'และกระบองก็ผ่านไป' (2021) 88 คะแนน
❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗
ผู้กำกับ: Satoshi Maeda
ประเทศที่ผลิต: ญี่ปุ่น
ประเภท: ละคร
ระยะเวลา: 137 นาที
❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗ ❗
ความประทับใจต่อไปนี้ถูกเขียนขึ้นในช่วงเวลาแห่งความชื่นชมในปี 2564 ดังนั้นฉันไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้นของคนสองคนที่ดูเหมือนจะดูตอนนี้ฮ่า ๆ
ฉันอยากรู้อยากเห็นเพราะมันมีชื่อเสียงที่ดี แต่มันเป็นงานตามที่คาดไว้ น่าเสียดายที่มันไม่ได้น้ำตาไหลในนาทีสุดท้าย แต่ฉันคิดว่าฉันเข้าใจว่าทำไมหลายคนถึงชื่นชมอย่างมาก โดยวิธีการนี้เป็นงานและ "ไม่มีกองทุนสำหรับวัยชรา!" กำกับโดยผู้กำกับคนเดียวกัน? แม้ว่ามันจะเกิดขึ้นเกือบจะพร้อมกันเนื่องจากการเลื่อนการเปิดตัวฉันคิดว่ามันดีเพราะพวกเขาโจมตีทั้งสองงานจากมุมมองที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ผู้อำนวยการมาเอดะก็จะพอใจมาก
Yuko Morimiya อาศัยอยู่กับ Mr. Morimiya พ่อตาของเธอ เธอผ่านคนที่ไม่เคยหยุดยิ้มแม้ว่าเธอจะถูกรังแกที่โรงเรียน ในทางกลับกันมีเพียงเด็กร้องไห้ที่อาศัยอยู่กับพ่อของเธอ แต่วันหนึ่งพ่อของเธอจะแต่งงานกับ Rika ใหม่..
ฉันเขียนว่าฉันสามารถร้องไห้ได้สองครั้ง แต่ฉันคิดว่าเวลาและเวลานั้นเป็นฉากร้องไห้ คุณสามารถเข้าใจสิ่งที่ชื่อของงานนี้แสดงให้เห็นถ้าคุณดูมัน แต่คุณสามารถทำนายได้ แต่มันน่าสนใจที่จะดูเ พราะมันค่อนข้างฉลาด ธีมคือความสำคัญของครอบครัวและโดยเฉพาะอย่างยิ่งตำแหน่งของคนที่สูญเสียแม่ของเขาถูกวาดดังนั้นฉันคิดว่าคนในสถานการณ์เดียวกันจะร้องไห้อย่างแน่นอน
ทุกคนเปล่งประกาย แต่ MVP อาจเป็น Satomi Ishihara ที่เล่น Rika ถึงอย่างนั้น Satomi Ishihara ก็สวยที่สุดในประวัติศาสตร์เมื่อเทียบกับงานที่ผ่านมาและฉันคิดว่ามันเป็นรอยฟกช้ำที่สุดในประวัติศาสตร์ฮ่า ๆ แต่เนื่องจากรอยฟกช้ำนั้นทำให้เข้าใจผิดมันทำให้ฉันคิดมากในตอนท้าย มันยังคงเห็นแก่ตัวดังนั้นดูเหมือนว่าข้อดีและข้อเสียจะถูกแบ่งออก แต่ก็ยังดูเหมือนว่าเธอเป็นบุคคลสำคัญของงานนี้
เมื่อพูดถึงความสำคัญของครอบครัวไม่ว่าพวกเขาจะเกี่ยวข้องกับเลือดหรือไม่ก็ยังคงมีความสำคัญ แต่ในงานนี้ฉันจะค่อยๆ แต่ขออุทธรณ์อย่างยิ่งว่าสิ่งนั้นจะไม่เกิดขึ้น มันเ ป็นงานที่ทำให้คุณคิดถึงมุมมองชีวิตของคุณเช่นสิ่งที่สำคัญต่อมนุษย์และวิธีการใช้ชีวิตที่มีความสุข
เนื่องจากการปรับใช้ที่มั่นคงมันอาจไม่ใช่งานชิ้นเอก แต่เพียงพอที่จะร้องไห้ฉันคิดว่า คําแนะนําของเดือนนี้และฉันต้องการ โดยเฉพาะคนหนุ่มสาวที่จะเห็นมัน
『そして、バトンは渡された』は、家族の絆や人生観を深く考えさせられる作品として、個人的にも大きな印象を残しました。映画では血のつながりにとらわれない“真の家族愛”を丁寧に描いており、主人公たちの葛藤や成長を通じて、観る者に温かい感動と気づきを与えています。 私はこの映画を観て、家族というのは血縁だけでなく、互いを支え合い理解し合う心の繋がりが何よりも大切だと改めて感じました。特に、監督の前田哲氏は他の作品でも家族や人間関係の細やかな描写が評価されており、本作でもその手腕が遺憾なく発揮されています。 また、石原さとみさんの梨花役は見事な表現力で、彼女が見せる一見あざとくも見える演技の裏にある複雑な感情がとてもリアルでした。映画の終盤に向けて明らかになる秘密や嘘がストーリーに奥行きを与え、予想外の展開に心揺さぶられました。 特に印象に残ったのは、主人公たちが直面するいじめや家族の再編成といった問題がリアリティをもって描かれていることです。社会的なテーマも絡みつつ、人間としての成長や幸せの意味に触れる点で、若い世代だけでなく多くの人に観てほしいと感じました。 映画のタイトルに込められた「バトンを渡す」というメタファーは、親から子へ、そして新しい家族の中で繋がれていく愛と責任を象徴しています。私自身も家族の在り方について考える良いきっかけとなりました。 興味のある方は、本屋大賞受賞の原作小説にも触れてみると、さらに深く物語の魅力を味わえると思います。音楽や映像美も繊細で、全体的に高いクオリティの良作です。ぜひ多くの方がこの感動作を体験し、人生のバトンについて考えてみてほしいです。