จากประสบการณ์ส่วนตัว การที่เราจะเข้าใจว่าความรักหน้าตาแบบไหนนั้น ขึ้นอยู่กับว่าความรักนั้นมีความหมายกับเราอย่างไร บางครั้งความรักไม่ได้มีแค่ความโรแมนติก แต่รวมถึงความเข้าใจ การให้อภัย และความเอาใจใส่ที่ทำให้ใจเราสั่นไหวและอยากอยู่กับใครสักคนไปนานๆ ผมเองเคยสงสัยและตั้งคำถามว่า ความรักจะต้องดูเหมือนในนิยายหรือละครหรือเปล่า แต่เมื่อเวลาผ่านไป ผมค้นพบว่าความรักจริงแท้คือการยอมรับในสิ่งที่อีกฝ่ายเป็น แม้ไม่สมบูรณ์แบบก็ตาม ความรักที่ดีไม่จำเป็นต้องสวยงามในสายตาคนอื่น แต่อยู่ที่ความสุขและความอบอุ่นที่ได้ร่วมแบ่งปันกัน ดังนั้น "รักฉันเรียกว่าเธอ" จึงไม่ได้หมายความแค่ความโรแมนติก แต่ยังรวมถึงการเป็นที่พึ่งพาและแรงบันดาลใจให้กันและกันในทุกช่วงเวลาของชีวิต การรักใครสักคนก็เหมือนกับการตามหาหน้าตาของความรักของเราเอง ที่อาจมีลักษณะเฉพาะตัวและสวยงามในแบบของเราเอง