ะว่า “เหนื่อยและเครียดมาก” โดยเฉพาะเรื่อง “เงิน”
💸 ภาระที่เต็มใจ VS ภาระที่งงว่ามาได้ไง?
ลำพังแค่ค่าเทอมกับค่ากินอยู่ตัวเองก็ตึงแล้ว แต่ละเดือนเรามีค่าใช้จ่ายที่ต้องรับผิดชอบเยอะมาก:
ส่งเงินให้ตายายที่ต่างจังหวัด: อันนี้เป็นความตั้งใจของเราเอง อยากให้ท่านสบาย เพราะตายายเป็นคนเลี้ยงหนูมา
ส่งน้องเรียน (น้องกำลังขึ้น ม.1): เนื่องจากคุณแม่ไม่สามารถส่งเสียได้ เราเลยช่วยรับหน้าที่นี้เพื่ออนาคตของน้อง
ช่วยใช้หนี้ให้แม่: อันนี้คือจุดที่ทำให้เครียดที่สุดค่ะ… เราไม่เคยรู้เลยว่าแม่ไปสร้างหนี้มาจากไหน แถมมีหลายเจ้ามาก!
🏠 บทเรียนราคาแพงจาก “ค่าหอพัก”
จุดพีคคือตอนเราเรียนจบ ปวส. ใหม่ๆ แม่บอกให้มาอยู่ด้วยกัน จะได้ประหยัดและเก็บเงินเรียนต่อได้ แต่ความจริงคือ… แม่ค้างค่าหอไว้ถึง 5 เดือน! จนเจ้าของหอมาทวง (ตอนแรกยอดพุ่งไปหมื่นห้ากว่าๆ ตอนนี้เราช่วยทยอยจ่ายจนเหลือเก้าพันกว่าบาทแล้ว)
ถ้ารู้แต่แรกเราคงช่วยเคลียร์ไปแล้ว ไม่ปล่อยให้สะสมจนบานปลายขนาดนี้ ตอนนี้ตั้งใจไว้ว่า ถ้าเคลียร์หนี้ก้อนนี้หมดเมื่อไหร่ เราจะย้ายออกไปอยู่คนเดียว แล้วจะช่วยเท่าที่ไหวพอค่ะ
💬 ทุกคนคิดว่าเราทำถูกมั้ยคะ?
ลำพังตัวเราเองตอนนี้ก็แทบจะไม่รอดแล้ว แต่อีกใจก็อยากเรียนให้จบเพื่ออนาคตตัวเอง ถ้าเราเลือกเดินออกมาเซฟตัวเองและช่วยเท่าที่ไหว เราจะดูเห็นแก่ตัวไหม?
ปล. แอบกระซิบหนูปักตะกร้าใน TikTok ไว้ด้วยน้า แวะไปอุดหนุนและเป็นกำลังใจให้กันได้นะคะ ✌️🙏🙏
การเป็นคนหนุ่มสาววัย 22 ที่แบกรับหลายหน้าที่ในเวลาเดียวกันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยครับ ผมเข้าใจดีว่าการเรียนควบคู่กับการทำงานโรงงานไปด้วยนั้นมันเหนื่อยแทบหมดแรงแล้ว ยิ่งถ้าต้องรับผิดชอบเรื่องเงินมากมาย รวมถึงช่วยแบ่งเบาภาระของครอบครัวด้วย ยิ่งเพิ่มความเครียดสะสมแบบไม่รู้จบ เรื่องภาระหนี้ หรือหนี้ที่ไม่ได้ก่อ ยังเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนและทำให้หลายคนรู้สึกติดอยู่กับกับดักทางการเงิน ซึ่งสิ่งสำคัญที่สุดคือต้องทำความเข้าใจกับสถานะทางการเงินของตัวเองก่อนว่าเรามีกำลังจ่ายได้ขนาดไหนและไม่ควรแบกรับจนลืมดูแลตัวเอง จากประสบการณ์ที่ได้อ่านในโพสต์นี้ สิ่งที่ควรทำคือการจัดการหนี้ที่แม่ค้างไว้โดยเร็วที่สุดเพื่อไม่ให้สถานการณ์บานปลาย และถ้าเป็นไปได้ควรมีการพูดคุยกับแม่อย่างเปิดใจถึงที่มาที่ไปของหนี้และวางแผนการเงินร่วมกัน เพื่อหาทางออกอย่างยั่งยืน นอกจากนี้ ในช่วงวัยที่กำลังเรียน รวมทั้งมีงานประจำด้วย การแบ่งเวลาพักผ่อนและดูแลสุขภาพจิตสำคัญมาก พยายามหาเวลาผ่อนคลาย เคลียร์ความเครียดด้วยกิจกรรมที่ชอบ หรือพูดคุยกับเพื่อนหรือคนในครอบครัว เพื่อไม่ให้ความเครียดสะสมจนเกินไป ท้ายสุด การมีเป้าหมายที่ชัดเจนอย่างการเรียนจบปริญญาตรีเพื่ออนาคต จะช่วยให้มีกำลังใจสู้ต่อไปได้ ถึงแม้ช่วงนี้จะเหนื่อยและลำบาก แต่เชื่อว่าอนาคตจะดีขึ้นหากเราวางแผนและดูแลตัวเองอย่างระมัดระวัง หวังว่าเรื่องราวของคุณจะได้รับคำแนะนำและกำลังใจที่ดีจากชุมชน Lemon8 และทุกท่านที่ได้อ่านบทความนี้ครับ
