การยอมรับว่าสิ่งที่เราทำบางครั้งอาจเป็นนิสัยเสีย เป็นขั้นตอนแรกที่สำคัญในการปรับปรุงตัวเอง สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากประสบการณ์คือ การที่แม่ให้ท้ายหรือปกป้องเราตลอดเวลา แม้ในเวลาที่เราทำผิด ก็ทำให้เรารู้สึกว่าการกระทำผิดไม่ใช่เรื่องเลวร้าย และอาจทำให้ความรับผิดชอบลดลง ผมเองเคยเป็นคนที่เมื่อถูกเตือนหรือวิจารณ์จากคนรอบข้าง ก็จะลุกขึ้นมาปกป้องตัวเองทันที โดยเฉพาะเพราะแม่มักจะช่วยแก้ต่างให้เสมอ สิ่งนี้ทำให้ผมรู้สึกว่าทำผิดก็ไม่เป็นไร แต่เมื่อเวลาผ่านไป ผมเริ่มเห็นผลกระทบที่เกิดขึ้นทั้งกับตัวเองและคนรอบข้าง เช่น ความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดและความรับผิดชอบที่น้อยลง จากนั้นผมตัดสินใจลองเปลี่ยนแปลง พยายามเปิดใจรับฟังความคิดเห็นจากผู้อื่นและยอมรับความผิดพลาดของตัวเอง โดยเริ่มจากเรื่องเล็กๆ ก่อน เช่น การรับฟังคำติชมในการทำงาน การยอมรับเมื่อทำผิด และพยายามแก้ไขทันที การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ง่ายเลย มีทั้งความรู้สึกผิด และความลังเลในช่วงแรก แต่เมื่อผมสื่อสารกับแม่อย่างตรงไปตรงมาและขอให้แม่ช่วยสนับสนุนการเปลี่ยนแปลงนี้อย่างจริงจัง แม่เองก็เริ่มปรับท่าทีและเลิกชื่นชมการปกป้องอย่างไม่เหมาะสม ผลลัพธ์ที่ได้คือ ผมรู้สึกว่าการรับผิดชอบตัวเองและรับฟังความคิดเห็นของคนอื่นช่วยพัฒนาตัวเองได้มากขึ้น และยังช่วยให้ความสัมพันธ์ในครอบครัวดีขึ้นมาก เพราะทุกคนเรียนรู้ที่จะสื่อสารกันอย่างจริงใจและแก้ไขปัญหาร่วมกัน หากคุณพบว่าตัวเองหรือคนที่คุณรักมีนิสัยคล้ายกัน อย่าลืมว่าการยอมรับและเปลี่ยนแปลงต้องเริ่มจากการเปิดใจ และการสนับสนุนจากคนใกล้ชิดเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เราก้าวข้ามนิสัยเสียไปได้จริงๆ