จากประสบการณ์การพูดคุยกับเด็กและวัยรุ่นหลายคน พบว่าการที่ลูกไม่ค่อยเล่าปัญหาให้พ่อแม่ฟัง มีสาเหตุมาจากหลายปัจจัย หนึ่งคือความกลัวว่าจะถูกตัดสินหรือบอกเลิกความรู้สึกของเขา เช่น ลูกอาจกลัวว่าพ่อแม่จะโกรธหรือตำหนิเมื่อรู้เรื่องปัญหาที่เขากำลังเผชิญ การมีอคติหรือการตอบสนองที่ไม่เข้าใจ ทำให้ลูกไม่มั่นใจว่าจะได้รับการสนับสนุนอย่างแท้จริง นอกจากนี้ บางครั้งเด็กอาจไม่รู้วิธีการเล่าหรือสื่อสารความรู้สึกของตนเองกับพ่อแม่อย่างเหมาะสม หรืออาจรู้สึกว่าเรื่องของตนเป็นเรื่องเล็กน้อยจนไม่อยากรบกวนพ่อแม่ สภาพแวดล้อมในครอบครัวที่พูดคุยกันน้อย ผูกพันไม่แน่นก็ทำให้ลูกรู้สึกห่างเหินและไม่อยากเล่าเรื่องที่ลึกซึ้ง ในฐานะพ่อแม่ การสร้างความเชื่อใจและบรรยากาศที่อบอุ่น เปิดกว้างในการรับฟังโดยไม่รีบวิจารณ์หรือให้คำสั่ง เป็นกุญแจสำคัญในการช่วยให้ลูกกล้าพูดคุย การตั้งใจฟังอย่างจริงใจและถามด้วยความละเอียดอ่อน สามารถช่วยให้ลูกรู้สึกว่าพวกเขาได้เป็นที่เข้าใจและได้รับการสนับสนุน เมื่อเด็กได้รับการยอมรับในความรู้สึกและปัญหาของเขา จะช่วยลดความเครียด ความวิตกกังวล และอาการที่เกี่ยวกับจิตเวช เช่น นอนไม่หลับ หรือซึมเศร้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ การเสริมสร้างกิจกรรมร่วมกัน เช่น เล่นเกม พูดคุยเรื่องชีวิตประจำวัน หรือกิจกรรมสร้างสรรค์ จะช่วยยกระดับความสัมพันธ์ในครอบครัวให้แน่นแฟ้นขึ้น ลูกจะรู้สึกเปิดใจและไว้วางใจพ่อแม่มากขึ้นในระยะยาว การเห็นพ่อแม่เป็นผู้ฟังและเพื่อนร่วมทางที่พร้อมเข้าใจปัญหา จะเป็นกำลังใจสำคัญให้ลูกจัดการกับอุปสรรคทางจิตใจได้ดียิ่งขึ้น