จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้ติดตามและสังเกตปัญหาอาชญากรรมในสังคมไทย ผมพบว่าการใช้มาตรการที่รุนแรงเช่นการประหารชีวิตอาจไม่ได้ช่วยแก้ไขปัญหาได้จริงในระยะยาว ในหลายกรณี ปัญหาที่แท้จริงมักเกี่ยวข้องกับปัจจัยทางสังคมและเศรษฐกิจ เช่น ความยากจน การศึกษา และสภาพแวดล้อมในการเติบโต อังคณาก็ได้เน้นย้ำว่า "ประหารชีวิตไม่ช่วย" ซึ่งสอดคล้องกับมุมมองของนักวิชาการหลายท่าน ที่ชี้ให้เห็นว่าการลดปัญหาอาชญากรรมควรมุ่งเน้นที่การแก้ไขที่ต้นเหตุ เช่น การพัฒนาการศึกษา การส่งเสริมงานและรายได้ รวมถึงการฟื้นฟูสภาพจิตใจและสังคมของผู้ที่มีแนวโน้มจะก่ออาชญากรรม นอกจากนี้ ยังควรเน้นการสร้างความเข้าใจในชุมชน เพื่อร่วมกันป้องกันปัญหานี้อย่างยั่งยืน การรับฟังความคิดเห็นของประชาชนและผู้ที่เกี่ยวข้องเป็นสิ่งสำคัญ เพื่อช่วยกันหาแนวทางที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพในการป้องกันและแก้ไขอาชญากรรมในสังคมไทยอย่างแท้จริง จากประสบการณ์นี้ทำให้ผมเชื่อว่า การแก้ไขปัญหาอาชญากรรมอย่างยั่งยืน ต้องอาศัยการร่วมมือจากทุกภาคส่วน และเน้นการส่งเสริมสภาพแวดล้อมที่ดีในชุมชน เพื่อช่วยลดปัจจัยเสี่ยงและสร้างสังคมที่ปลอดภัยมากขึ้นสำหรับทุกคน