ช่วงนี้มีคนทักมาว่า “สามีใหม่ของแม่เป็น…” แล้วเกี่ยวอะไรกับโพสต์น้องหมา? ของบ้านเรามันเป็นมุกที่ใช้เรียก “พี่ปัง (พี่ขนมปัง)” นี่แหละค่ะ เพราะพอมี “น้องเบเกิล” เข้ามา พี่ปังก็ทำตัวเหมือนผู้ใหญ่ประจำบ้านทันที ทั้งคุมกฎ ทั้งประกบดูแล เหมือนกลัวแม่จะรักน้องมากกว่า พฤติกรรมที่ทำให้เราหัวเราะสุด ๆ คือพี่ปังจะเดินนำหน้าเวลาออกจากห้อง แล้วหันมามองเช็กว่าน้องเบเกิลตามมามั้ย ถ้าน้องเดินช้า พี่ปังจะหยุดรอแบบใจเย็น แต่ถ้าน้องไปซนหรือไปดมอะไรนาน ๆ พี่ปังจะเดินไปยืนขวาง ๆ เหมือนจะบอกว่า “พอได้แล้ว กลับบ้านเถอะ” อารมณ์พ่อบ้านจัดระเบียบ ถ้าใครที่บ้านมีน้องหมาสองตัว (โดยเฉพาะสายพลังงานสูงอย่างดัลเมเชี่ยน) เราแนะนำให้โฟกัส 3 เรื่องนี้เพื่อให้อยู่ด้วยกันแบบแฮปปี้: 1) แบ่งเวลาความสนใจให้เท่า ๆ กัน เวลาเล่น/ลูบหัว/ให้ขนม เราจะเรียกชื่อ “พี่ขนมปัง” ก่อนเสมอ แล้วค่อยเป็น “น้องเบเกิล” เพื่อให้พี่รู้สึกมั่นคง ไม่ต้องแข่ง และลดความหวงได้เยอะมาก 2) สร้างกิจวัตรร่วมกัน เราพาเดินพร้อมกันเป็นเวลาเดิม (เช้า/เย็น) แล้วให้ทั้งคู่ดมกลิ่นสำรวจไปด้วยกัน ช่วยระบายพลัง ลดแสบ ลดเผลอเล่นแรงในบ้าน ยิ่งดัลเมเชี่ยนถ้าไม่ได้ปล่อยพลังจะคึกมากเป็นพิเศษ 3) เรื่องอาหารต้องชัดเจน มุก “พี่ปังเลี้ยงน้องด้วยลำแข้ง” คือพี่ปังจะทำท่าเหมือนคุมโซนชามข้าว เราเลยจัดมุมกินแยกกันเล็กน้อย และสอนคำสั่งง่าย ๆ เช่น “รอ” “ของใครของมัน” เพื่อไม่ให้เกิดงับหรือแย่งกัน อีกอย่างที่หลายคนถามคือไปคาเฟ่ได้ไหม บ้านเราชอบแนวหมาแมวเข้าได้ แต่จะพกสายจูงสั้น + ทิชชู่เปียก + ถุงเก็บอึเสมอ และให้ทั้งคู่ได้เดินปล่อยพลังนิดนึงก่อนเข้าร้าน จะนั่งนิ่งกว่าเยอะ สรุปแล้ว “สามีใหม่ของแม่” ของบ้านเราไม่ใช่คนค่ะ เป็นพี่ปัง (พี่ขนมปัง) ที่รับบทหัวหน้าฝูงคอยดูแลน้องเบเกิลแบบน่าเอ็นดู ใครมีคู่พี่-น้องที่บ้าน เล่าโมเมนต์ฮา ๆ มาแชร์กันได้นะ