**"วัตถุประสงค์ขององค์กร"** กับ **"ตัวชี้วัดความสำเร็จขององค์กร"** สองสิ่งนี้ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน

# วัตถุประสงค์ที่แท้จริงของไลออนส์สากล หากย้อนกลับไปที่หลักการก่อตั้งของ Lions Clubs International แก่นแท้มีอยู่เพียง 3 เรื่อง

# 1. สร้างคนให้เป็นผู้นำที่มีจิตสาธารณะไลออนส์ไม่ได้ก่อตั้งขึ้นเพื่อสร้างสโมสร

แต่ก่อตั้งขึ้นเพื่อสร้าง "คน" ให้เป็นผู้นำที่รับผิดชอบต่อสังคม

# 2. รวมพลังคนดีเพื่อแก้ปัญหาชุมชนไม่ว่าจะเป็น

* สายตา

* เบาหวาน

* สิ่งแวดล้อม

* ความหิวโหย

* มะเร็งเด็ก

* การบรรเทาภัยพิบัติ

จุดประสงค์คือ

"เปลี่ยนชีวิตผู้คน" ไม่ใช่ "เพิ่มจำนวนสมาชิก"

# 3. สร้างองค์กรบริการที่อยู่ได้ยาวนานองค์กรต้องมีคนรุ่นใหม่เข้ามาสืบทอดจึงต้องมีการขยายสโมสรและเพิ่มสมาชิกแต่สิ่งนี้เป็น "เครื่องมือ" ไม่ใช่ "เป้าหมาย"

# แล้วเหตุใดปัจจุบันจึงเร่งเปิดสโมสรใหม่และเพิ่มสมาชิกหากมองในเชิงบริหารองค์กรระดับโลกเหตุผลมีอยู่จริง

# เหตุผลที่ 1 สมาชิกทั่วโลกลดลงหลายประเทศกำลังเผชิญ

* สังคมสูงวัย

* คนรุ่นใหม่ไม่เข้าร่วมองค์กร

* รูปแบบการทำงานอาสาสมัครเปลี่ยนไป

สมาชิกเสียชีวิตมากกว่าสมาชิกใหม่ดังนั้นองค์กรจึงต้องเร่งเติมเลือดใหม่

# เหตุผลที่ 2 ต้องการขยายพื้นที่บริการ ในทางทฤษฎีสโมสรเพิ่มขึ้นหมายถึง

* คนบริการมากขึ้น

* พื้นที่บริการมากขึ้น

* ผู้รับประโยชน์มากขึ้น

ซึ่งถือว่าเป็นแนวคิดที่ถูกต้อง

# เหตุผลที่ 3 ตัวเลขเป็นตัวชี้วัดที่จับต้องง่ายในความเป็นจริงการวัด

* คุณภาพผู้นำ

* ผลกระทบต่อชุมชน

ทำได้ยากแต่การวัด

* จำนวนสมาชิก

* จำนวนสโมสร

ทำได้ง่ายจึงกลายเป็น KPI หลักของหลายพื้นที่

# คำถามสำคัญ : กำลังมาถูกทางหรือไม่ คำตอบคือ

"ถูกครึ่งหนึ่ง" แต่ยังไม่ครบ ประโยชน์ของการเร่งเพิ่มสมาชิก

# 1. องค์กรไม่หดตัวหากไม่มีสมาชิกใหม่หลายสโมสรจะปิดตัว

# 2. มีคนรุ่นใหม่เข้ามาเกิดแนวคิดใหม่เทคโนโลยีใหม่รูปแบบบริการใหม่

# 3. ขยายผลกระทบต่อสังคมยิ่งมีคนมากยิ่งช่วยคนได้มากหากบริหารได้ดี

# แต่ความเสี่ยงที่กำลังเกิดขึ้นนี่คือประเด็นที่หลายคนเริ่มกังวล

# 1. สโมสรเพิ่ม แต่คุณภาพลดบางแห่งเปิดสโมสรเพื่อให้ครบเป้าหมายแต่ไม่มี

* อัตลักษณ์

* วิสัยทัศน์

* กิจกรรมต่อเนื่อง

ผ่านไป 1-2 ปีก็เงียบหาย

# 2. สมาชิกเพิ่ม แต่ความผูกพันลดหลายคนสมัครเพราะถูกชวนแต่ไม่เข้าใจ "ความเป็นไลออนส์" สุดท้ายกลายเป็นสมาชิกในทะเบียนแต่ไม่ใช่สมาชิกในหัวใจ

# 3. ผู้นำใช้เวลาสรรหาคนมากกว่าพัฒนาคนนี่คือปัญหาใหญ่ที่สุดเมื่อ KPI เน้นจำนวนผู้นำจึงมุ่งหา "คนเข้ามา" มากกว่า"สร้างคนให้เติบโต"

# 4. เกิดสโมสรที่อ่อนแอจำนวนมากแทนที่จะมี 10 สโมสรแข็งแรงอาจกลายเป็น 20 สโมสรที่ดำเนินงานแบบประคองตัวผลสุดท้ายภาระตกอยู่กับภาคและเขต

# สิ่งที่น่ากังวลที่สุดไม่ใช่จำนวนสมาชิกแต่คือ

# การสูญเสียอัตลักษณ์หากวันหนึ่งไลออนส์ถูกจดจำว่า "องค์กรที่เน้นรับสมาชิก"มากกว่า "องค์กรที่สร้างผลกระทบต่อสังคม" นั่นคือความเสี่ยงระยะยาว

# แนวทางสู่ความยั่งยืนควรเปลี่ยนจาก # Growth First "โตก่อน"

เป็น #Impact First"สร้างคุณค่าก่อน"

# แนวทางที่ 1 วัดผลจากคุณภาพบริการมากกว่าจำนวนสมาชิกตัวอย่าง

* ผู้ได้รับประโยชน์จริง

* โครงการที่ยั่งยืน

* ผลกระทบต่อชุมชน

# แนวทางที่ 2 สร้างผู้นำก่อนสร้างสโมสรหากมีผู้นำคุณภาพสโมสรจะเกิดเองและอยู่รอดเอง

# แนวทางที่ 3 พัฒนาสมาชิกเดิมให้มีความสุขการรักษาสมาชิกสำคัญไม่แพ้การหาสมาชิกใหม่

# แนวทางที่ 4 ให้สโมสรใหม่มีพี่เลี้ยง 3-5 ปีปัจจุบันหลายแห่งช่วยตั้งสโมสรแต่ไม่ได้ช่วยให้รอด

# แนวทางที่ 5เปลี่ยนคำถามจาก "ปีนี้เพิ่มสมาชิกกี่คน"

เป็น "ปีนี้เราเปลี่ยนชีวิตคนได้กี่ชีวิต"

# บทสรุป

ในมุมมองเชิงองค์กรการเพิ่มสมาชิกและเปิดสโมสรใหม่ไม่ใช่เรื่องผิดและเป็นสิ่งจำเป็นต่อการอยู่รอดขององค์กรระดับโลกแต่หากการเติบโตเชิงปริมาณกลายเป็นเป้าหมายหลักจนบดบังภารกิจการบริการองค์กรอาจได้ "ตัวเลขที่สวยงาม"แต่สูญเสีย "จิตวิญญาณของไลออนส์"ความยั่งยืนที่แท้จริงจึงไม่ใช่ "มีสมาชิกมากที่สุด"*

แต่คือ **"มีสมาชิกที่เข้าใจอุดมการณ์ มีความสุขในการบริการและสามารถสร้างผลกระทบเชิงบวกต่อชุมชนได้อย่างต่อเนื่อง"** เพราะในท้ายที่สุด สิ่งที่ทำให้องค์กรอยู่รอดเกินร้อยปี ไม่ใช่จำนวนคนที่สวมเข็มไลออนส์ แต่คือจำนวนคนที่ยังเชื่อในคำว่า "We Serve" และลงมือทำให้เกิดขึ้นจริงในทุกชุมชนที่พวกเขาอยู่.